Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: <17/18> <ORPG> Haunting Halloween Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
<< Vorige Pagina  van 7 Volgende >>
Schrijver Bericht
PeculairLover13
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 04 november 2016
Online status: Offline
Berichten: 57
Quote PeculairLover13 Beantwoordbullet Geplaatst op: 17 oktober 2017 om 22:55
Shit, daar had Alice nog helemaal niet over nagedacht. Natuurlijk zou ze opvallen met haar 1.60 (op dikke sokken!) en haar babyface. Een golf van paniek overspoelde haar. Waarom had ze nou gedacht dat ze hier veilig zou zijn. Er waren genoeg Zwadderaars (en misschien ook mensen van andere afdelingen) die zodra ze erachter kwamen dat Alice er niet bij hoorde, haar meteen zouden verraden. Ze wist niet precies wie Tymon was, maar ze wist dat ze zo snel mogelijk uit zijn buurt moest zien te raken. Wie zou ze om hulp kunnen vragen? Zeker niet de twee vampiers die samen aan de bar stonden: er was iets aan hun houding dat haar niet beviel. Verder was er een meisje, gekleed in het wit, bijgekomen. Zij stond echter te dichtbij Tymon om haar te kunnen helpen. Ze keek opnieuw schichtig om zich heen. Toen zag ze een jongen uit Ravenklauw; hij was verkleed als de Grinch, maar iets aan zijn houding deed Alice denken aan een jongen met een Amerikaans accent die ze altijd in de leerlingenkamer zag zitten. Hij had erg zijn best gedaan op zijn outfit, met ook een paar gezichtsbezweringen die ze ook zelf wilde proberen als ze daar tijd voor had. Zo onopvallend mogelijk trok ze aan zijn mouw en fluisterde: ‘kom mee, je moet me helpen’.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4966
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 18 oktober 2017 om 09:28
Ariana was het gewend om mensenmassa’s aan te trekken, maar de massa die dit keer aan kwam zetten was wel heel groot. Het begon met een mannelijke vampier, die ze herkende als de arrogante jongen uit Zwadderich die vorig jaar hoofdmonitor was geweest, de Amerikaan die vorig jaar op Zweinstein was gekomen en nu in haar jaar en afdeling zat en hoewel zijn vermomming feilloos was, was zijn accent wel héél erg herkenbaar, een tweedejaars uit haar afdeling, Lila Leila, die één jaar onder haar zat op Zweinstein en nog wat mensen die ze alleen van gezicht kende, waaronder een horrorclown. Ze kreeg wel erg veel om op te reageren.
Toen de vampier erbij kwam staan, had hij flirtig geklonken en had hij zich op zijn eigen pompeuze manier voorgesteld. Ariana fronste. Ze zat al zes jaar op Zweinstein, zij kende hem wel, maar pas nu ze een sexy vampier was vond hij haar interessant genoeg om zich aan haar voor te stellen? Het was waar dat ze vaak in de bibliotheek zat, maar toch… Mannen…
Ze wilde de sfeer echter niet verpesten dus ging ze er maar op in. “Ik weet wie je bent,” zei ze met een glimlach die hem een glimp van haar scherpe vampier-hoektanden. “Maar we hebben elkaar nooit echt ontmoet inderdaad. Ik ben Ariana. Ik zit één jaartje onder je, in Ravenklauw. Vrijwel meteen kwam de horrorclown die tegen hen aanbotste. Ariana’s glimlach verdween. Het feestje was pas net begonnen en nu al begon ze zich af te vragen of ze niet beter alvast een maandje vooruit kon werken aan dat opstel voor Verweer, nu de leerlingenkamer zo goed als uitgestorven was.
Ze herwon zichzelf echter snel; “Geeft niet,” zei ze met een hartelijke glimlach. “Kan gebeuren. En je hebt niks op mijn peperdure jurk gemorst, dus er is niets aan de hand. En ja, vampiers. En jij, een horrorclown? Die heb ik nog nooit gezien.”
Daarna kwamen Elvis en de Amerikaan als een vreemd, groen beest erbij staan. Toen Lila Leila en een Zwadderaar die ze alleen van gezicht kende erbij kwamen staan, werd er ineens gesproken over een band. Net toen ze door begon te krijgen dat er een tweedejaars aanwezig was, wat helemaal niet mocht, wilde zij – als klassenoudste – daar eigenlijk iets over zeggen, maar Tymon de medevampier weerhield haar daarvan door te zeggen dat ze trendsetters waren. Ze glimlachte. “Dat is gebruikelijk het geval voor mij, ja.”
Ze keek naar de anderen. “Ik kan redelijk goed zingen, als ik zo vrij mag zijn. En ik kan een beetje pianospelen. Ik heb weleens een cursus gevolgd, heel lang geleden, en nou ja, dat soort dingen verleer je niet toch? Hoe dan ook – ik zou wel even willen gaan dansen. Iemand die zich de dans met de vampier waagt?”

