Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: <17/18> [RR] <ORPG> The Great Gayparty(Onderwerp gesloten Onderwerp gesloten) Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
<< Vorige Pagina  van 7 Volgende >>
Schrijver Bericht
Merdyff
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
Tolk van Martijn

Lid geworden: 27 februari 2007
Online status: Offline
Berichten: 3740
bullet Geplaatst op: 25 maart 2017 om 13:48

Een feestje waarop enkel holebi’s waren uitgenodigd? Hjørdis vroeg zich af of dat geen discriminatie was. Ze had de uitnodiging gevonden in de leerlingenkamer van Ravenklauw, geen idee wie die daar had laten rondslingeren, maar zij had ook wel zin in een feestje en het leek niet eerlijk dat zij niet uitgenodigd was, enkel omdat ze gewoon op jongens viel. En dus had ze besloten om de party te crashen. Voor de gelegenheid had ze haar regenboogjurkje uit de kast gehaald, dat leek haar een geschikte outfit om de gaypartycrasher uit te hangen. Alle clichés zeiden dat gay’s wisten hoe ze een feestje moesten bouwen, dus ze was zeer benieuwd. Daarnaast was ze stiekem ook wel erg nieuwsgierig wie ze zou aantreffen op het feestje. Zouden het enkel degenen zijn van wie het algemeen bekend was dat ze gay waren of zouden er ‘verrassingen’ bij zitten?
Het eerste was haar opviel toen ze in het Dreuzellokaal aankwam, was de gouden glitterconfetti, het knalroze pak van haar jaargenoot Joshua en de regenboogjas met bewegende kleuren van een zevendejaars uit Griffoendor. Gelukkig zag ze ook een paar mensen die er relatief normaal uitzagen. Dat waren eerder degene die niet openlijk gay waren, had ze de indruk. Sommigen van hen gaven haar de indruk liever ergens helemaal anders te zijn. Daarnaast zag ze ook een soort van scorebord dat het aantal leerlingen per afdeling weergaf. Er was zo te zien nog maar één iemand uit Ravenklauw, waardoor haar afdeling een achterstand aan het oplopen was tegenover de andere afdelingen, die allemaal al minstens twee vertegenwoordigers hadden. Maar om zichzelf nu als vertegenwoordiger van Ravenklauw op te werpen, was misschien ook een beetje raar, gezien ze niet gay was.
Ze besloot daarom het scorebord voorbij te lopen en op zoek te gaan naar haar afdelingsgenoot. Het bleek Marten te zijn, die zo te zien aan het praten was met een Huffelpuf die ze herkende als een vriend van Joshua.
“Hoi Marten,” begroette ze haar klasgenoot. “Ik wist niet dat jij gay was. Of ben je hier net als ik als partycrasher?”
Ze keek de Huffelpuf aan. De jongen had een groot litteken op zijn wang, zag ze nu. Voor de rest was hij best aantrekkelijk.
“Hoi, ik ben Hjørdis,” stelde ze zichzelf aan hem voor.

“I kind of lost track of time..."
"For two hours?"
Elend nodded sheepishly. "There were books involved.”

- The Well of Ascension, Brandon Sanderson
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
bullet Geplaatst op: 25 maart 2017 om 16:57
Camilla zag er weer eens flawless uit. Ze droeg een roze jurk, waarbij een boa met eenzelfde kleur rond haar nek hing. Aan haar oren hingen kleine oorringetjes in de vorm van discoballen en op haar roze jurk zaten verscheidene glitters om eenieders oog te verblinden met haar fantastische aanwezigheid.
Ze was enorm enthousiast over deze “gayparty”, aangezien er niet veel feestjes op Zweinstein waren waarbij het vanzelfsprekend was dat er geen Zwadderaars zouden komen die de boel zouden verstieren met hun duistere praktijken. Ze was benieuwd of Eleftheria ook echt gekomen zou zijn en of er ook andere knappe dames of heren waren gekomen. Opgewonden betrad ze dan ook het Dreuzelkundelokaal en meldde zich bij Pepijn Roselier. “Zwadderich,” zei ze glunderend. “Ziet er gezellig uit joh!” Ze stak haar duimen omhoog.
Ze liep wat rond tussen de vele mensen die er al waren en kwam toen Eleftheria tegen het lijf die nu al een dame aan de haak had geslagen – een afdelingsgenoot van haar. Ze vroeg zich af of die twee wel de goede combinatie waren.
Desondanks was ze blij voor haar vriendin dat ze nu al beethad. “Hé bitch,” zei ze grijnzend toen ze op Eleftheria afliep. “Lekker feestje toch? Ik zei toch dat het een succes zou worden.” Ze knikte naar Elfoy. “Je ziet er leuk uit, El,” zei ze vriendelijk. “Moet je vaker doen, naar gayfeestjes gaan!”
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Kirst
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
We are all stories in the end

Lid geworden: 29 november 2005
Online status: Offline
Berichten: 1632
bullet Geplaatst op: 25 maart 2017 om 19:34
Ken je dat gevoel? Dat je iets aan het doen bent wat je eigenlijk helemaal niet wilt. Zo voelde Circe zich toen ze het rode jurkje over haar hoofd trok. Ze bekeek zichzelf in de spiegel. Haar korte blonde haren zaten precies zoals zij zich voelde: futloos. Het jurkje stond haar wel goed. Rood en blauw, dat waren haar kleuren. Maar haar gezicht stond bleek en ze had rode vlekken in haar nek. Het liefst was ze in bed gekropen met een paar warme sokken en haar dikke kat. Toch pakte ze haar contourkwast en begon haar jeukbenen te highlighten. Ze had het LoLa nou eenmaal beloofd. Ze kon niet weer afhaken. Ze zuchtte en liet haar lippen trillen als een paard. Even keek ze scheel en trok ze een gekke bek. Daarna stiftte ze haar lippen in dezelfde kleur als haar jurk. Even later stond ze naast LoLa, die stuiterde als een stuiterbal. Veel mensen vonden hem vreemd, to much. Hij kon erg flamboyant zijn, dramatisch en aanwezig, maar hij was in ieder geval nooit saai. Hij keek hij lachend aan, met een glimlach van oor tot oor. Hij pakte haar hand en kneep er bemoedigend in. Circe was nog nooit eerder op een gayparty geweest en eigenlijk was ze bang dat ze daar allemaal LoLa’s zou treffen. Eentje was nog gezellig, maar nog meer LoLa’s kon ze niet aan. Ze glimlachte naar hem en kneep terug.
“Ik ga mij prima vermaken hoor, maak je maar geen zorgen,” zei ze tegen hem. Dramatisch zoals altijd stapte LoLa naar binnen en deed zijn grant entree, zoals hij dat van te voren had gepland. Zijn regenboogjas glinsterde oogverblindend. Circe moest om hem lachen. Hij hield van de aandacht. Een beetje onwennig stond ze in het Dreuzellokaal. Ze voelde zich niet echt op haar gemak in een leslokaal van het vak waarvoor ze aan het zakken was. LoLa was ondertussen drinken aan het halen. Haar ogen scande het lokaal af, maar ze zag alleen Joshua die ze kende.
Oh, menn. Waarom zijn alle knappe jongens gay?
Ineens voelde ze de donkere ogen van LoLa op haar branden. Ze keek hem aan en hij leek nog net niet paars te worden.
“Wat?” zei Circe onzeker. Zijn ogen puilde bijna uit van de ingehouden lach. “Wat is er zo grappig?” Vervolgens barstte haar beste vriend in lachen uit. Nee, hij brulde het uit. Boos keek Circe hem aan en ze volgde zijn blik. Achter haar stond Professor Wapenaar. Ze werd knalrood en keek LoLa met grote ogen aan.
“HA HA,” zei ze sarcastisch. “Heel grappig. Ik lach me rot. Ben je nu klaar?” Ze gaf hem een beuk tegen zijn schouder en liep weg. Hier had ze geen zin in.
Had ik nu maar niks tegen LoLa verteld…
“Hi Joshua,” zei ze vriendelijk tegen de jongen. “Jij ook hier?” Ze zou proberen LoLa de rest van de avond te negeren. Niet dat dat mogelijk was, maar het was het proberen waard.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Lukas
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
What up, ding dongs?

Lid geworden: 10 februari 2010
Online status: Offline
Berichten: 923
bullet Geplaatst op: 25 maart 2017 om 23:37
Na het lezen van de eerste woorden op het briefje, verdween het vliegensvluig in zijn zak. Het was pas wanneer Noah zich veilig en ver weg van onwetende ogen op het toilet had opgesloten, hij het durfde te lezen. Hoe meer hij las, hoe meer het begon te kriebelen in zijn buik. En daarom niet het goede soort van kriebelen. Nee, het was het Dit-Wordt-Ongetwijfeld-Mijn-Dood soort van kriebelen. Noah was al enkele keren uit de kast gekomen. En geen enkele keer was makkelijk. Eerst had hij het aan zijn mama verteld, die er onverschillig tegenover stond. Na aandringen van zijn mama was zijn papa aan de beurt, die niets minder dan teleurgesteld was. Op Zweinstein wist vrijwel niemand het, of dat dacht hij toch. Het punt was, dat zelfs na de tweede, derde of vierde keer uit de kast komen, het niet makkelijk, laat staan leuk, was.
Vol twijfel wreef hij dan ook door z’n haren toen hij las dat hij was uitgenodigd voor een feestje, een gay feestje. Hij wilde niet dat zijn geheim uitkwam. Noah wilde niet dat heel de school wist dat hij op jongens viel. Als er een ding was waar hij zeker van was, dan was het dat de steun van sommigen niet op kon tegen pesterijen van anderen. Hij wilde wel gaan, maar de schrik was te groot.
 
Vlak voor het beginnen van het feest, na een lange week van twijfelen, besloot hij dat geen kwaad kon om misschien eens een kijkje te gaan nemen. Moest hij toch te veel schrik krijgen, kon hij altijd nog zeggen dat hij de professor een vraag kwam stellen over een opstel dat hij moest schrijven. Hij trok zijn uitgelepte kersttrui uit en trok iets lichtjes feestelijk maar evenveel onopvallend aan.
Het gevoel dat zijn maaltijd van tijdens de middag elk moment naar boven kon komen, werd sterker en sterker hoe dichter hij bij het Dreuzelkundelokaal kwam. Pas wanneer hij de deur van het lokaal voorzichtig opendeed om naar binnen te gluren, begonnen zijn zenuwen te verminderen. Er weren enkele gezichten die hij herkende. Zo was er, niet echt onverwacht, de Dreuzelkundeprofessor. Ook Joshua en Eleftheria waren er. Bij die laatste had Noah het gevoel dat ze er vooral was om in de belangstelling te staan. En dan was er nog Pepijn. De vogel bij wie hij voor het eerst hier op Zweinsteijn uit de kast was gekomen. Voor de rest was het lokaal gevuld met onbekende gezichten. Hij had het gevoel alsof enkele maanden op Zweinstein plotseling uit zijn geheugen verdwenen waren.. Voorzichtig liep hij naar binnen en schuifelde hij naar een hoekje in het lokaal. Noah hoopte op te gaan in de overvloed van decoraties, maar zijn keuze van kledij was zo onopvallend dat hij niet anders kon dan opvallen tussen de kleurige weelde. Het was alsof hij een zwart gat was, dat tegen al zijn bedoelingen in, de bikken van de andere aanwezigen zou aantrekken.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Merdyff
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
Tolk van Martijn

Lid geworden: 27 februari 2007
Online status: Offline
Berichten: 3740
bullet Geplaatst op: 26 maart 2017 om 13:32

Het was niet zijn gewoonte om allerlei feestjes op Zweinstein bij te wonen, hij bemoeide zich liever niet te veel met het sociaal leven op de school en al het drama dat daaruit voortvloeide. Toen hij deze uitnodiging had zien voorbijkomen, was het echter gaan kriebelen en had hij, na dagenlang te twijfelen, besloten om een uitzondering te maken op zijn eigen ongeschreven regel. Dit was een feestje dat hij niet wilde missen, alsof hij zich persoonlijk aangesproken voelde.
Daarom stond hij nu voor de spiegel en voelde hij zich voor even weer een tiener die twijfelde over wat hij moest aantrekken voor een eerste afspraakje. Hij had gekozen voor een lange paarse mantel met witte maantjes en sterren en een bijpassende punthoed. Voor de zoveelste keer in zijn leven was hij blij dat hij geen onzichtbaarheidsmantel nodig had om zich ongezien te verplaatsen door de gangen van Zweinstein. Hij wilde nu liever niet Filius of Severus tegen het lijf lopen en hij wilde al helemaal niet dat Minerva of Pomona gingen vragen waar hij heen ging.
Toen hij het lokaal binnenstapte, werd hij overvallen door goudkleurige confetti die in zijn baard bleef vastzitten. Mijnheer March en mijnheer Lamar sprongen zoals verwacht het meest in het oog. Die jongens waren niet bang om uit te komen voor wie ze waren, in tegenstelling tot sommige anderen die probeerden op te gaan in het behang achter zich.
“Mijnheer Wapenaar en mijnheer Roselier, mijn felicitaties met de organisatie van deze gelegenheid en met de versiering van dit lokaal. Ik ga er wel vanuit dat het Dreuzelkunde-lokaal tegen morgenochtend weer in originele staat hersteld is?”
Hij wierp de professor Dreuzelkunde een knipoog toe en keek de ruimte rond. Zijn oog viel op het scorebord.
“Albus Parcival Wolfram Bertus Perkamentus,” zei hij luid en duidelijk, in de hoop de muurbloempjes te laten zien dat het oké was om uit te komen voor wie je was. Het had hem verschillende decennia gekost. “Griffoendor.”

 

((Omdat het kon. xD Ik ben niet van plan verder te gaan met hem in deze rpg, als iemand anders ideeën heeft, mag je hem dus gerust overnemen.))

“I kind of lost track of time..."
"For two hours?"
Elend nodded sheepishly. "There were books involved.”

- The Well of Ascension, Brandon Sanderson
IP IP gelogd
Terug naar boven
Snuffles
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
~Lost in wonderland~

Lid geworden: 28 december 2016
Online status: Offline
Berichten: 1005
bullet Geplaatst op: 26 maart 2017 om 22:21
Jonathan schaamde zich dood toen hij de uitnodiging kreeg. Hij zat al jaren vast met zijn geaardheid. Vele meisjes zijn de revue gepasseerd de komende jaren. Zijn laatste relatie, zo een 5 maand geleden was met Yara. Zij spookte nog steeds door zijn hoofd maar hij merkte dat hij niet meer zo aangetrokken voelde door meisjes en begon steeds vaker naar jongens te staren in zijn afdeling. Dus hij maakte het uit met haar. Dit was meteen het grootste schouwspel van Zweinstein. Maar de kast waar hij wilde uitkomen bleef op slot. Maar nu met die uitnodiging was het zijn kans om eruit te komen. Om het van de daken te schreeuwen dat hij op jongens viel. Hij kleedde zich helemaal op. een van zijn grootste hobby’s was zich gaan verkleden als vrouw. Een echte drag Queen. Hij deed dit echter alleen als niemand hem kon zien, zelf zijn ouders niet. Zelfs tegen hen kon hij zich niet outen. Nu stond hij voor de spiegel. Hij was geschoren ( zowel zijn gezicht als benen) en droeg een rode pruik met krullen in. Hij was bedekt met make-up zodat niemand ooit kon zien dat hij een jongen was. Verder droeg hij een goudgeel kleedje en grote zilveren hakken. Hij was klaar om te gaan. Hij had vaak de tijd gehad om te oefenen op zijn hakken en stapte dus zonder problemen de gang af op weg naar het dreuzellokaal. Voor de deur stond hij stil, haalde diep adem en haalde de klink over. Het lokaal was gevuld met confetti en slingers. Er verscheen een klein glimlachje op zijn gezicht.
Dit is wat ik wil
Snode plannen uitgevoerd
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 27 maart 2017 om 10:24

Oh, het was Zwadderich waar het meisje met het zilveren haar vandaan kwam. Ze leek enigszins hoogmoedig, maar ook doordrenkt met een flinke dosis adrenaline want ze vond het duidelijk spannend om hier te zijn. De tweede leerling die binnenkwam, herkende Pepijn wel; vorig jaar tijdens het kerstritje in de Zweinsteinexpress was ze heel aardig tegen hem geweest.

Hij was niet vergeten wat ze toen had gezegd: ’Gays zijn cute!’ Zo achteraf was dat niet raar als ze zelf op meisjes viel. Ze werd gelijk besprongen door de Zwad, waar Pepijn hard om moest lachen.

De eerstvolgende gast bleek nadat Pepijn navraag had gedaan bij Yorick, een Ravenklauw te zijn.

“Yess!” glimlachte Pepijn naar zijn vriend. “Ik sta voor!” Dat bleek van korte duur: er volgden nog een Zwadderaar en een Huffelpuf. Het klaslokaal liep langzaam vol en na de spetterende binnenkomst van een donkere Griffoendor en het nogal onverwachte bezoek van het (inmiddels) beroemdste spook van Zweinstein, gevolgd door nog een Ravenklauw was de stand:

Zwadderich 3

Griffoendor 4

Huffelpuf 2

Ravenklauw 4

“Ik ga winnen, Huffelpufje!” troefde hij Yorick af. “Echt wel, echt wel!”

Hij vond het echter niet de bedoeling dat hij de hele tijd op Yoricks lip bleef zitten, dus liep hij een stukje de zaal in.

“Hoi, ik ben Pepijn,” stelde hij zich voor aan de jongen die met Joshua naar binnen was komen lopen. Hij herkende hem vaag: “Jij bent een vriend van Nyx, toch?” Ietsjes zachter voegde hij eraan toe: “Die komt toch hopelijk vanavond niet? Ik zit namelijk niet op problemen te wachten…”

Hij gebaarde naar de reeds binnengekomen leerlingen en vervolgde: “Er zijn mensen die elkaar een beetje kennen, maar iedereen is van een andere afdeling momenteel. Dus je kan van het volgende uit gaan: zoals jij je voelt, voelen de anderen zich ook.”

Het was een allegaartje en dat vond Pepijn wel leuk. Hij hoefde zich maar een kwartslag te draaien om oog in oog met Noah te staan, die nogal een niet-bloemige muurbloem was.

“Hoi, Noah! Wat leuk om je weer te zien!” Hij stak zijn hand uit om die te schudden en merkte de sobere kleding van de verlegen Ravenklauw op. “Je… had toch niet een begrafenis vandaag ofzo?” Zelf droeg hij zijn blauwe zijden overhemd en een broek van mollenvacht; Chique genoeg, maar hij kon zich er ook goed in bewegen. Het was in ieder geval beter dan het ober-pinguin-pak wat hij eerder had moeten dragen tijdens het kerstfeest in de Zweinsteinexpress.

“Kan ik wat voor jullie inschenken, jongens? Ik ben van de drankjes vandaag.”

IP IP gelogd
Terug naar boven
Merdyff
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
Tolk van Martijn

Lid geworden: 27 februari 2007
Online status: Offline
Berichten: 3740
bullet Geplaatst op: 27 maart 2017 om 21:38

Het feestje bleek al snel niet de geschikte plaats te zijn om te praten over huiswerk voor Leer der Oude Runen. Langzaam maar zeker druppelde het volk naar binnen, de een al wat extravaganter uitgedost dan de andere. Yorath hoorde bij de minder extravagante leerlingen, hij droeg gewoon een rode broek, een wit T-shirt en een blauw-rood geruit overhemd. Zijn beste vriend was zoals verwacht bij de meer opvallende helft van de feestgangers, met zijn knalroze pak, maar het viel Yorath nog tegen dat Joshua niet eens de meest opvallend uitgedoste leerling was, die twijfelachtige eer ging naar een donkere jongen met een regenboogpak met bewegende kleuren.
Joshua zwaaide vrolijk naar hem toen hij binnenkwam, maar werd van alle kanten aangesproken door bekenden en het zag er niet meteen naar uit dat hij bij Yorath zou geraken.
Een meisje met een regenboogjurkje was intussen bij hem en Marten komen staan. Ze stelde zich voor als Hjørdis en Yorath wist dat ze ook in het zesde jaar zat. Ze vroeg of zij gay waren of hier enkel waren als partycrashers.
“Ik ben Yorath,” zei Yorath. “Eh, ik zit in Huffelpuf.”
Even was het erg aanlokkelijk om maar te zeggen dat hij inderdaad een partycrasher was en helemaal niet gay, maar gewoon meegesleurd door Joshua. Marten en Hjørdis zouden dat vast niet in twijfel trekken. Alleen, had hij net niet gezegd dat het tijd was om uit zijn schulp te kruipen? Als hij niet wilde dat mensen wisten dat hij homo was, was hij beter toch gewoon in bed gekropen.
“Ik ben… Eh… Ik eh… Ik ben gay, ja.”
Zo, dat was eruit. Hij keek Marten en Hjørdis aan en wachtte op een reactie. Wat zouden ze zeggen? Nou ja, als ze hier waren, zouden ze toch niet homofoob zijn? Dan zou hij toch geen negatieve reactie krijgen op zijn bekentenis?
“Maar eh… Jij dus niet?” vroeg hij aan Hjørdis.

“I kind of lost track of time..."
"For two hours?"
Elend nodded sheepishly. "There were books involved.”

- The Well of Ascension, Brandon Sanderson
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 29 maart 2017 om 15:00

Zoals Joshua wel had verwacht, was hij nog lang niet de meest opvallende verschijning van de avond. Voor dat doel had hij dan ook niet dat roze pak gekocht; hij wilde gewoon vrolijkheid uitstralen, want dat was eenmaal hoe hij zich voelde. En er was een positieve bijkomstigheid: als hij zich niet vrolijk had gevoeld, dan had dit pak het wel afgedwongen. 'Een goed humeur en een feestelijke outfit', had er op de uitnodiging gestaan en dit pak was twee vliegen in één klap.

Toch was hij niet gay. Of althans; hij vond zelf van niet, want hij zat niet in een kast en ook niet in een hokje. De stand van gekuste personen stond op 3-2 voor de meisjes, en hoewel zijn allerliefste beste vriend Yorath een enorme aantrekkingskracht op Joshua had was hij een no-go. Verder had Kyran verteld verliefd op hem te zijn, maar Joshua vond hem niet meer dan 'gewoon aardig'. Zijn Zienersgave schreef rust op liefdesgebied voor, hoewel Joshua zich daar lichtjes tegen verzette.

Na genoten te hebben van de binnenkomst van Lola en zijn tegenstribbelende vriendin Circe bleef hij eigenlijk niet veel langer naar de deur en de onafgebroken bui van gouden confetti kijken. Liever zette hij zijn gitaar even in een hoekje en zou weldra even tegen Lorenzo zeggen dat zijn regenboog-glittergewaad supercool was. Want dat was het! De jongen leek totaal niet meer op de bleke afdruk van zichzelf van toen hij nog niet voor zijn geaardheid uitgekomen was.

Echter: de jongen lachte. Nee, hij bulderde van het lachen.

"Hoi Circe," groette hij terug. "Ja, ik ook hier! En jij?" Hij wees naar Lola, die dubbelgevouwen met zijn hand op zijn knie sloeg. "Jij bent er zeker even niet? Wat is er zo grappig, eigenlijk?"

Even weken zijn ogen toch nog af naar de deur: daar verscheen een jongen die zich als drag queen had uitgedost. Joshua's ogen werden wat groter van verbazing. Zijn jurk was zo goud als de confetti; zijn hakken waren hoger dan die van Eleftheria (ze zou vast jaloers zijn) en het rode, krullende haar had een gloed die alleen plastic kon hebben.

"Nou, Lorenzo," riep Joshua lachend naar achter, "Jij dacht dat je opvallend was? Check dit!"

IP IP gelogd
Terug naar boven
Astaroth
Zwadderich
Zwadderich
Avatar
~ Chasing the Stars ~

Lid geworden: 18 december 2016
Online status: Offline
Berichten: 170
bullet Geplaatst op: 10 april 2017 om 11:08
Het klaslokaal zag er leuk versierd uit en het gaf een uitnodigend gevoel. Toch bleef Kyran stokstijf staan bij het deurkozijn. Zolang Joshua niet aanwezig was voelde hij ook niet de noodzaak om naar binnen te wandelen. De angst om uit de kast te komen was vele malen groter dan een feestje te vieren. Hij leunde tegen de muur aan en de gedachte om weg te gaan spookte door zijn hoofd. Plots hoorde hij gefluit komen vanuit de gangen en een felroze pinguïnpak kwam tevoorschijn. Dat kon maar een iemand zijn, namelijk Joshua. Het was overduidelijk dat de jongen in een theatrale bui zat, gezien zijn outfit en hoe hij tegen hem praatte met een voice-over stem. Joshua trad binnen en Kyran besloot om in de schaduw te treden van hem. De drempel was in ieder geval lager nu de aandacht op de roze pinguïn was gevestigd. Stilletjes keek hij nog even om zich heen of hij nog afdelingsgenoten naast Elfoy kon spotten. De lichten werden gedoofd en een andere theatrale queer maakte samen met een jongedame een flitsende entree. Dit was niks voor hem het uitbundige… ’Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’, dacht hij. En dat arme meisje, volgens hem schaamde zij zich enorm voor de ietwat overdreven doch arrogante entree. De persoon in kwestie vond het helemaal niet erg dat hij op jongens viel en vond zelfs dat hij voor 3 telde. ’Hoor ik wel bij dit volk? Is dit waar ik me thuis bij wil voelen?’. Kyran voelde zich als een vijfde wiel toen het meisje Joshua aansprak. Hij stond letterlijk in de schaduw van de Huffelpuf. Kyran wendde zich af en keek of hij nog bekenden kon zien, alleen het bleef bij de dreuzelkunde docent, de roze pinguïn en Elfoy. Hij keek naar de deuropening, dat stilletjes riep dat hij hier weg moest. Op dat moment kwam een afdelingsgenoot binnenlopen, Camilla om precies te zijn. Ze had een roze jurk aan met ietwat overdreven boa, al vond hij dat zelf. Zwadderich was sterk vertegenwoordigd op het feest, wat hem eigenlijk verbaasde. Dit had hij niet verwacht. De klaslokaaldeur vloog weer open en er verscheen een meisje met rode krullen en hakken in de deurpost. Hij had toch zijn twijfels of het echt een meisje was, maar het had misschien met de afstand te maken. Op het moment dat Kyran zich daadwerkelijk los wilde maken van de Puf, kwam een knappe jongeman in een blauw overhemd op hem aflopen. Pepijn was zijn naam. Hij analyseerde de jongen en zag mooie blauwe ogen, waar hij ietwat in verdronk.
“E-en vriend? H-et ligt nogal ingewikkeld”, antwoordde hij toen hem gevraagd werd of hij een vriend van Nyx was.
“I-k… ehm.. weet niet of hij komt. Heb niks van hem gehoord, misschien kun je de roze pinguïn beter vragen. En wat kan er gebeuren als hij wel komt?” Misschien was dit een naïeve uitspraak van hem. Er kon namelijk van alles gebeuren… “H-oe weet je zeker dat ik me net zo voel als de rest? Ik bedoel ehm… tja… nee laat maar.. ik weet niet wat ik bedoel.” gaf hij als verwarde antwoord. ’Goeie indruk, well done sukkel’, dacht hij. Pepijn draaide zich een kwartslag om in gesprek te treden met Noah, dat er sober bij liep.
“H-heb je een whisky on the rocks in de aanbieding?” vroeg hij toen de jongen aanbood om een drankje in te schenken.
Hij reikte zijn hand naar Noah. “Hé, Kyran is de naam. Heb je net zoveel zin in het feestje?”
~ I keep quiet. I don't say much. I watch and learn. ~
~ Be brave. Fight for what you believe in and make your dreams your reality. ~
IP IP gelogd
Terug naar boven
<< Vorige Pagina  van 7 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum