20 jaar Harry Potter! Hoe lang ben jij al fan?
Al 20 jaar!
Tussen 15 en 20 jaar
Tussen 10 en 15 jaar
Tussen 0 en 10 jaar
» Bekijk stand «


Kies:

Download het van Microsoft

RSS Feed


Twitter

 

Extra: Wijzigingen

Na het schrijven van de boeken veranderd JKR nog meestal een paar dingen hier kun je sommige van die veranderingen lezen.

De achtergrond van Daan Thomas
Iemand die "Harry Potter en de Steen der Wijzen" zowel in het Engels als in de Amerikaanse versie heeft gelezen moet hebben gemerkt dat er in de Engelse versie niets te vinden was van Daan Thomas hoewel er in de Amerikaanse wel een regel over hem te vinden is (in het hoofdstuk 'De Sorteerhoed').
Dit was een redactionele wijziging in de Britse versie; mijn redacteur vond dat het hoofdstuk te lang was en liet alles weg waarvan hij dacht dat het extra's toevoegde aan het hoogstnoodzakelijke. Wanneer het casten van de filmversie van "de Steen der Wijzen" echter begon, zei ik tegen de regisseur, Chris, dat Daan een zwarte Londenaar was. In feite denk ik dat Chris een beetje geschrokken was door de hoeveelheid informatie die ik had over dit ondergeschikt personage. Ik had heel veel achtergrondinformatie over Daan, maar ik had nooit de juiste plaats gevonden om het te gebruiken. Zijn verhaal was bijgevoegd in een vroeger kladwerk van 'de Geheime Kamer' maar later door mij verwijderd, omdat het voor mij aanvoelde als een nutteloze uitbreiding. Nu denk ik niet dat zijn geschiedenis het ooit zal halen in de boeken.
Daan is, van wat hij altijd gedacht heeft, van een puur-dreuzel familie. Hij werd opgevoed door zijn moeder en zijn stiefvader; zijn vader verliet de familie toen Daan nog erg jong was. Hij heeft een heel gelukkige familie, met een aantal half-broers en -zussen. Toen de brief van Zweinstein kwam vroeg zijn moeder zich natuurlijk af of zijn (echte) vader een tovenaar was geweest, maar niemand heeft ooit de waarheid ontdekt: dat Daans vader, die zijn vrouw nooit verteld had wat hij was omdat hij haar wou beschermen, door dooddoeners werd vermoord toen hij weigerde om zich bij hen aan te sluiten. In het geprojecteerde verhaal zou Daan dit allemaal ontdekken gedurende zijn schoolcarričre. Ik denk dat ik op een bepaalde manier Daans ontdekkingsreis heb opgeofferd voor Marcels ontdekkingsreis, omdat dat belangrijker zou worden in de gehele plot.

Mafalda (De Vuurbeker)
Ik heb het al eerder gehad over een nichtje van de Wemels. Ze had al een hele weg in ‘De Vuurbeker’ gemaakt, voordat ik haar eruit schrapte. Ik vond haar echt een leuk personage en ik wilde haar niet opofferen, maar ze deed gewoon niet het werk dat ze zou moeten doen, dus ze moest eruit
Mafalda was de dochter van de achterneef (van Molly) die boekhouder is. Hij is genoemd in ‘De Steen der Wijzen’. Deze boekhouder was erg ongemanierd tegen meneer en mevrouw Wemel, maar toen hij en zijn (dreuzel) vrouw een heks hadden voortgebracht, wat ongelegen kwam, zijn ze teruggekomen naar de Wemels om te vragen of zij haar wilden introduceren in de tovenaarswereld, voordat ze naar Zweinstein zou gaan. De Wemels stemden ermee in haar voor een deel van de zomer in huis te nemen, ook tijdens het WK Zwerkbal, maar hadden hier al bijna meteen spijt van. Mevrouw Wemel verdacht Mafalda’s ouders ervan dat ze gewoon een tijdje van haar af wilden, omdat ze het meest onaangename kind bleek te zijn dat mevrouw Wemel ooit ontmoet had.
Het was Mafalda’s taak bepaalde informatie mee te delen aan Harry, Ron en Hermelien over de Dooddoeners, omdat ze, als nieuwsgierige, luistervink spelende Zwadderaar, die het geweldig vindt om indruk te maken, niet haar mond houdt wanneer ze de gesprekken van de zoons en dochters van de Dooddoeners heeft afgeluisterd.
Jammer genoeg, hoe leuk ik haar ook maakte, waren er duidelijke limieten aan wat een elf jaar oud meisje in een kostschool kon ontdekken, terwijl Rita Pulpers, die ik vervolgens toevoegde om Mafalda’s functie te vervangen, veel flexibeler was.
Het beste van Mafalda was dat ze Hermelien evenaarde. Tot minachting van de laatste had Mafalda veel talent en was ze een verschrikkelijke opschepster, zodat Hermelien heen en weer gesmeten werd tussen het verschrikkelijke feit van de regels breken en een verlangen om mee te doen en haar te verslaan.

Malfidus en Noot (Geheime Kamer/ Vuurbeker)
Ik vond deze scčne zo leuk dat ik twee keer probeerde hem te gebruiken; jammer genoeg werkte het allebei de keren niet, dus besloot ik uiteindelijk het maar te laten rusten in een van de laden waar ik al mijn oude kladjes, aantekeningen, elektriciteitsrekeningen en kauwgom papiertjes bewaar.
Net als bij Daan Tomas, weet ik veel meer over Theodoor Noot dan ooit in de boeken is verschenen. Theodoor is een slimme, eenzame jongen die zich niet aangetrokken voelt om zich aan te sluiten bij gangs, ook niet die van Malfidus. Hij is opgegroeid bij een oudere weduwnaar en Dooddoener als vader.
Hoe dan ook, in deze scčne gaat Theodoors vader (dezelfde Noot die ernstig verwond was in de laatste hoofdstukken van ‘De Orde van de Feniks’) op bezoek bij Lucius Malfidus om zaken te bespreken die met Voldemort te maken hebben en dus zien we Draco en Theodoor in de tuin een eigen gesprek hebben. Ik vond deze scčne erg leuk, omdat deze het huis van Malfidus liet zien en het verschil tussen de plek waar Malfidus is opgegroeid en de Ligusterlaan nummer 4. Maar ook, omdat we Malfidus zelden met iemand zien praten die hij als een echte gelijke beschouwd, en hij is gedwongen Theodoor zo te zien, omdat Theodoor net zo puurbloedig is als hij en een beetje slimmer.
Samen bepraten deze twee Dooddoenerszonen Perkamentus’ regime op Zweinstein en Harry Potter, met alle soorten verhalen die bij de Dooddoeners de ronde gaan over hoe deze kleine jongen de aanval van De Heer van het Duister overleefde.

Mopsy de hondenliefhebster (De Vuurbeker)
Toen Sluipvoet terugkeerde in ‘De Vuurbeker’ liet ik hem eerst verblijven bij een zeer excentrieke, honden liefhebbende oude heks aan de rand van Zweinsveld. Ze had een horde slecht bij elkaar passende honden, en stond regelmatig op slechte voet met haar buren, door het geblaf en alle rotzooi. Ze had Sirius verwelkomd, ervan uitgaande dat hij een zwerver was.
Ik denk dat mijn uitgever wel gelijk had om te vragen van Mopsy af te haken, omdat ze niets toevoegde aan het plot. Ik vond het alleen leuk om een excentrieke honden liefhebster af te schilderen (als tegenoverstaand naar excentrieke katten liefhebster mevrouw Vaals).
In elk geval, het was veel geloofwaardiger om Sirius weg te stoppen in een leuke, simpele grot, om daar Harry, Ron, Hermelien en Sirius’ gesprek te hebben over Barto Krenck jr. Zonder verstoringen.

De eerste hoofdstukken van de Steen der Wijzen
Er waren veel verschillende versies van het eerste hoofdstuk van ‘De Steen der Wijzen’ en degene die ik er uiteindelijk instopte is niet het meest populaire wat ik ooit geschreven heb; vele mensen vertelde me dat ze het “hard werken” vonden in vergelijking met de rest van het boek. Het probleem met dat hoofdstuk was (als zo vaak met een Harry Potter boek), dat ik een boel informatie moest geven en nog meer moest verbergen. Er waren verschillende versies van het hoofdstuk waarin je eigenlijk Voldemort de Halvemaanstraat zag betreden en de Potters zag vermoorden.
En in vroege kladjes van het hoofdstuk, verried een dreuzel hun verblijfplaats. Hoe dan ook, toen het verhaal vorderde en Pippeling in het vizier kwam, verdween deze verschrikkelijke Dreuzel.
Andere kladjes verkondigde een personage die ‘Pyrites’ heette, wat gekkengoud betekent. Hij was een dienaar van Voldemort en kwam Sirius tegen voor het huis van de Potters. Pytites moest ook verwijderd worden, hoewel ik hem erg leuk vond als personage; hij was een dandy en droeg witte, zijde handschoenen, welke ik, dacht ik, zo nu en dan artistiek zou kunnen bevlekken met bloed.
Bij de aller, allereerste versies van het eerste hoofdstuk van ‘De Steen der Wijzen’ leven de Potters op een afgelegen eiland. Hermeliens familie woont op het vaste land en haar vader ziet iets dat lijkt op een explosie in de zee. Hij zeilt uit in een storm om zo de lichamen van de Potters te vinden in de ruďnes van hun huis. Ik kan me nu niet meer herinneren waarom ik dacht dat dit een goed idee was, maar ik zag al vroeg duidelijk in dat het niet werkelijk was, omdat de Potters waren overgeplaatst naar de Halvemaanstraat voor alle latere versies.

Het eerste hoofdstuk van boek 6
Ik had bijna een hoofdstuk dat heel erg op dit hoofdstuk leek gebruikt in ‘De steen der Wijzen’ (het was een van die niet gekozen hoofdstukken), ‘De Gevangene van Azkaban’ en ‘De Orde van de Feniks’. Maar hier klopt het eindelijk dus hier blijft het. En dat is alles wat ik ga zeggen, maar als je het leest, herinner dan dat het al 13 jaar in de maak is.

www.hetpelgrimshuis.nl