(Echt waar, degene die ik voor Ariana’s foto’s heb gebruikt is één van de grootste popsterren van Griekenland :p)   
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8727
Quote Blossom Beantwoordbullet Geplaatst op: 18 oktober 2017 om 13:20

Lachend nam Joshua het groene monsterding in zich op. Allemachtig, wat had die zich toegetakeld! En die stem, hahaha! 'Bwah, bwah, bwah!' Het klonk zo komisch dat hij best een liedje met The Grinch wilde bwah-en, en als het even kon zou dat een kerstliedje moeten zijn aangezien de jongen een santa-pak aan had en een hekel aan kerst zei te hebben.

Voordat hij echter een voorstel kon doen, werd Joshua's aandacht opgeëist door Lila, die hem warm begroette met een knuffel. Hij vond het lief, al stond de tijd voor hem even stil omdat zijn Zienersgave hem niet met rust liet en zijn gevoelsleven evenmin. Dit was Lila, het meisje met wie hij zijn eerste kus had gedeeld (de plotselinge zoen van LoLa uitgezonderd) waardoor hij voor eens en altijd een zwak voor haar zou houden. Maar er was meer, want er was iets met haar. Hij kon zijn vinger niet op de wond leggen, maar hij kreeg altijd het gevoel alsof iemand in zijn maag trapte als hij alleen maar aan haar dacht. Nu ze zo voor hem stond, was dat gevoel nog erger, te meer omdat hij Trevor aan zag komen lopen en Lila daardoor gedegradeerd werd tot een no-go.

"Hoe gaat het met je, mooie bos- nee, lucht- nee, waternimf?" vroeg hij voordat Trevor hen bereikte. Had hij goed gegokt wat haar verkleedkostuum betrof? De bloemen in haar haren waren geen waterlelies, maar wat de kleuren betrof kon het wel. Ze wilde dansen, zei ze, vlak voordat haar vriendje haar voor zichzelf nam. Trevor had zojuist wel iets tegen de bebloede bruid gezegd, maar dat was waarschijnlijk slechts een kleine omweg naar Lila toe geweest.

Joshua kende zijn plaats en deed een stapje bij hen vandaan. Een beetje zenuwachtig vroeg de bebloede bruid iets aan the Grinch, waardoor hij ook hen even met rust liet, maar dat gold natuurlijk niet voor iedereen. De vampier uit Ravenklauw zei dat ze kon zingen en pianospelen, maar vroeg uiteindelijk niet naar het maken van muziek, maar naar een dans. Nu vond Joshua de huidige muziek wel aardig, dus knikte hij haar toe.

"Ik wil best met je dansen," zei hij. "Tenzij Tymon eerst wil? Oh, en tenzij-" Hij richtte zich tot de horrorclown. "Millie, zou jij mijn gitaar even willen bewaken? Want dansen met een gitaar op je rug is niet fijn, snap je?"


IP IP gelogd
Terug naar boven
Kirst
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
We are all stories in the end

Lid geworden: 29 november 2005
Online status: Offline
Berichten: 1632
Quote Kirst Beantwoordbullet Geplaatst op: 18 oktober 2017 om 19:47
Ongemakkelijk en bijna op van de zenuwen pakte Millie de gitaar aan van Joshua. Hij wist blijkbaar haar naam en zag haar staan!
Nou ja, enkel en alleen om zijn gitaar vast te houden.
Ze legde de gitaar neer tegen de dranktafel waar ze nog steeds met een groepje leerlingen stond en nam snel een slokje van haar cocktail. Ze wist zich niet echt een houding te geven met zoveel mensen om haar heen. Ook Trevor was erbij komen staat en Millie haar handen trilde licht. Wisten ze van de clubjes? Trevor scheen haar echter niet op te merken en Joshua vond haar enkel interessant genoeg om haar zijn gitaar te geven. Een extra grote teug van het bloederige drankje deed haar al iets meer ontspannen. Leerlingen om haar heen gaven haar complimentjes of merkte haar vreemde kostuum op. Een horror/kindbruid probeerde een gesprekje met haar aan te knopen, maar kreeg de schrik van haar leven toen Trevor achter haar opdook. Arm kind. Millie zou ook schrikken wanneer Trevor zo achter haar opdook. Hij zag er knapper uit dan ooit. Nog een slok van haar bloedcocktail. Ze voelde de alcohol al zijn werk doen en haar ledematen ontspande zich iets. Ze pakte de gitaar van Joshua weer op en raakte de snaren aan.
“Mooi ding,” zei ze lachend, zich stoerder voor doen dan ze was. “Ik kan niet zingen, maar ik ben perfect voor het achtergrondkoor.” Ze schudde haar rode pruik uit en deed alsof ze over de catwalk liep. Typisch Millie. Een beetje raar doen om haar onzekerheid te verbergen. Ze stootte de Grinch lachend aan. “Ik ben gelukkig niet de enige hier met een dikke buik.” Ze prikte in de vooruitstekende buik van de Grinch. Het was één van haar favoriete kerstfilms. De Grinch was niet geliefd, niet knap en zeker niet aardig. En toch was hij degene die kerst redde. Millie glimlachte naar hem. Ze herkende de jongen niet – dat was ook niet zo eenvoudig met zo een masker – maar ze mocht zijn gevoel om humor wel en er waren niet veel tovenaars die deze Dreuzelfilm kende. Weer een flinke slok van haar drankje. Zou ze straks Trevor ten dans moeten vragen? Of Joshua? Of deden meiden dat niet?
IP IP gelogd
Terug naar boven
Cindy
Forumbeheerder
Forumbeheerder
Avatar
Teach me how to say goodbye :S

Lid geworden: 23 juni 2006
Online status: Offline
Berichten: 4494
Quote Cindy Beantwoordbullet Geplaatst op: 21 oktober 2017 om 00:22
Een zangeres slash pianist, een zanger, een danser en een manager. De door haar ter plekke opgerichte band begon steeds meer vorm te krijgen. Lila glimlachte naar Joshua. Het verbaasde haar niets dat de Huffelpuffer haar kostuum goed had geraden. Hoewel ze gemengde gevoelens over de excentrieke jongen heeft gehad, van vloeibaar verlangen tot irritatie omdat ze hem in een benauwde positie onder haar broer vond, overheerste affectie de laatste tijd. Het gevoel dat Joshua een eerlijke, pure vriend zou kunnen zijn. De energie die om de Huffelpuffer heen hing, herinnerde haar er bovendien aan uit haar gepieker te komen. Haast routineus pakte ze een glas van de bar met een bloedrode substantie en een even eerstejaars onvriendelijk skelettenrietje.

Op dat moment doemde Trevor naast haar op. Lila moest moeite doen om hem niet zo hartelijk te ontvangen als ze bij Joshua had gedaan. Vanuit haar ooghoeken zag ze een zwartgrijze vlek, waaruit ze opmaakte dat hij of de moeite niet had genomen zich te verkleden, of vermomd ging als zichzelf. Ze snakte ernaar om haar armen om hem heen te slaan en zich te verliezen in zijn omhelzing. In plaats daarvan beeldde ze zich een muur voor en keek hem aan.

Ik was bang dat je niet zou komen. Fijn dat je er toch bent.

“Joshua heeft al geraden wat ik moet voorstellen,” zei ze, terwijl ze met haar vrije hand de bloemenkrans weer terug graaide. Daarbij kneep ze even in de hand van haar vriendje, een manier van intiem zijn die hem - waarschijnlijk? - niet direct zou afschrikken. “Ik ben een waternimf. Om heel precies te zijn een Naiaad.” Even maakte ze aanstalten om de krans weer op haar hoofd te plaatsen, maar ze bedacht zich. Trevor kennende zou hij er een spelletje van maken hoe vaak hij het onding kon jatten. Daarom draaide ze zich weer naar de bar om de witte bloemen te plaatsen als hoedje op de dichtsbijzijnde pompoen, die dingen stonden op elke halve meter op de bar als versiering.

“Wat dachten jullie van de naam Nimfen, Bloedlievenden en Dooie Zangers?”

Hippie genoeg voor je?

Het ontging Lila compleet dat de groep uit elkaar aan het vallen was. Zolang Trevor naast haar stond was de rest van het gezelschap nog verder naar de achtergrond verdwenen dan het meisje dat zichzelf perfect vond voor het achtergrondkoor.

Dansen?


IP IP gelogd
Terug naar boven
Joël
Dreuzel
Dreuzel
Avatar
Semper Fi

Lid geworden: 05 augustus 2011
Locatie: Netherlands
Online status: Offline
Berichten: 3312
Quote Joël Beantwoordbullet Geplaatst op: 21 oktober 2017 om 17:21

Tymon keek toe hoe zijn afdelingsgenoot iets fluisterde in het oor van de horrorbruid, die zich weldra uit de voeten maakte. Hij grinnikte. Eerder zou hij zich druk hebben gemaakt over minderjarige leerlingen op feestjes, aangezien hij toen de verantwoording droeg als Hoofdmonitor. Nu die status was vergeven aan iemand van bijna vergelijkbare charme was het niet meer zijn probleem. Natuurlijk kon hij het meisje verlinken, maar hij kon ook gewoon de onoplettendheid van de Hoofdmonitor bespreekbaar maken bij iedereen die maar wilde luisteren.
Tymons gedachten werden afgeleid door een vrouwelijke stem die toegaf wel te weten wie hij was. Hij glimlachte. Natuurlijk weet je dat, dacht hij, terwijl hij het meisje probeerde te doorgronden. Ariana was haar naam. Een Ravenklauwer. Gelukkig iemand met verstand, spookte het stiekem door zijn hoofd, aangezien hij vond dat leerlingen uit Griffoendor en Huffelpuf over het algemeen inferieur waren aan Zwadderich en Ravenklauw. Ze vond zichzelf een trendsetter. Zelfverzekerd? Arrogant? Of beide? Charmant in elk geval besloot hij.
‘Be my guest,’ glimlachte Tymon, toen Joshua zich aanbood een dansje te wagen met de vampier naast hem. Hij zou zich niet laten kennen en de avond was bovendien nog jong. Nonchalant liet hij zich weer zakken op een barkruk en nipte hij weer van zijn wijntje. Joshua’s gitaar was nu in handen van de roodharige leerling die aan het gekken was met het groene wezen. Ook de bloemenkrans van Lila was gewisseld van eigenaar en stond op het hoofd van een Zwadderaar waarvan Tymon een niet al te hoge pet op had. Maar dat leek het meisje niets te deren. De twee leken alleen maar oog voor elkaar te hebben, maar desondanks vond Tymon het nodig te reageren op de bandnaam.
‘Nimfen en Bloedlievenden, dat klinkt poëtisch. Dooie Zangers vind ik daar niet bij passen. Wat dacht je van ‘Heengeganen’? Dat is vanaf nu een woord.’

IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4966
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 22 oktober 2017 om 10:06
Gelukkig ging er iemand in op Ariana's verzoek om te gaan dansen – anders werd het allemaal wel erg awkward. Dat was het ook wel een beetje geworden sinds het arriveren van de tweede Zwadderaar – Lila leek alleen maar oog voor hem te hebben en vergat dat er ook nog anderen waren, waardoor de sfeer rond die twee vrij… vreemd werd.
“Oké, let’s go,” zei Ariana snel na een laatste blik op de twee geworpen te hebben. Ze liet zich door Elvis meenemen naar de dansvloer, waar een griezelig maar vrolijk nummer gespeeld werd. Als hun band van de vloer zou komen, zou dat sowieso beter worden dan deze muziek.
Ze keek nieuwsgierig naar de Elvis wiens handen ze nu vasthield. “Joshua, is het niet?” vroeg ze vrolijk. “Normaal moet je mij Mevrouw Dracula noemen – zoals de hoektandjes en zo verraden,” maar stiekem heet ik Ariana,” vertrouwde ze hem met een glimlach toe. “Ariana Aphrodisiac – je weet wel, ‘nichtje van’.” Ze trok een gezicht dat ze zich altijd zo voorstelde. Het was niet alsof haar nicht Eleftheria veel beter was, maar meestal zei haar rare Griekse achternaam niets tegen de Britse leerlingen totdat ze haar oh zo knappe en populaire nichtje erbij betrok.
Ze zwierde over de dansvloer – het was leuk om te dansen. Normaal zat ze bijna letterlijk in de boeken, maar met feestjes ging ze altijd helemaal op los. Dansen gaf haar een gevoel van vrolijkheid en mooiheid. Vandaar dat ze ook een grote glimlach op haar gezicht had.
“Zeg, Josh,” zei ze toen de muziek eventjes stopte en ze een break kon nemen, “die Elvis hè? Dat was toch een heel bekende Dreuzelmuzikant? Maak je zelf ook echt muziek? Met die gitaar daar, bedoel ik dan…”
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8727
Quote Blossom Beantwoordbullet Geplaatst op: 22 oktober 2017 om 20:16
Gelukkig wilde Millie wel even een oogje houden op zijn gitaar. Joshua verbaasde zich er altijd over hoe zenuwachtig ze kon zijn en hoe ze tegen sommige personen (waaronder hij) opkeek. Komop, ze waren Huffelpuffers! Familie! Om die reden had hij haar nooit genegeerd, hoewel hij haar ook niet vaak sprak omdat ze een jaar hoger zat. Hoe dan ook leken haar handen te trillen toen ze zijn gitaar aanpakte en haar geschminkte gezicht was enger als ze verbaasd keek.
Gelukkig gooide Tymon geen roet in het eten: Joshua had min of meer verwacht dat hij de eerste dans zou opeisen omdat ze beiden vampier waren, maar de Zwadderaar toonde zich mild vandaag. Misschien kwam het door Trevors aanwezigheid. Trevor zag eruit zoals iedere andere dag, waarschijnlijk om het statement te maken dat Halloween niet leuk was. Hij deed maar. Joshua keek nog even om naar Lila. Ze zag er gelukkig uit en dat maakte hem blij.
Met Ariana’s hand in de zijne, leidde hij de vampier naar de dansvloer en deed moeite om te bedenken waar hij zijn voeten zou plaatsen deze keer. Normaal gesproken deed hij dat niet en ging het altijd vanzelf, maar hij had waarschijnlijk al te lang niet gedanst en was hij het een beetje vergeten. Het ritme klopte in ieder geval wel, dus dat was alvast de helft van de tovenaarsdans-basiskennis.
Ariana stelde zichzelf aan hem voor. Dat had niet gehoeven, want hij had haar naam reeds geweten en zij bleek de zijne ook te weten. Met een glimlachje knikte hij haar toe.
“Als je vanavond liever juffrouw Dracula genoemd wordt, doe ik dat hoor! Dan noem je mij Elvis, oké?”
Hij liet haar ronddraaien zodat alle aanwezigen dit prachtige meisje konden zien.
“Ik ken je nicht,” lachte hij toen ze Eleftheria ter sprake bracht. “Ze noemt me altijd Joost, en we hebben een broer-zus verhouding, haha!” Of Ariana het kon waarderen dat hij positief was over Eleftheria, kon hij niet direct peilen, maar hij was in ieder geval niet zo’n jongen die kwijlend achter Eleftheria aanliep.
De muziek stopte en er werd, heel onprofessioneel, eerst eens rustig gezocht naar een nieuwe langspeelplaat voordat er weer muziek zou klinken. Ariana nam de stilte weg door naar Elvis te vragen, en naar zijn gitaarkunsten. Joshua knikte en gaf haar een glimlach. Hij had verwacht dat iedereen wel wist dat hij graag muziek maakte, maar Ravenklauwen zaten graag in het stiltegebied: de bibliotheek. Tja, daar kreeg je dat soort dingen niet mee.
“Natuurlijk kan ik spelen,” antwoordde hij enthousiast. “Ik zou zo het podium op kunnen klimmen. En jij? Meende je wat je net zei, over zingen?”
IP IP gelogd
Terug naar boven
Rowace
Moderator
Moderator
Avatar
Maybe we're just lost souls here

Lid geworden: 24 september 2010
Online status: Offline
Berichten: 3530
Quote Rowace Beantwoordbullet Geplaatst op: 23 oktober 2017 om 22:32
De manier waarop Lila naar hem keek, was – bij gebrek aan een beter woord – bijna schattig te noemen. Een tijdje geleden was Trevor erin geslaagd om haar gedachten in te dringen zonder aanraking, precies zoals hij tot dan altijd alleen maar bij Damien had gekund. Hij hoefde haar slechts aan te kijken om een verbinding te kunnen maken. Een van de enige nadelen was dat hij haar voortdurend aan moest blijven kijken; bij Damien was het voldoende om één keer oogcontact te maken, waarna hij zich kon “vasthaken” aan diens gedachtestroom. Hoe dan ook nodigde Lila hem zo nu en dan uit om Legilimentie te gebruiken. Ook nu lachte ze haar typische quasi-onschuldige glimlachje, dat zich van haar lippen naar haar ogen verspreidde.
Ze had zich een muur voorgesteld om haar meeste gedachten af te schermen – Legilimentie bleef vrij indringend, hoezeer je het ook gewend was – terwijl ze andere gedachten juist voor de muur schoof om met hem te delen. Hij voelde haar armen verstrengeld in zijn nek alsof ze hem daadwerkelijk om de hals was gevlogen, ook al wist hij dat het slechts haar verbeelding was.
Ik zei dat ik niet van verkleden houd, niet dat ik niet zou komen
, wilde hij antwoorden. Nog zo’n nadeel aan deze vorm van Legilimentie: het was eenrichtingsverkeer.
“Een Naiaad, dat was mijn tweede gok geweest,” zei hij in plaats daarvan. In een halfslachtige poging graaide hij naar de bloemenkrans die ze terug stal, maar Lila danste behendig van hem weg en zette het ding op een pompoen. “Hij stond mij beter, hè?” zei hij plagend, haar terug knijpend.
Haar vraag om te dansen beantwoordde hij met slechts een schampere grijns. Dansen kon later ook wel; eerst wilde hij wat drinken. Hij wendde zijn blik van haar af en keek weer naar de groep, die zich langzaam begon te verdelen. Het bloedbruidje had zijn advies ter harte genomen en had met lichte paniek de groene gast aan de kant getrokken, terwijl Joshua Ariana richting de dansvloer geleid had. Nu stond alleen Tymon nog bij hen, naast de mollige clown, die Joshua had herkend als Millie.
Uiteraard voelde Tymon de behoefte om iets totaal nutteloos aan de conversatie toe te voegen. Hij verwachtte er vast geen antwoord op; de band was om te beginnen al een grap geweest en nu was de helft van de zogenaamde bandleden vertrokken, dus zijn mening over het woord 'heengeganen' deed er niet echt toe. Bovendien had Tymon wel vaker de neiging om tegen zichzelf te praten, gezien het feit dat hij geen vrienden had die antwoord konden geven. Trevor nam dus de vrijheid om een hem alleen een verveelde blik toe te werpen voor hij zich tot Millie richtte.
“Millie, mag ik een flesje Boterbier van je? Ze staan achter je.”
I'm in the pursuit of happiness
I'm gonna get it, I'm gonna get it
But the hours are getting longer
You know I can almost taste it
Melting on my fingertips
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4966
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 24 oktober 2017 om 00:04
Morrison de Grinch wierp een blik op de Zwadderaar die een ietwat jaloerse blik op zijn afdelingsgenote wierp. Hij keek haar en Joshua na. Ze kende Ariana nu al een tijdje en wist dat hoewel ze er schattig uitzag, behoorlijk pittig kon zijn – en bovendien heel serieus. misschien was dat ook wel de hoofdreden dat hij het beter kon vinden met haar ietwat verwende nicht, hoewel die in een heel andere afdeling zat. Soms dacht hij dat hijzelf misschien ook beter in Griffoendor had gepast, in plaats van Ravenklauw, en hoewel hij ook wel veel Ravenklauwvrienden had, vond hij het jammer dat zijn afdelingsgenoten altijd zo serieus waren.
Zelfs de Zwadderaar Tymon bleek humor te hebben. Naar de verhalen die hij over hem had gehoord, was het een ongelofelijke kwal, maar zijn bevinding van “heengeganen” vond hij helemaal niet zo slecht. Hij keek naar Millie, die hem in zijn buik porde en grijnsde.
“Stiekem zijn we allemaal wel een beetje dik,” zei hij met een knipoog. “Vooral ik, want ja, Amerikanen hé! Al die hamburgers, patat, mijn god…” Hij grinnikte. “Grappig, trouwens, Pennywise. Ik bedoel, damn scary, maar wel cool. Goede vermomming ook. Die nieuwe remake moet ik nog kijken, heb jij die al gezien?”
Ineens werd er voorzichtig aan zijn groene vinger getrokken. Hij keek om en zag de kleine leerlinge uit Ravenklauw. Ze vroeg zachtjes of hij haar kon helpen.
“Natuurlijk,” zei hij gretig. “Wat kan ik voor je doen?”   
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
<< Vorige Pagina  van 7 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum