Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: <17/18> [RR] <ORPG> The Great Gayparty(Onderwerp gesloten Onderwerp gesloten) Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
<< Vorige Pagina  van 7 Volgende >>
Schrijver Bericht
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 01 november 2017 om 11:48

Een beetje uit het lood geslagen keek Joshua Kyran aan. In de kassen had de Zwadderaar hem op een verdrietige nacht verrast met een kus en daarna verklaard hoe leuk hij hem vond, maar Joshua begon aan die nacht te twijfelen. Kyran hield niet van dansen, hield sowieso niet van feestjes en Joshua had dat niet beseft toen hij de uitnodiging aan Kyran had geadresseerd. Nu keek Kyran hem liefdeloos en teleurgesteld aan. Hij had hem niet uit mogen nodigen en al helemaal geen roze pak aan mogen trekken, want hij werkte Kyran daarmee op zijn zenuwen.

"Ik wenkte je omdat ik vind dat je niet in je eentje op een feestje zou moeten zijn," antwoordde hij vriendelijk en richtte zich tot Yorath: "Deze jongen, dat is Kyran uit Zwadderich!" Daarna voegde hij er op de wijze waarin James Bond 'shaken, not stirred' zei, eraan toe: "Kusbaar, niet dansbaar."

Ineens - Joshua had even niet op LoLa gelet - stond de jongen met het beste humeur en de soepelste danspassen vlak voor hen. Het contrast kon haast niet groter zijn. Lola vroeg wie Yorath was en hoewel Yorath uitstekend voor zichzelf kon spreken (hoewel hij soms een verlegen indruk maakte), legde Joshua zijn hand op Yoraths schouder en lachte.

"Lola, mag ik je voorstellen aan iemand die met afstand de liefste jongen van Zweinstein is? Dit is mijn beste vriend Yorath." Als Yorath Lola leuk zou vinden, en het had er alle schijn van, dan zou Joshua wat meer tijd hebben voor Kyran, maar liever niet als muurbloem.

Met veel drama vertelde Lola dat zijn drankje op was, en Joshua had zelf ook zojuist zijn op één na laatste slokje genomen, dus werd dat een goede gelegenheid om Yorath en Lola even samen achter te laten. Joshua schoof zijn hand onder de elleboog van Kyran.

"Wij halen wel drankjes, hoor!" zei hij vlug, en trok Kyran met zich mee, in de richting van de bar, waar Pepijn in gesprek was met Circe en nog een meisje.

"Hoi!" riep hij hen toe. "Wij hebben echt vreselijke dorst." Daarna wees hij naar de dansvloer. "En zij daar ook. Het is echt heel erg! Ik voel me een cactus in de woestijn."


367 woorden

IP IP gelogd
Terug naar boven
Kirst
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
We are all stories in the end

Lid geworden: 29 november 2005
Online status: Offline
Berichten: 1632
bullet Geplaatst op: 12 november 2017 om 12:20
Elfoy reageerde niet echt op de vraag van Circe en liet haar verward puzzelen over de volgende opmerking die ze maakte.
“Trevor? Ik ken Trevor zelf niet. Maar waarom werd je aan hem gekoppeld dan?” vroeg Circe het meisje. Ze probeerde nonchalant te klinken, maar voerde tegelijkertijd een innerlijke strijd.
Als Trevor gekoppeld werd, hoe zit het dan met Damien? Misschien vindt zijn familie mij wel helemaal niet goed genoeg? Oh, help. dacht ze en ze nam een grote slok van haar pompoensap. Op dit moment wenste ze eigenlijk dat ze iets sterkers had. De uitspraak van Elfoy had haar zo verward, dat Circe de rest van het gesprek niet meer had gehoord en zelfs een beetje schrok toen Joshua plotseling naast haar stond. Snel glimlachte ze naar hem om haar geschrokken reactie te verbergen.
“LoLa heeft altijd dorst,” zei Circe grappend en ze gaf haar beste vriend vanaf een afstandje een knipoog. “Met wie staat hij te praten? Mogelijke love interest?” Ze zag LoLa geanimeerd praten, maar zo sprak hij eigenlijk altijd. De jongen in de jurk had hij ditmaal alleen achtergelaten op de dansvloer. Circe glimlachte. LoLa was altijd zo een vlinder. Sprak zij maar zo eenvoudig met vreemde mensen. Zo ad rem en op zijn gemak. Circe keek altijd eerst de kat uit de boom en was sowieso niet zo uitgesproken. Ze had een rustige persoonlijkheid en de enige keer dat ze een beetje losser werd, was met drank op.
Yep, tijd voor iets sterkers…
Ze dronk haar pompoensap snel op en zette het lege glas op een tafeltje neer.
“Zo, ik kan nu ook wel iets sterkers gebruiken. Wat heb je nog meer in de aanbieding Pepijn? En wat willen jullie, Joshua?” zei ze, terwijl ze van de een naar de ander keer.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Snuffles
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
~Lost in wonderland~

Lid geworden: 28 december 2016
Online status: Offline
Berichten: 1005
bullet Geplaatst op: 21 november 2017 om 20:10
"Wel." Begon Elfoy terwijl ze zich nonchalant naar Circe toe draaide.
"Om een lang verhaal kort te maken. Mijn moeder wilde me koppelen met Trevor zodat ze meer invloed zou hebben op het ministerie."
Elfoy voelde zich duizelig worden. Had ze die elfenwijn maar niet in een keer leeggedronken. Ze voelde dat door het beetje alcohol haar tong los kwam.
"Nou, Pepijn vertel eens meer over Trevor en schenk je mij nog een elfenwijntje in?"
Nogal ongeduldig tokkelde ze met haar vingers op de geïmproviseerde houten bar. Lekker op de maat op de maat van de muziek. Ze had zo een zin om te dansen maar nogal onzeker staarde ze naar Circe. Met haar zou het niet lukken deze avond dat had ze wel door. Met een stevige zwaai draaide ze richting de dansvloer en speurde die af op zoek naar meiden. Ze had geen zin om terug te gaan naar het meisje waar ze in het begin van de avond mee had gepraat te gaan. Toen sprong er een ander meisje in haar ooghoeken. Ze zat te praten met enkele jongens dus besloot Elfoy om haar te redden uit haar situatie en haar de dansvloer op te zwieren. Ze had blonde haren die leken te golven op de toon van de muziek. Ze was even helemaal van de kaart. Even leek het of ze naar haar keek en van ver zag ze haar grijsgroene ogen naar haar knipperen. Had ze nu naar haar geknipoogt? Of had ze zich dat allemaal maar ingebeeld. Als in een trance gleed ze van haar stoel en leek ze te zweven naar de overkant van de dansvloer. Voor ze het wist stond ze voor haar. Ze leek even in paniek te slaan maar al snel had ze het weer onder controle. Ze zocht naar woorden maar al gauw gooide ze het eruit.
"Hoi, ik ben Elfoy. Ik zag je van aan de bar en je zag me er wel uit alsof je wilde dansen."
Ze stak haar hand uit naar haar.
"Dus mag ik deze dans van u?"
((344 woorden))
Snode plannen uitgevoerd
IP IP gelogd
Terug naar boven
Astaroth
Zwadderich
Zwadderich
Avatar
~ Chasing the Stars ~

Lid geworden: 18 december 2016
Online status: Offline
Berichten: 170
bullet Geplaatst op: 25 november 2017 om 23:18
Fieuw.., dacht Kyran. Gelukkig wilde Joshua niet dansen. Dit scheelde weer een hoop ellende en blauwe plekken. Elke keer als Kyran Joshua recht in de ogen wilde kijken, kreeg hij last van zijn ogen door het roze fluoriserende pak van hem. Hij probeerde daarom zo weinig mogelijk er naar te kijken. Hij was wel van mening als het Joshua gelukkig maakte om het te dragen, dan zij het zo. Hij moest voor nu er maar mee leren omgaan. Volgens hem bekommerde Joshua in eerste instantie niet om hem en nu wilde de Puf opeens niet dat hij “alleen” was? Hij begreep er letterlijk niets meer van. Een verwarde “Oh-kay” floepte dan ook uit zijn mond. De Flubberwurm richtte zich tot een andere jongen die naast hem stond en stelde Kyran aan hem voor. De jongen had lichtbruine haarlokken en grijs/groene ogen en had hoogstwaarschijnlijk dezelfde leeftijd als Flubberwurm.
“Aangenaam”, zei hij terwijl hij zijn hand uitstak. “En jij bent?” Was Joshua als Matchmaker bezig of zat er niets achter? Hij twijfelde voornamelijk door de slechte quote en het feit dat Joshua in de kassen had verteld niets voor hem te voelen. Het momentje tussen alle drie de heren werd al gauw verstoord door die extravagante knul genaamd LoLa. Zelfs LoLa merkte de aanwezigheid van Kyran niet op. Alsof hij niet bestond. LoLa leek alleen maar oog te hebben voor Joshua en die andere knul. Niet dat het erg was, maar het bevestigde wel dat zo’n feest niets voor Kyran was. Zelfs Joshua stelde hem niet voor, maar kwam zo wel aan Yorath’s naam. Hij bleek de liefste jongen van Zweinstein en de beste vriend van Joshua te zijn. Dat kwam hard aan en het gevoel dat hij niet bestond zat hem ook nog eens dwars. Hij had er natuurlijk zelf voor gezorgd dat hij iedereen op een afstand hield. Nog geen moment later werd hij door Joshua aan zijn elleboog meegetrokken om drankjes te halen. Waarom trok de Flubberwurm hem mee en niet de liefste jongen van Zweinstein? Hij begreep niets meer van de tegenstrijdige signalen. Aan de bar zaten twee meisjes en de mentor van Nyx waar hij een woordwisseling mee had gehad. Het was geen goed moment op herrie te schoppen, maar hij kon zich moeilijk inhouden.
“Dus de liefste jongen van Zweinstein?’, zei hij jaloers. “Wat ben ik dan? De jongen die je de kast uit hebt getrokken? De jongen die jou gekust heeft?” vervolgde hij met een luide stem. Nu hij toch bezig was keek hij met een scheef gezicht richting Pepijn. “Ik meende wat ik tegen je had gezegd, maar je hebt wel mooie ogen.” Een goede indruk had Kyran toch al niet gemaakt, dus dit kon er ook nog wel bij. Wellicht kreeg hij er wel spijt van, maar het was al gebeurd.
~ I keep quiet. I don't say much. I watch and learn. ~
~ Be brave. Fight for what you believe in and make your dreams your reality. ~
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 28 november 2017 om 16:47

Het meisje met het zilveren haar was een raar kind, vond Pepijn, en ze werkte behoorlijk op zijn lachspieren want hij kon echt geen enkel woord van wat ze zei serieus nemen. Ze zei zijn vriendje te kennen omdat hij haar leraar Dreuzelkunde was, maar Yorick kennende, zou hij nooit aan zijn leerlingen over zijn privéleven vertellen. Het roddelcircuit was sterker en hardnekkiger dan Yorick zelf, dat wist hij wel, maar geen enkele professor vertelde over zijn-of-haar privéleven, dus ook Yorick niet. Waar Pepijn nog harder om moest lachen, was het feit dat ze hèm een leraar noemde.

"Ohja? Ik een leraar?" vroeg Pepijn  geamuseerd aan Elfoy. "Welk vak geef ik dan?" Dat zou hij dan toch wel eens willen weten! Over Trevor zei hij maar niets meer, want hij zag hoe het Circe verwarde, en hé, dit was een feest, toch? Geen bijeenkomst van de Kibbelaar. Zwijgzaam schonk Pepijn nog iets voor Elfoy en ook voor zichzelf in, waarna het vreemde meisje de dansvloer opfladderde. Een beetje uit het lood geslagen keek hij haar na, maar dat duurde niet lang. Circe vroeg om iets sterkers en ook Joshua en die… die ene jongen die aan zijn hoofd te zien nog steeds geen zin had in dit feest verschenen aan de bar. Joshua vrolijk als altijd, de andere gehuld in een onweerswolk. Wat had hij in de aanbieding? Snel greep Pepijn zijn eigen glaasje nog eens vast en dacht ervan te nippen, maar hij moest twee keer slikken om het weg te krijgen.

"Ik heb iets voor je," antwoordde hij glimlachend naar Circe. Met wat fantasie vanwege de geringe middelen die hij had omdat er geen sterke drank en likeuren aanwezig waren, gemengd met wat toverkracht, een gezellig papieren parapluutje en een roze rietje, flanste hij in een handomdraai een cocktail in elkaar voor zowel Circe als zes andere personen. Het enige wat hij hoefde te doen, was te zwaaien met zijn toverstok en de hele bar kwam tot leven. Juist huppelden er aardbeitjes over de bar en schoven er roze ijsklontjes uit het vriesvak, schonk een fles bubbeltjesrosé zich volledig leeg boven zeven glazen en dipten de rietjes zich in suiker, toen de Zwad-met-onweerswolk uitviel tegen Joshua en daarna verklaarde dat hij, Pepijn Roselier, mooie ogen had.

Alle betoverde spullen richtten zichzelf knoeiend op, alsof ze zich hardop afvroegen: "Wat zei hìj nou?" Pepijn was echter de enige die een stem had, en daarom opende hij zijn mond, sloot hem weer omdat hij met stomheid geslagen was, bedacht daarna dat hij toch nog iets wilde zeggen, maar wist niet wat en liet dan maar moedeloos alles voor wat het was.

"Ik kan hier echt zooo slecht tegen," zei hij hoofdschuddend tegen zichzelf, maar verbaasde zich niet als de anderen hem hadden gehoord. Gelukkig vielen zijn haren nu voor zijn ogen, dan kon die Zwad er zich niet zo aan vergapen, en probeerde hij zo goed en zo kwaad als het ging zijn cocktail-achtige winedrinks te voltooien. Ze waren nu niet meer precies wat hij in zijn hoofd had gehad: een parapluutje was geknakt en een glaasje was wat minder vol, terwijl een ander glaasje twee keer zoveel aardbeitjes had als alle andere. Maar goed was goed.

"Wat denken jullie hiervan?" zei hij ietwat rillerig en wees naar de bar waarop zeven rozerode creaties stonden - waarvan eentje voor hem, die hij snel inpikte. Die met het geknakte prarsolletje. "Proost dan maar, hè?" Zachtjes tikte hij met het glas tegen het glas dat voor Circe was bedoeld, alsof hij woordeloos wilde vragen of ze oké was. Dat rare meisje, Elfoy, die inmiddels de dansvloer had bereikt, had met haar Volbloed-koppelingszaken best nog iets losgemaakt, vermoedde hij. Maar waarom zou Circe zo veel interesse hebben getoond voor Hathaway? Dat was minstens net zo raar.


634 woorden

IP IP gelogd
Terug naar boven
Merdyff
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
Tolk van Martijn

Lid geworden: 27 februari 2007
Online status: Offline
Berichten: 3740
bullet Geplaatst op: 06 januari 2018 om 14:44

Misschien kwam het door de alcohol in het drankje, misschien door het steeds later wordende uur, maar Yorath moest zich concentreren om de gebeurtenissen om hem heen nog te volgen. Het ene moment was Joshua nog met hem over LoLa aan het spreken, het volgende moment werd hij voorgesteld aan Kyran en vroeg Yorath zich af of Joshua dan echt álle jongens op Zweinstein op hem na gekust had. En het ene moment was LoLa nog met de jongen die als meisje verkleed was, aan het dansen, het volgende moment stond hij alweer voor zijn neus en vroeg hij aan Joshua wie hij was en waarom hij stiekem van de dansvloer verdwenen was. Yorath had niet eens opgemerkt dat hijzelf van de dansvloer verdwenen was, hij had gewoon een stap achteruit gedaan om met Joshua te praten en blijkbaar had hij daarmee de dansvloer verlaten.
Hij wilde zichzelf voorstellen aan LoLa om te bewijzen dat hij wel degelijk kon spreken, maar ook hier reageerde hij niet snel genoeg. Hij wilde dat Joshua hem niet voorstelde als de liefste jongen van Zweinstein, want dat bezorgde hem alweer een rode kop.
Ondertussen werd zijn hand uitbundig geschud door LoLa, die zichzelf nu ook voorstelde.
“Ik… eh… Ik ben dus Yorath,” stamelde hij. Hij wist dat het stom was, aangezien Joshua hem zonet had voorgesteld, maar hij moest toch iets zeggen? “En eh… Mijn drinken is inderdaad ook op.”
Hij stak zijn lege glas omhoog.
Intussen hoorde hij Kyran nogal jaloers reageren op het feit dat Joshua hem de liefste jongen van Zweinstein genoemd had. Hij kon zich wel voorstellen hoe de jongen zich voelde. Hij herinnerde zich nog als de dag van gisteren het uurtje dat hij samen met Joshua onder invloed van Waarheidsserum en onder de paarse blaren gespendeerd had in de wachtzaal van de ziekenboeg. Hoe hij had bekend iets voor Joshua te voelen en hoe Joshua had aangegeven dat een monogame relatie niets voor hem was. Met zijn verstand wist hij dat het de beste beslissing was geweest om gewoon vrienden te blijven, maar dat wilde niet zeggen dat hij ook niet soms een steek van jaloezie voelde toen hij alweer geconfronteerd werd met iemand die met Joshua gezoend had.
“Neem het maar niet persoonlijk op,” probeerde hij Kyran dan ook te troosten. “Joshua vindt iedereen de liefste jongen van Zweinstein. Nou ja, behalve dan de meisjes.”
Hij moest giechelen om zijn eigen immens flauwe opmerking. Nog zo’n drankje zou vast geen goed idee zijn, maar misschien zorgde het ervoor dat hij zich wat meer op zijn gemak zou voelen. Als LoLa hem opnieuw de dansvloer op zou trekken, zou hij in elk geval geen nee zeggen.

“I kind of lost track of time..."
"For two hours?"
Elend nodded sheepishly. "There were books involved.”

- The Well of Ascension, Brandon Sanderson
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 06 januari 2018 om 22:52
Met veel interesse keek Joshua toe hoe Pepijn met veel toverwerk drankjes in elkaar zette en grinnikte om een eigenwijs aardbeitje dat niet het glaasje in wilde gaan, toen Kyran ineens zijn ongenoegen over hem heen brulde, gevolgd door een compliment aan het adres van Pepijn.
Niet wetend hoe hij moest reageren keek Joshua eventjes weg en bleef even stil naar de dansvloer staren. Hij had Kyran nooit echt begeerd totdat hij op een zwak moment werd ingepalmd door een plotselinge kus. Die kus, gegeven door Kyran, was de verrassing van de nacht geweest en zo achteraf wenste Joshua dat het niet gebeurd was geweest als het tot de ellende van het groene jaloeziemonster leidde.
Jaloezie was een emotie die Joshua niet kende en derhalve ook niet volledig begreep. Kyran had verklaard hem leuk te vinden, ondanks zijn halfbloedstatus, ondanks het feit dat hij op dat moment liefdesverdriet had om Alicia en Aster, en ondanks zijn vrije opvoeding. Vooral dat laatste brak hem nu op.
Joshua wilde het lachend wegwuiven door te zeggen dat een gestolen kus geen alleenrecht gaf op welke Huffelpuf dan ook, maar voordat hij de moed en de woorden kon vinden en bovendien was afgeleid door Pepijns aardbeien-wijncocktails, was daar Yorath die deze keer antwoord gaf voordat hij het zelf kon geven.
Zoals verwacht probeerde Yorath het te vergoeilijken met een grapje waarin Joshua zichzelf wel kon vinden en hij lachte met zijn beste vriend mee.
“Nou, Yorath, je moet jezelf niet zo naar beneden halen,” zei hij en gaf hem de cocktail met de meeste aardbeien. “Ik meende het!”
Een andere cocktail schoof hij naar Kyran.
“Niet lullig bedoeld hoor, Kyran, maar ik ken Yorath al vanaf dat we als twee elfjarige jochies kennismaakten op de Zweinsteinexpress en zitten bijna ieder lesuur naast elkaar, in voor- en tegenspoed… of ik kan beter zeggen: bij Uitmuntends en Dieptreurigs zijn we de beste vrienden. Wat wij hebben is veel meer waard dan een kus.”
Op de bar bleef ondertussen één cocktail over.
“LoLa!!!” riep Joshua. Er kon wat hem betrof maar beter een partybeest bij komen, voor wat luchtigheid. Ook Circe leek eraan toe.
“Wil je ook nog een paar extra drankjes maken, Pepijn?” vroeg hij. “Het is namelijk zo, dat de rest er ook behoorlijk dorstig uitziet. Ik deel ze wel uit straks, maar doe dat aardbeientrucje nog ‘ns!”
IP IP gelogd
Terug naar boven
Merdyff
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
Tolk van Martijn

Lid geworden: 27 februari 2007
Online status: Offline
Berichten: 3740
bullet Geplaatst op: 03 februari 2018 om 13:51

De alcohol bleek een goed idee te zijn geweest, want de sfeer werd intussen een stukje losser. Zeker Yorath leek een heel stuk losser geworden te zijn en leek op dit moment zijn ogen niet te kunnen afhouden van LoLa.
Hm, verrassend, dacht Hjørdis. Ze had hem toch eerder ingeschat als een type om te vallen voor één van de rustigere jongens, Noah of Marten, maar misschien waren die ook wel gewoon te rustig vanavond.
Ze wilde net wat dichterbij LoLa en Yorath gaan staan om te kijken of ze nog wat aanmoediging nodig hadden, toen ze zelf ten dans werd gevraagd door het meisje met de zilveren haren dat net nog met Circe aan de bar had gestaan. Ze stelde zich voor als Elfoy.
“Natuurlijk wil ik dansen,” zei Hjørdis. “Waarom zou ik anders naar een feestje zijn gekomen?”
Ze liet zich door Elfoy meenemen de dansvloer op.
“Ik ben trouwens Hjørdis,” stelde ze zichzelf voor. Even wilde ze er nog voor de zekerheid aan toevoegen dat ze niet gay was, maar dat klonk zo afwijzerig. Werd er niet altijd gezegd dat mensen die gay waren feilloos wisten of andere mensen al dan niet gay waren? Of was dat zo een hardnekkige fabel waar niks van klopte? Ze hoopte dat het wel klopte, in dat geval had Elfoy al lang in de gaten dat haar nieuwe danspartner hetero was en was het helemaal niet nodig om iets te zeggen.
“Leuk feestje, hé,” zei ze. “Mooie versieringen ook. Al vrees ik dat we maandag nog steeds onder de roze glitters gaan zitten allemaal.”
Er was zonet weer een hoop van het spul op haar haren en schouders neergesneeuwd en ze probeerde het met haar vingers uit haar haar te kammen. Tevergeefs natuurlijk. De glitters plakten overal aan.
“Het lijkt wel een heel ongezond soort roos,” grinnikte ze.

“I kind of lost track of time..."
"For two hours?"
Elend nodded sheepishly. "There were books involved.”

- The Well of Ascension, Brandon Sanderson
IP IP gelogd
Terug naar boven
Snuffles
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
~Lost in wonderland~

Lid geworden: 28 december 2016
Online status: Offline
Berichten: 1005
bullet Geplaatst op: 03 februari 2018 om 19:06
Elfoy moest lachen om de opmerking die het meisje maakte. Natuurlijk had ze haar al lang gescand op eventueel gay zijn maar tot haar teleurstelling ging haar gaydar niet af. Desondanks genoot Elfoy van het gedans met het meisje die zich voorstelde als Hjørdis.
"Klinkt exotische, ik ben Elfoy trouwens. Elfoy Surgens."
Elfoy bestudeerde het meisje van kop tot teen. Ze was knap en als ze gay was geweest had Elfoy al lang haar lippen tegen die van haar gedrukt.
"Toch vreemd dat er zoveel knappe meisjes zijn op dit feest en er toch niet veel daarvan lesbisch zijn? Ik bedoel dit is een holibi feestje toch? Zie je dat meisje aan de bar zitten praten met Pepijn? Die is ook al niet gay en daar ben ik net gevlucht aan een saai gesprek over de Hathaways. Wat haat ik die familie."
Ze keek nog eens diep in de ogen van het meisje en vervolgde toen:
"Bedankt voor de dans, juffrouw. Het was heel aangenaam maar ik moet verder op jacht." Met die woorden sloot ze het gesprek af en stapte weer de bar af.
"Pepijn, nog een elfenwijntje alstublieft."
Ze ging weer zitten naast Circe en luisterde verder naar hun gesprek.
Snode plannen uitgevoerd
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 04 maart 2018 om 22:34
Te laat. Ze was veel te laat. Paulynn schuifelde onzeker in de richting van het Dreuzelkundelokaal, wetend dat er een feestje was. Joshua had haar een uitnodiging gegeven, met een knipoog erbij. Toen ze op de kaart had gelezen dat het om een gayparty ging had ze hem met grote ogen aangekeken.
“Ik ben niet lesbisch,” had ze gezegd, maar terwijl ze die woorden uit had gesproken was er een steen in haar maag neergedaald. Ze had een klein beetje verkering met Camilla, maar Camilla was gewoon leuk. Paulynn veronderstelde dat als ze niet verliefd zou zijn geworden op Camilla, er vroeg of laat wel een jongen geweest zou zijn voor wie ze hetzelfde zou voelen. Echter, toen ze ten opzichte van Joshua in de kast kroop, zou ze zichzelf wel willen slaan.
In de dagen erna had ze van alles bedacht om niet naar het feest te gaan. Gedachten als ‘iedereen is ouder dan ik,’ en ‘ik heb geen feestkleding,’ passeerden de revue, maar uiteindelijk besloot ze niet langer in die verstikkende ontkenningsfase te blijven hangen. Al was er wat moed voor nodig, want zo uitzinnig als Joshua in zijn knalroze pak was ze niet. Ook Yorath had er mooi uitgezien toen hij - als eerste nota bene! - de Leerlingenkamer uit was gegaan. Ze twijfelde nog steeds. Zou ze wel, zou ze niet? Beter laat dan nooit, was haar uiteindelijke beslissing. Ze had er per slot van rekening speciaal een jurk voor gekocht.
Achter de deur van het Dreuzelkundelokaal klonk vrolijke muziek. Met een trillende hand pakte ze de deurknop, zuchtte nog eens en zei tegen zichzelf: “Ik kan dit. Niemand gaat me veroordelen.” Zojuist had ze de openhangende monden van vele Huffelpufs die haar de Leerlingenkamer hadden zien passeren getrotseerd. Dat was eigenlijk nog het ergste geweest. Achter deze deur was een feest, en Paulynn hield van feest.
Ze slikte, en duwde de deur open. Confetti stoof door de lucht. Het Dreuzelkundelokaal was niet te herkennen. Ze kneep haar ogen even dicht vanwege de felle lampen en glimlachte verlegen. Was Camilla er? En zo ja; waar? Onzeker keek ze om zich heen, en wenste dat Abigail, haar eerste hulp bij partyjurken, er ook zou zijn. Stapje voor stapje liep ze verder naar binnen, al schreeuwde heel haar lichaam dat ze rechtsomkeert moest maken. Oh, waarom zag ze nu niet iemand die ze kende?
IP IP gelogd
Terug naar boven
<< Vorige Pagina  van 7 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum