Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: <17/18> <ORPG> Haunting Halloween Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Pagina  van 7 Volgende >>
Schrijver Bericht
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
Quote Timsel Beantwoordbullet Onderwerp: <17/18> <ORPG> Haunting Halloween
    Geplaatst op: 12 oktober 2017 om 23:21

Haunting Halloween

As the moon climbs high o'er dead oak tree
Spooks arrive for the midnight spree
Creepy creeps with eerie eyes
Start to shriek and harmonize
Grim grinning ghosts come out socialize


Het is oktober - Halloween! Na een succesvol feest in Zweinsveld vorig jaar wordt er dit jaar in het kasteel een evenement georganiseerd. Het feest begint in principe in de Grote Zaal, maar door het hele kasteel hangt versiering: alles wordt verlicht door schemerig kaarslicht, geesten zweven in het rond en pompoenen zijn overal in het kasteel opgehangen. Zowel de leerlingen als de leraren zijn verkleed in een mooi Halloweenkostuum en er zijn allerlei griezelige versnaperingen neergezet om op te eten (denk aan kakkerlak crunchies, bloedbabbelaars, een pot met levende spinnen, etc.) Maak er een leuk feest van!

Iedereen mag aan dit feest meedoen. Dit feest wordt echter pas na 10 uur s'avonds gehouden, en de eerste- en tweede-jaars mogen in principe niet komen. De leerlingen van Beauxbatons en Klammfels zijn ook welkom.

The foulest stench is in the air
The funk of forty thousand years
And grizzly ghouls from every tomb
Are closing in to seal your doom
And though you fight to stay alive
Your body starts to shiver
For no mere mortal can resist
The evil of the thriller
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 12 oktober 2017 om 23:44
Keurend keek Ariana in de spiegel. Ze droeg een rode jurk met zwarte doorzichtige mauwen en een onderrok. Haar haar was aan de zijkant gedaan en haar gezicht had een spierwitte make-up en donkerrode lippenstift bezegelde haar lippen. Haar nagels waren zo zwart als de nacht. Ja, een echte vampieres! Ze vond het er leuk uitzien, misschien wel een beetje eng, maar dat was ook wel de bedoeling. Met een vies gezicht dacht ze aan haar nicht Eleftheria, die waarschijnlijk weer de koningin van het feest zou worden terwijl zij in een hoekje werd geschoven als “die andere Aphrodisiac”.
Dat was normaliter het geval, in ieder geval. Maar dit keer zou ze meer aandacht krijgen dan Eleftheria. Ze had zo hard aan deze vermomming en kleding gewerkt, dat het bijna niet meer mis kon gaan. Vandaar dat ze ook best tevreden was toen ze ietsjes later met voorzichtige pasjes van haar rode laarzen de Grote Zaal instapte. Er waren nog niet veel mensen – wel was er genoeg eten aanwezig en hingen er overal kaarsen en pompoenen.
Ze liep verwonderend in het rond en vroeg zich af of er nog meer mensen die zoveel moeite in hun kostuum hadden gestoken. Bij de hapjes- en drankjestafel bestelde ze een bloedcocktail en met die in haar hand zei ze tegen niemand in het bijzonder: “Hé, wat vind je van mijn kostuum? Geen zorgen hoor, ik ben geen echte vampier!”


Ariana's kostuum en haar.
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Joël
Dreuzel
Dreuzel
Avatar
Semper Fi

Lid geworden: 05 augustus 2011
Locatie: Netherlands
Online status: Offline
Berichten: 3312
Quote Joël Beantwoordbullet Geplaatst op: 13 oktober 2017 om 13:24

Statig was Tymon binnengestapt in het feestgedruis. Een donkerblauwe jeans met daaronder zwarte lakschoenen vergezelde een parelwit shirt onder zijn kenmerkende dure zwarte colbertjasje en horloge. Ook zijn haren waren vandaag gitzwart en zijn grafietgrijze contactlenzen had hij verruild voor bloeddoorlopen witte lenzen. Zijn gezicht was nog bleker dan normaal, waardoor het geheel nog het meest leek op een vampier uit de Dreuzelfilms van Twilight.
Met een rechte rug en zijn ene voet rustend op zijn andere knie bekeek Tymon aan de bar de uitgedoste Halloweengangers. In zijn rechterhand hield hij een glas rode wijn, terwijl zijn linkerhand kalm in zijn schoot rustte. Feestjes vond hij altijd leuk. Eigenlijk alle evenementen waar hij zijn gezicht kon laten zien vond hij leuk. De decoratie zag er feilloos uit en iedereen leek zijn best te hebben gedaan om goed voor de dag te komen. Hij nipte het laatste restje rode wijn uit zijn glas en stak nonchalant zijn hand omhoog voor een refill, toen zijn oog viel op een jongedame met een rode jurk die vroeg wat iedereen van haar kostuum vond.
Tymon draaide zich richting haar en glimlachte. ‘Je ziet er fantastisch uit,’ zei hij kalm met sterk oogcontact. ‘Ik ben ook een vampier, al heb ik blijkbaar niet zoveel moeite gedaan om er zo goed uit te zien als jij!’ Hij had het ook niet nodig om er goed uit te zien. Dat wisten mensen toch wel. Hij stond op en stak zijn hand uit. ‘Tymon is de naam. Zevendejaars. Ik geloof niet dat wij elkaar kennen?’

IP IP gelogd
Terug naar boven
Kirst
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
We are all stories in the end

Lid geworden: 29 november 2005
Online status: Offline
Berichten: 1632
Quote Kirst Beantwoordbullet Geplaatst op: 15 oktober 2017 om 09:13
Halloween was één van haar favoriete feestdagen. Lekker griezelen met een Pumkin Spice Latte en een goede horrorfilm. Millie hield ook onwijs van verkleden. Een spatje bloed hier, een litteken daar. Hoe enger, hoe beter. Dit jaar zou Millie als horrorclown gaan. Ze had er lang over getwijfeld, maar uiteindelijk besloten het toch te doen. De meeste meiden uit haar jaar zouden ongetwijfeld als sexy vampier of stoeipoes verkleed gaan en Millie zou weer zo ongeveer de enige zijn die er niet sexy uitzag. Het had haar enigszins onzeker gemaakt. Moest ze niet een topje aandoen met een laag decolleté? Of een kort rokje met een visnetpanty eronder? Jongens zagen haar ongetwijfeld weer niet staan, van top tot teen onder het bloed. Met een spijtige blik keek ze in de spiegel.
Jongens zien mij sowieso niet staan, wat ik ook probeer.
Dus haalde Millie haar schouders op en ging verder met het bloederig maken van haar kleding. Een Halloweenkostuum hóórde eng te zijn. Niet sexy of schattig. Ze keek weer in de spiegel. Zelf vond ze dat ze er in ieder geval goed eng uitzag. Als Dreuzeltelg was Millie opgegroeid met films en series en zelfs na zeven jaar Zweinstein was ze nog verslaafd aan Netflix. Op dit moment waren horrorclowns erg in dankzij de reboot van IT en Millie kon zich niets griezeliger voorstellen. En dus had ze haar gezicht wit geschminkt, een afgrijselijke grijns getekend en een rode pruik opgezet, inclusief rode ballon. Ze lachte gemeen naar haar spiegelbeeld en besloot dat ze klaar was voor het feest. Een beetje zenuwachtig vroeg ze zich af of er al iemand zou zijn die ze kende en of Joshua en de Hathawaybroertjes er zouden zijn. Zou ze dit keer met ze durven praten? Misschien zelfs wel een dansje wagen? Met haar rode ballon vrolijk zwevend boven haar hoofd, stapte ze de Grote Zaal binnen. De zaal was fantastisch gedecoreerd, zoals gewoonlijk. Een beetje onzeker bleef ze bij de ingang staan.
Eerst maar een drankje tegen de zenuwen, dacht Millie en ze liep richting de drankjes tafel. Daar had je al de eerste sexy vampier en Millie draaide met haar ogen. Lekker origineel.
“Sorry,” zei ze zacht. “Mag ik er even bij?” Ze wurmde zich tussen de twee vampiers om bij de drankjes te kunnen en pakte ook een bloedcocktail. Toen ze zich omdraaide botste de ballon tegen een van de vampieren aan. “Sorry!” zei ze weer en ze nam onschuldig een slokje van haar cocktail. Het drankje smaakte naar kersen, maar toch ook weer niet. Geen echt bloed in ieder geval.
“Zoooo,” begon Millie onzeker een gesprek. “Vampiers hé.”

((Millie haar kostuum: Klik))
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
Quote Blossom Beantwoordbullet Geplaatst op: 15 oktober 2017 om 21:40
Goed, goed, goed… een dode artiest, dus. In de toverwereld waren sinds Joshua die had ontdekt, geen zangers of andere beroemde entertainers overleden en dus bood de Dreuzelwereld zijn enige toevlucht in het dodemansschap. Er was… George Michael. Was George Michael goed genoeg om als verkleed te gaan? Mwah. Kurt Cobain, dan? Kurt was wel cool! Veel te cool voor halloween. Michael Jackson, dan? Nee, dat zou volledig fout lopen wat de danspassen betrof. Plotseling wist Joshua het: Elvis Presley! Er waren genoeg Elviskostuums op de markt, er waren complottheorieën over dat de man nog leven zou en hij kon ‘One for the money’ feilloos spelen.

Dat was enkele weken geleden nu. Joshua had zichzelf nog meer Elvis-nummers aangeleerd en hij had zijn gitaar meegenomen naar de Grote Zaal. Zijn schmink was eenvoudig; niet als zombie, want dat zou voor sommige mensen de pret bederven, maar alsof Elvis gezond en wel uit zijn graf gekropen was. Zijn pak was een beetje modderig vanwege het verzetten van een metertje bagger, er staken graspollen tussen zijn haren vandaan en zijn handen zagen eruit als kolenschoppen omdat er echt mee gewerkt was. De grote, voormalig glanzende bril gaf hem weinig zicht.
“Hallo allemaal!” riep hij vrolijk toen hij de Grote Zaal in liep. Hij was duidelijk nog wat te vroeg, want hij sprak tegen een nagenoeg lege ruimte. Zijn enthousiasme voor het feest was daar debet aan, want hij had gewoonweg niet kunnen wachten. Dus eerst maar een drankje. Zijn wijde broekspijpen wapperden om zijn kuiten terwijl hij naar de bar liep en ook aan het grote gouden revers van zijn jasje kon hij niet echt wennen, hoewel hij zich geen moment ongemakkelijk voelde in deze vreemde kleding. Bij de bar stonden twee vampiers en een horrorclown, niets geks voor een avond als deze. Hij lachte naar hen als groet en koos iets cocktail-achtigs uit wat op de bar als welkomstdrankje klaarstond. Het was groen en het bubbelde met paarse mist.
“Gaaf, hè?” zei hij toen hij het drankje aan de vampiers en de horrorclown liet zien. “Zoiets krijgen we niet iedere dag!”
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 15 oktober 2017 om 21:58
Morrison wist dat hij niet over zijn kostuum van vorig jaar, met de Voldemort-vermomming heen zou kunnen gaan. Dat had hij toen ook geweten en wist dat hij toen een weergaloze eerste indruk had gegeven aan mensen (die natuurlijk nooit hadden geweten dat hij het was geweest) – dus was het een heel gedoe geweest om te beslissen wat hij in hemelsnaam zou moeten dragen naar het Halloweenfeest van dit jaar.
Maar toen herinnerde hij die kerstfilm die hij eens met z’n vader had gekeken: The Grinch. De Grinch was een groen mensachtig wezen met een rare snuit en een soort plukje op z’n kop en een hoop spastische bewegingen. En stiekem had Morrison hem cooler gevonden dan de ietwat cliché dikke Santa Claus. Toen had hij met kerst eens verkleed willen gaan als de Grinch, maar dat werd door niemand van de familie Craig erg gewaardeerd (zijn kleine nichtje Evanna was in huilen uitgebarsten) – dus werd het tijd dit kostuum eens voor Halloween te proberen. Wellicht twee maanden te vroeg voor kerst, maar desondanks redelijk creepy.
Vandaar dat hij ietsjes nadat het feest was begonnen geheel gehuld in groene vacht, kerstmanpak en een hoop betoveringen aan zijn gezicht (die hopelijk de volgende morgen weer uitgewerkt zouden zijn), bij de ingang van de Grote Zaal. Er waren al een paar leerlingen hier en daar, dus hij besloot dat hij maar weer moest gaan socializen. Dit was geen klassiek gemaskerd bal, maar een griezelfeest.
Hij ging naar een hapjestafel waar hij een gebakje met sprinkhanen erin begon te eten (erg knapperig) en zag een zombie, een mummie en iets wat een reusachtige aap leek – waarschijnlijk een soort Bigfoot.
Maar toen zag hij ineens een levensechte Elvis rondlopen. Met een Dreuzelvader had hij natuurlijk enorm veel Dreuzelinvloeden gehad (vandaar dat hij ook The Grinch kende) maar Elvis was natuurlijk ook super cool. Ook herkende hij Pennywise – de clown uit IT en twee vampiers. Hij besloot op het bijzondere gezelschap af te lopen en gromde een beetje.
“Aaaah, Halloween!” zei hij grommend. “Veel beter dan Kerst. Bah, ik haat Kerst!”
Met de pluizige verlengde vingers die hij zichzelf met verpluizingdrank had toegebracht (gestolen uit de voorraad van professor Van Detta) bracht hij een bloed-achtig drankje aan zijn lippen en knipoogde naar de dames. Toen keek hij naar Elvis. “Elvis! Wat een genoegen! Geeft u vanavond misschien een optreden, toevallig? Ik kan misschien achtergrondzanger zijn! Ik kan super goed zingen: bwah bwah bwah…!”
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
PeculairLover13
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 04 november 2016
Online status: Offline
Berichten: 57
Quote PeculairLover13 Beantwoordbullet Geplaatst op: 16 oktober 2017 om 19:41
Alice had heel erg zin het Halloween feest. Thuis vierden ze het nooit, omdat het volgens haar ouders een ‘heidens’ feest was. Vandaag was haar kans om al die jaren eindelijk eens in te halen. Ze was erg trots op haar kostuum: een zombiebruid met op de jurk extra veel nepbloed. Speciaal voor Halloween hadden ze bij Toverdranken leren dat te maken. Ze was op het idee gekomen door een affiche van een oude Dreuzelfilm in een boek uit de bibliotheek. Nu was er nog wel een probleem: Alice moest ongezien de leerlingenkamer van Ravenklauw door zien te komen, want eigenlijk mocht ze helemaal niet naar het feest. Als een van de klassenoudsten haar zou zien betekende dat minstens een maand nablijven. Misschien zelfs twee. Daar had ze natuurlijk geen zin in en toen ze van de trap afliep, pakte ze haar toverstok en blies ze de oerlelijke vaas op die op de haard stond. Dat gaf haar genoeg tijd om weg te glippen. Toen Alice eindelijk de Grote Zaal bereikte, keek ze haar ogen uit. Het hele plafond was bedekt in spinnenwebben en overal vlogen geesten. Zelf de Grijze Dame, die zich weinig liet zien, was aanwezig. Alice keek even rond en liep naar de eettafel toe. Daar stond een meisje verkleed als Pennywise met een paar anderen te praten. In een poging om sociaal te zijn tikte ze verlegen de clown aan: ‘‘Je kostuum is erg leuk! Of nee, niet leuk. Ik bedoel mooi, en een beetje eng. Wat zeg ik nou..’’

Haar kostuum is een combinatie van dit en dit
IP IP gelogd
Terug naar boven
Cindy
Forumbeheerder
Forumbeheerder
Avatar
Teach me how to say goodbye :S

Lid geworden: 23 juni 2006
Online status: Offline
Berichten: 4494
Quote Cindy Beantwoordbullet Geplaatst op: 17 oktober 2017 om 11:45
Op het moment dat Lila Lelia de Grote Zaal binnenstapte, leek het alsof alle nare gedachtes van de afgelopen weken even uit haar hoofd verdwenen. Vanavond was ze niet die tikkende tijdbom die elk moment af kon gaan. Met haar rug zo recht mogelijk, zodat haar bloemenkrans niet van haar hoofd kon vallen, liep ze onder een sliert van jack-o-lanterns door. Als vanzelf zocht ze naar de zevendejaars Zwadderaar van wie ze het postuur op dit moment beter zou kennen dan haar eigen rode haarlokken, die voor de gelegenheid in krullen om haar gezicht bungelden.
Lila wist dat het ijdele hoop was, als Damien hem al zo ver had gekregen toch naar het feest te komen, dan zou Trevor zeker niet zo vroeg aanwezig zijn. Haar ogen bleven daarom hangen bij Joshua, de enige andere vroege feestganger die ze kende. Het deed haar goed hem met zijn vertrouwde gitaar te zien, maar het was haar een raadsel wie hij voor moest stellen.

Niet alsof de gemiddelde Zweinstein leerling mij zouden herkennen als een waternimf.

Met een grote glimlach sloeg ze de beige toga nog wat verder om haar heen en stapte op de Huffelpuffer af. “Hey Josh, of moet ik je vanavond Elvis noemen?” Lila was net op tijd binnen gehoorsafstand om de enthousiaste groet van iemand in een groen, pluizig kostuum te horen. Haar oud-Toverdrankenpartner bleek in het middelpunt te staan van een groepje leerlingen. In een manoeuvre die veel weg had van een Zoeker die de Snaai net boven de grond wist te vangen, ontweek ze Joshua’s gitaar en gaf hem een stevige knuffel. Daarna wendde ze zich tot het groene monster, de twee vampiers en een clown die rechtstreeks uit de nachtmerrie van haar vijf jaar oude broer had kunnen stappen. “Ik ben Lila Lelia. Als we toch een band gaan opzetten om van deze saaie muziek af te zijn, wil ik wel dansen."


IP IP gelogd
Terug naar boven
Joël
Dreuzel
Dreuzel
Avatar
Semper Fi

Lid geworden: 05 augustus 2011
Locatie: Netherlands
Online status: Offline
Berichten: 3312
Quote Joël Beantwoordbullet Geplaatst op: 17 oktober 2017 om 13:10

Een andere verschijning vergezelde hen, waarna Tymon haar een glimlach schonk. ‘Gaaf kostuum,’ zei hij. ‘Weer eens wat anders dan het gebruikelijke.’ Zijn poging tot een gesprek werd echter onderbroken door de excentrieke Huffelpuffer die onder de indruk leek van het welkomstdrankje op de bar en een of andere groene kerstman die Tymon totaal onbekend was. Ook een horrorbruid en een meisje met een bloemenkrans vergezelden de groep.
Tevreden nipte hij van zijn inmiddels bijgevulde glas rode wijn. ‘We zijn wel trendsetters hier aan de bar hè,’ glimlachte hij naar de vrouwelijke vampier naast hem. ‘Dat dansen zal je goed afgaan in dat elegante kostuum,’ antwoordde hij daarna op het meisje dat zich had voorgesteld als Lila Leila. ‘Ik ben niet zo muzikaal, maar als er wordt geplaybackt meld ik me aan als leadzanger. Anders word ik wel gewoon jullie manager!’
Tymon bekeek het groepje mensen en analyseerde elk van hen nauwkeurig. Graag wist hij wat voor vlees hij in de kuip had en wie waartoe in staat was. Nooit stond zijn hoofd stil om te krijgen wat hij begeerde. Het meisje naast hem leek hem een zelfverzekerde leerling die prima wist hoe ze zich moest gedragen in sociale gelegenheden. Iemand die aan hem was gewaagd. De horrorclown daarentegen ademde onzekerheid en onhandigheid. Naar alle waarschijnlijkheid was dit meisje makkelijk te manipuleren. Hij grinnikte in zichzelf. Eigenlijk was iedereen waar dan ook makkelijk te manipuleren. Zolang je maar de goede woorden wist te zeggen en de juiste daden wist te doen. Nieuwe mensen vond hij daarom het meest interessant. Hun persoonlijkheid was nog onbekend en leuk om te ontdekken. Bij anderen wist hij al wat hij wel en niet kon maken om in de smaak te vallen.

IP IP gelogd
Terug naar boven
Rowace
Moderator
Moderator
Avatar
Maybe we're just lost souls here

Lid geworden: 24 september 2010
Online status: Offline
Berichten: 3530
Quote Rowace Beantwoordbullet Geplaatst op: 17 oktober 2017 om 15:37
Een steek van jaloezie schoot door Trevor heen toen Lila Joshua omhelsde, maar hij wachtte even voor hij op hen afstapte. Hij wilde niet het soort vriendje zijn dat besloot met wie zijn vriendin al dan niet mocht omgaan. Dat hij niet snapte wat ze in die geitenwollen sok zag, betekende nog niet dat ze geen vrienden met hem kon zijn.
Ze had de groep wel echt uitgekozen, zag hij toen hij dichterbij kwam: naast Joshua stonden Tymon, met wie eigenlijk niemand het goed kon vinden, en Ariana Aphrodisiac, Eleftheria’s jongere nicht. Verder was er een gast die zich zo hevig had geschminkt dat niet meer te zien was wie er onder het platgemepte, groene masker schuilging, een enigszins mollige clown die eruitzag alsof ze net een kinderfeestje afgeslacht had en een meisje dat nooit van haar leven veertien kon zijn. Was dat kind echt zo stom om op de grootste hielenlikkende verklikker van Zwadderich af te stappen en te denken dat ze ermee weg zou komen dat ze op een feest was waar ze niet mocht zijn? Die was wel heel zeker van haar verkleedskills, maar haar kleine kinderlijfje kon ze niet verbergen.
“Tymon gaat je sowieso verlinken als je hier blijft staan, kleintje,” fluisterde hij in haar oor, zo zacht dat het het zoemende geluid van Tymons ego niet zou overstemmen.
Zonder op haar reactie te wachten, stapte hij van de bloederige bruid weg en kondigde zijn aanwezigheid officieel aan door naast Lila op te duiken. Op haar ginger krullen balanceerde losjes een witte bloemenkrans, maar zelfs zonder dat delicate frutsel had ze in haar elegante, lichtbruine jurkje geen groter contrast kunnen vormen met zijn gebruikelijke, bijna geheel zwartgrijze kleding. In tegenstelling tot eigenlijk de hele groep had hij de moeite niet gedaan zich te verkleden – die poppenkast had hij al bij het jubileumfeest moeten doorstaan.
“Boeh,” zei hij. “Wat ben jij vanavond? Een sexy hippie?” voegde hij er grijnzend aan toe, terwijl hij de bloemenkrans van haar hoofd plukte en bij zichzelf opdeed. “Heb je weleens echt een boom geknuffeld? Peace, man. Beginnen we een band? Toch wel eentje met een belachelijk lange naam, hoop ik? Alle goede hippiebands hebben ziek lange namen.”
I'm in the pursuit of happiness
I'm gonna get it, I'm gonna get it
But the hours are getting longer
You know I can almost taste it
Melting on my fingertips
IP IP gelogd
Terug naar boven
Pagina  van 7 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum