..::Forumnieuws::..

Het Dreuzels TalentenTeam

Juichende supporters laten hun steun blijken over het hele forum, de uitverkorenen zitten zenuwachtig hun laatste tactieken te bespreken in een afgelegen topic, de jury is gekozen en zit klaar, de eerste ronde heeft al prachtig werk afgeleverd; het is duidelijk: het Dreuzels TalentenTeam is van start gegaan! Van elke afdeling zullen negen deelnemers en een teamleider vechten om de hoofdprijs. Na een lange strijd met verschillende rondes zal de finish eindelijk in zicht zijn. Maar zo ver is het gelukkig nog lang niet! Voorlopig is de eerste ronde net geëindigd en staan ons nog een hoop mooie dingen te wachten.
Ik ben benieuwd en ik hoop jullie ook! In elk geval wil ik alle afdelingen heel erg veel succes wensen.

MODWAR

Jaja, wat niemand had verwacht is toch gebeurd! Volgens de geruchten is er een hevige ruzie tussen de moderators van ons forum ontstaan! Gelukkig wist Janneke de oplossing en verzon zij een wedstrijd tussen de mods, waarbij zij persoonlijk toezicht zou houden. De wedstrijd bestaat uit drie rondes, waarbij het gaat om populariteit, openheid, welsprekendheid en snelheid. Tot nu toe zijn de twee voorrondes naar succes verlopen en zal binnenkort de finale gehouden worden, waarin Robby en Jessie zullen strijden om de eerste plaats Zij hopen natuurlijk beiden op jullie steun!
Wil je ze aanmoedigen? Kom dan naar de MODWAR-chattopic in algemeen.

Loena’s Boomhut

Op zaterdag 20 mei werd de bekende, zwarte lay-out van het forum vervangen door eentje met een bruine, iets vrolijkere kleur. Met nostalgie denk ik terug aan die oude lay-out, waarvan me nu enkel nog een hele hoop mooie herinneringen resten. Diep in mijn hart liet die verandering verdriet achter: al het bekende leek plots van me weggerukt en het enige wat overbleef leek allemaal nieuw en onbekend te zijn.
Het was vooral het nieuwe dat me mateloos boeide. Ergens op het forum was er een boomhut te vinden. Niet zo maar een boomhut, maar dé boomhut van Loena Leeflang. Allerlei vragen rezen in me op, maar de modjes martelden ons door alleen te lossen dat het een vakantieoord zou zijn voor de leden. Voor de rest tastten we allemaal volledig in het duister over wat er zich allemaal in de boomhut afspeelde.
Iedereen zat vol spanning te wachten tot er uiteindelijk een beetje informatie prijs gegeven zou worden.
Een paar uur later was het dan zover en kregen we bericht van Loena Leeflang zelf. Het was een geweldige eer om haar op het forum te hebben, maar de verrassing was nog groter toen bleek dat ook ik uitgenodigd was voor een verlijf van meer dan twee maanden in haar geweldige boomhut.

Die avond stond ik, samen met ongeveer twintig andere leden van het forum, te wachten bij aan de voet van een grote eik. Boven in de boom zag ik een reusachtig, bruine boomhut staan. Ik had in heel mijn leven nog nooit zo’n grote boomhut gezien. Ik vroeg me af hoe die daar in hemelsnaam kon blijven staan. Waarschijnlijk met magie, er was geen andere mogelijkheid.
Aan de voorkant van het gevaarte zag ik twee grote ramen met daartussen een groene deur. Langs die deur zou ik weldra naar binnen mogen. Voordat we echter binnen mochten en een onvergetelijke vakantie tegemoet gingen, moesten we het wachtwoord, dat we persoonlijk van Loena gekregen hadden, in haar oor fluisteren. Terwijl ik ongeduldig wachtte op het moment dat het mijn beurt was, besloot ik al eens te kijken wie mijn medevakantiegangers waren. Er waren een aantal gezichten die ik al kende van op meetings, zoals Nems en Jenne, maar de meesten had ik nog nooit gezien. Ook Jessie herkende ik meteen. Ze sprong op en neer. Stiekem vroeg ik me af wat er met haar scheelde en of we de dokter niet moesten bellen, maar toen ze iedereen begon aan te klampen om te vragen of ze hém soms gezien hadden, werd het al snel duidelijk. Jessie hoopte een glimp op te vangen van de binnenkant van de boomhut, in de hoop zo te zien of haar idool ook in de boomhut verbleef. Toen het springen niets opleverde, ging ze maar verder met het aanklampen van andere vakantiegangers. Hoopvol vroeg ze aan hen: ‘Heeft iemand al Sneep gezien?’ Jessie zou ook altijd Jessie blijven.
Naast mij stonden een meisje en een jongen die elkaar blijkbaar al kenden, want ze praatten opgewonden met elkaar.
‘Ik vraag me af wat er allemaal binnen in de boomhut te beleven valt,’ zei het meisje. ‘Volgens mij zal het geweldig zijn,’ antwoordde de jongen. ‘Ik ben nog nooit in een magische boomhut geweest.’ Plots keek hij mijn richting uit. ‘Weet jij al iets over hoe het er binnen aan toe gaat?’ vroeg hij.
Ik schudde mijn hoofd.
‘Ik heb alleen een PM gekregen met het wachtwoord in. Ik ben trouwens Katleen O’ Kelly, Tellachwen op het forum,’ zei ik en ik stak mij hand uit.
‘Robin,’ zei de jongen terwijl hij mijn hand schudde. ‘En dit is Anna, ANNAnas op het forum.’
Al snel raakten we in gesprek en samen bedachten we de gekste dingen die we in de boomhut zouden kunnen doen. We gingen er alle drie vanuit dat het soms wel een beetje raar zou kunnen worden, we waren tenslotte te gast bij Loena Leeflang.
Al snel was het mijn beurt en ik hoopte vurig dat Loena mij het juiste wachtwoord had doorgestuurd. Ik fluisterde het in haar oor en een paar tellen bleef het bang afwachten. Toen knikte Loena.
‘Leuk om je erbij te hebben, Katleen,’ zei ze. ‘Ik hoop dat je hier in een geweldige tijd hebt.’ Ze gebaarde dat ik naar boven mocht.
Ik bedankte haar voor de uitnodiging en met knikkende knieën – ik heb hoogtevrees – beklom ik de houten trapjes. Toen ik eindelijk helemaal boven was, was het grote moment aangebroken: ik stapte Loena’s boomhut binnen.
Ik moest mijn ogen bijna dichtknijpen van de felle kleuren: oranje, paars, roze en groen waren door elkaar gebruikt. Toen mijn ogen gewend waren aan de kleurrijke muren vol bloemenkransen, drong de grootte van de boomhut tot me door. Het zag er vanbinnen nog veel groter uit dan van op de begane grond: in de hoek rechts van me zag ik een geïmproviseerde keuken en in de hoek die het verst van me verwijderd was, was er een gele deur waar in sierlijke letters ‘badkamer’ op geschilderd stond. In de hoek links van me zag ik een grote stapel slaapzakken liggen. Waarschijnlijk zouden we die ’s nachts gebruiken en open leggen op de vloer. Nu stonden echter nog overal gemakkelijke zetels en poefjes, zodat we gezellig met elkaar konden praten. Een paar mensen hadden er al gebruik van gemaakt. Ik zag hoe Roy en Janneke zicht gezellig in elkaars armen hadden genesteld en een 3-zit in beslag namen. Voor de rest herkende ik weinig mensen, maar daar zou snel verandering in komen.
De eerste avond hebben we vooral elkaar leren kennen door een leuk spelletje dat Rudi, Armada op het forum, uitgevonden had. Iedereen moest een keuze maken uit twee mogelijkheden die de vorige speler had opgegeven, dan moest je iets over jezelf zeggen en tenslotte moest je zelf weer een dilemma verzinnen voor de volgende. Na verloop van tijd schotelden we elkaar de meest idiote dilemma’s voor. Veel nuttige en levensbelangrijke dingen kwamen we niet meer van elkaar te weten, maar ik heb in mijn leven nog maar zelden zoveel gelachen.
Voordat we alle slaapzakken op de grond uitspreidden, hadden Loena en de modjes nog een heel leuke verrassing voor ons: we mochten allemaal een lidnaam voor op het forum uitkiezen. Sommigen hebben er een hele tijd over gedaan om een zo origineel mogelijke lidnaam te verzinnen, anderen wisten meteen al wat het moest worden. Nadien was het tijd om in onze slaapzakken te kruipen. Pas nadat Loena de monddoodbezwering over Daphne uitsprak, kon bijna iedereen de slaap vatten. ’s Nachts zou Loena echter nog meerdere malen diezelfde spreuk moeten gebruiken om snurkende vakantiegangers het zwijgen op te leggen.

Ik ga jullie niet vervelen met het uit de doeken doen van alle discussies die we gedurende ons verblijf gevoerd hebben, want dan zouden jullie nog een aantal dagen aan het lezen zijn. Bovendien zou dat een verkeerd beeld geven van ons verblijf: we hebben hier geweldige momenten beleefd, vooral toen we Robby voor de vierde dag op rij uit de boomhut gooiden, omdat hij steeds ‘rood!’ bleef roepen of die keer dat Robin het idee kreeg om samen een verhaaltje te maken. Jammer genoeg hebben we dat nooit afgewerkt; we kwamen gewoon niet meer bij van het lachen.
Nu het einde van onze vakantie in Loena’s geweldige Boomhut vlug nadert, probeer ik van elk moment te genieten. Het terugkeren naar de Dreuzelwereld zal moeilijk zijn, maar ik zal hier met een heleboel extra bagage vertrekken; ik neem een geheugen vol leuke herinneringen en hart vol nieuwe vrienden mee.

Katleen.

Afdelingsbeker

Het jaar is ten einde en ook dit jaar is de afdelingsbeker weer uitgereikt. Het was, zoals elk jaar een spannende strijd. Tot het eind toe bleven leerlingen hun best doen om zo veel mogelijk punten voor hun afdeling te verzamelen en, naarmate het einde naderde, verdwenen steeds meer leerlingen op duistere wijze naar de ziekenzaal omdat ze last hadden van enorme haaruitval, of omdat ze opeens blauw waren geworden.
Wonderbaarlijk genoeg waren dit allemaal leerlingen die net voor puntenaftrek van hun afdeling hadden gezorgd.
Uiteindelijk heeft, met een gemiddelde score van 80,4 punten per leerling, Huffelpuf de afdelingsbeker voor de neus van Zwadderich weggekaapt. De twee leerlingen met de meeste punten waren grappig genoeg van Griffoendor en Ravenklauw.
Gefeliciteerd Huffelpuf en op naar volgend jaar!

Smekkies

Afgelopen schooljaar is er druk gewerkt aan de befaamde Kluizen der Smekkies van Dreuzels.com. In deze kluizen zullen de smekkies van iedere leerling zorgvuldig bewaard worden. Aan het eind van elke maand worden de smekkies geteld en de twee dagen daarop kunnen de leerlingen hun smekkies naar hartelust uitgeven in de speciale, verborgen Winkel der Smekkies. Smekkies zijn te verdienen door wedstrijden, trivia, captions etc te winnen. Wij zijn benieuwd wie de ‘verborgen’ Winkel als eerste zal vinden en wat daar allemaal te koop zal zijn…

Ann Athina.