Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: <17/18> <ORPG> Haunting Halloween Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
<< Vorige Pagina  van 7 Volgende >>
Schrijver Bericht
PeculairLover13
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 04 november 2016
Online status: Offline
Berichten: 57
Quote PeculairLover13 Beantwoordbullet Geplaatst op: 04 november 2017 om 00:08
Gelukkig kon de jongen Alice verstaan door het gerumoer in de Grote Zaal. Ze keek even schichtig om zich heen, voordat ze hem meesleurde naar een tafel die iets verderop stond. Daar vertelde ze wat er aan de hand was: ‘’Nou, eh…sorry om je daarnet zo te storen. Je hebt vast wel iets beters te doen dan mij helpen maar ik denk dat jij de enige ben die ik kan vertrouwen hier. Mijn probleem is Tymon. Volgens mij zit hij in Zwadderich, maar ik weet niet precies wie hij is. Ik hoor hier namelijk een soort van technisch gezien eigenlijk niet te zijn. Ik zit niet eens in mijn derde jaar’. Alice stopt even met praten en om haar hand door haar haar te halen. ‘Net kwam er een jongen om mij te waarschuwen. Als ik gesnapt wordt, moet ik waarschijnlijk tot mijn tachtigste nablijven en daar heb ik nou niet bepaald zin in. Je kostuum is erg mooi, goed gemaakt ook. Welke bezweringen heb je gebruikt op je gezicht? Geen permanente, hoop ik, alhoewel ze daar bij de Ziekenzaal wel een middeltje voor hebben volgens mij. Ik heb mezelf trouwens nog helemaal niet voorgesteld. Mijn naam is Alice, Alice Johnson.’ Ze stak haar hand uit.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Cindy
Forumbeheerder
Forumbeheerder
Avatar
Teach me how to say goodbye :S

Lid geworden: 23 juni 2006
Online status: Offline
Berichten: 4494
Quote Cindy Beantwoordbullet Geplaatst op: 21 november 2017 om 19:26
Jareth Gray Unger grijnsde breed toen hij de Grote Zaal binnenstapte. Halloween was zijn feestje. Niet alleen de verlegen Huffelpuffers durfden in die periode meer van hun ranke figuurtje te laten zien dan normaal, maar ook de jonge heren wisten zich eindelijk te kleden alsof ze niet uit het graf waren opgestaan. Met uitzondering van de vampiers. Zelf had hij zijn ‘vermomming’ beperkt gehouden. Zijn eigen gezicht was immers al die van een sexy jongeman, daar had hij geen masker voor nodig. Een geurtje dat iets lekkerder rook dan normaal, een attitude nog zelfverzekerder dan normaal, en hij kon zo door gaan voor een mannelijke Glamorgana.
Zoals het een Unger betaamde was hij, geheel volgens plan, iets later gekomen dan de tijd die op de flyers had gestaan. In plaats van awkward tussen een klein groepje te staan en daar mee te moeten converseren, stonden zijn medeleerlingen verspreid over de Grote Zaal. Als vanzelf zochten zijn ogen naar het hart van ieder feestje: de bar. Aangenaam verrast zag hij dat daar zijn beste vriend stond. Naast zijn zusje, welteverstaan. Met een grijns die Glamorgana schreeuwde liep hij op het tweetal af.
“Hathaway! Ditch de Boterbier, ze hebben vast wel wat sterkers hier. Een Bourbon bijvoorbeeld?” Hij knikte naar zijn zusje, nauwelijks in staat haar echt in de ogen te kijken en pakte toen de hand vast van een rockchick.
“Goedenavond mijne vrouwe,” zei hij terwijl hij zijn lippen op haar hand drukte. Het meisje zag er veel te verlegen uit voor de gitaar die ze in haar hand had, maar daar zou hij verandering in brengen. “Ik ben Jareth Gray Unger, wat mag jouw naam dan wel niet zijn?”
IP IP gelogd
Terug naar boven
Kirst
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
We are all stories in the end

Lid geworden: 29 november 2005
Online status: Offline
Berichten: 1632
Quote Kirst Beantwoordbullet Geplaatst op: 26 november 2017 om 14:52
Het was alsof het bloemetjesbehang opgelost was en zij niet langer dát muurbloempje was. Alsof er een gordijn opzijgeschoven was. Ze was niet langer onzichtbaar. Niet alleen had Joshua haar zijn gitaar gegeven, maar Trevor wist haar naam! Dé Trevor Hathaway wist hoe ze heette. Millie had niet gedacht dat hij überhaupt ooit van haar gehoord had, laat staan dat hij haar naam wist. Even vergat ze te reageren op de vraag van Trevor, maar gelukkig herstelde ze zich snel.
“oh, hmm. Ja, sorry!” zei ze en ze pakte snel een Boterbier voor Trevor. Met licht trillende vingers gaf ze hem het flesje aan. “Is je broer er ook vanavond?” vroeg ze voorzichtig. Want dat zou helemaal fantastisch zijn. De Hathaways compleet, Joshua is de buurt. Alle crushes van Millie waren in één ruimte. Ze wist zich dan ook absoluut geen houding te geven, maar gelukkig besloot The Grinch haar nog niet te verlaten.
“Nou, ik heb anders wel trek in een hamburger, hoor,” zei ze grappend en ze nam nog een flinke slok van haar cocktail. “En ja, ik heb hem al gezien. Veel enger dan het origineel! Ik heet Millie, trouwens. En ik heb wel van jou gehoord, Morrison is het toch?” De jongen kreeg echter de kans niet om te reageren, want ze werden onderbroken door een meisje dat overduidelijk te jong was voor het feest. Ze trok The Grinch apart en Millie haalde haar schouders op en nam nog een slok van haar cocktail. Een warm gevoel trok door haar lichaam heen en de alcohol zorgde voor een lichte blos op haar wangen, die je gelukkig niet zag door de grote hoeveelheid make-up. Ze voelde haar tred lichter worden en ze ging iets rechter staan, iets zelfverzekerder. Toch stond ze nog wat onwennig om haar heen te kijken, toen Jareth Unger ineens de zaal binnenkwam, iets riep over sterke drank en recht op haar afkwam.
Shiiiit. Snel, doe normaal. Er staat vast iemand achter je die hij moet hebben…
Ongemakkelijk keek ze om haar heen, maar er stond niemand bij haar in de buurt en de jongen kwam écht op haar af, pakte haar hand en drukte zijn lippen erop. Millie begon onzeker te giechelen, want wie dééd dat nou nog. Verlegen trok ze haar hand terug.
“Alsof niet iedereen weet wie je bent, Jareth,” zei ze en ze gaf hem een knipoog, iets wat haar soepeler afging dan gedacht. “Ik heet Millie Parker. Jij bent toch de broer van dat meisje daar?” zei ze en ze knikte richting het elfje gekleed in wit. Ze wist dondersgoed dat ze broer en zus waren, maar ze moest toch iets zeggen om het gesprek op gang te houden. Snel nam ze weer een slok van haar cocktail, om er vervolgens achter te komen dat haar glas leeg was. Dat had ze snel gedaan, misschien wel iets te snel…
IP IP gelogd
Terug naar boven
Rowace
Moderator
Moderator
Avatar
Maybe we're just lost souls here

Lid geworden: 24 september 2010
Online status: Offline
Berichten: 3530
Quote Rowace Beantwoordbullet Geplaatst op: 30 november 2017 om 20:38
Millie staarde hem even aan alsof ze recht door hem heen keek, maar reikte hem toen een flesje aan. Een tikje ongemakkelijk bedankte Trevor haar, terwijl hij het Boterbier van haar over nam. Ze was hem eigenlijk nog nooit echt opgevallen en als iemand hem nu zou vragen welke lessen hij met haar deelde, zou hij geen idee hebben. Blijkbaar was het omgekeerde niet het geval, want ze vroeg naar zijn broer. Misschien zat ze ook in Ravenklauw.
“Nee, Damien komt niet, tenminste niet als hij weet wat goed voor hem is. We hebben morgen een deadline voor een Bezweringenessay en toen ik hem vanmiddag sprak, was hij nog steeds niet veel verder dan de titel.” Trevor grijnsde en nam een slok van zijn Boterbiertje. Het was typisch iets voor Damien om nonchalanter om te gaan met deadlines dan verstandig was. Tot nu toe had hij zich er nog altijd uit weten te redden, al betekende dat soms wel dat hij leuke avondjes als deze moest laten schieten. “Dus als je hem ziet, trap hem dan vooral de bieb weer in.”
Zoals gebruikelijk kwam Jareth fashionably late de Grote Zaal in, om zich meteen luidruchtig in de groep te gooien. Eindelijk was Trevor niet de enige meer die zich niet verkleed had, tenzij het feit dat Jareths scheiding iets naar links zat, voor een metamorfose moest doorgaan. Had hij niet een of ander vaag plan gehad om als mannelijke Glamorgana te gaan? Ergens had Trevor verwacht dat dat betekende dat hij zich daadwerkelijk zou verkleden, maar blijkbaar zat er vrij weinig verschil tussen alledaagse Jareth en Glamorgana Jareth.
“Ik denk niet dat ze bourbon hebben. Letterlijk alleen snobs drinken bourbon.”
Het had geen zin om Jareth erop te wijzen dat hij vanwege zijn medicatie niks sterkers kon nemen dan Boterbier; Trevor had het hem al meerdere keren uitgelegd, maar Jareth vergat het vrijwel acuut weer, of anders vond hij het misschien onzin. Bovendien was hij veel te druk met het versieren van het eerste het beste meisje waar zijn oog op viel: Millie, de moordclown die zo zenuwachtig was geweest bij het aangeven van het Boterbier. Ook nu leek ze het liefst te willen vluchten, maar Jareth liet haar niet ontsnappen en drukte overdreven zwierig een kus op haar hand.
Trevor lachte toen ze zei dat iedereen wel wist wie Jareth Gray Unger was. Ze bedoelde het waarschijnlijk helemaal niet zo, te oordelen naar haar onhandige knipoog, maar ze sloeg zijn geflirt volledig de grond in. Haar bloeddorstige verkleedkleren hielpen ook niet echt mee.
“Ja Jareth, je kleine zusje staat erbij. Gedraag je een beetje,” grijnsde Trevor, terwijl hij een quasi-beschermende arm om Lila heen sloeg.
Na al Jareths gepoch over hoe onweerstaanbaar hij wel niet was en hoe het dus niet meer dan logisch was dat hij als een Glamorgana naar het feest zou gaan, schepte het een onschuldig soort leedvermaak om hem nu een blauwtje te zien lopen bij zo’n verlegen meisje. Trevor kon het gewoon niet laten hem er een beetje mee te plagen, ook al wist hij dat Lila nog steeds een onderwerp in de gevarenzone was. Jareth moest zich er maar eens overheen gaan zetten.
I'm in the pursuit of happiness
I'm gonna get it, I'm gonna get it
But the hours are getting longer
You know I can almost taste it
Melting on my fingertips
IP IP gelogd
Terug naar boven
Kirst
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
We are all stories in the end

Lid geworden: 29 november 2005
Online status: Offline
Berichten: 1632
Quote Kirst Beantwoordbullet Geplaatst op: 03 december 2017 om 15:24
Natuurlijk was hij laat. Jack kwam altijd laat en zeker nooit op tijd. Ze moesten maar op hem wachten, want Jack wachtte zelf op niemand. Zelfs voor de Koningin van Engeland zou hij nog niet wachten. Zelfverzekerd keek hij in de spiegel. Twee donkere ogen en een getatoeëerd gezicht keken zelfverzekerd terug. Zijn zwarte pak had de perfecte snit en zat hem als gegoten. Zijn witte kraag stond enigszins overeind en boven de laatste knoop begon de tijdelijke skelettatoeage, die hij voor deze gelegenheid aan had laten brengen. Hij zag er griezelig goed uit, al vond hij dat zelf. Snel wierp hij een blik op zijn zakhorloge. Het was tijd. Tijd om de boel op stelten te zetten, mooie meiden te versieren, flink te zuipen en natuurlijk de nodige eerste- en tweedejaars te betrappen. Hij lachte gemeen. Waarschijnlijk dachten de jonge Zweinsteinleerlingetjes ondertussen dat ze veilig en wel waren.
Dit gaat leuk worden.
Aangekomen bij de Grote Zaal nam Jack eerst de tijd om even rustig rond te kijken. Natuurlijk waren er veel Zwadderaars. Halloween was tenslotte echt hun feest. Trevor was er, die sloeg niet snel een feestje over, en hij zag dat Jareth zijn lippen alweer op een hand van een dik clowntje had gedrukt. Hij glimlachte sluw. Bijna de hele delegatie van zevendejaars Zwadderaars waren aanwezig. Dit kon dus wel eens een leuk feest worden. Ook zag hij Tymon staan en Jack hoopte maar dat de jongen geen kwade gevoelens voor hem koesterde. Jack was nou eenmaal ambitieus en toen de positie van Hoofdmonitor in het nieuwe jaar weer vrij kwam, had hij zijn kans gegrepen. Tymon had zijn tijd gehad, nu was Jack aan de beurt. En hoe! Jonge leerlingen begonnen te trillen van angst wanneer hij langs kwam lopen en hij hoefde vaak maar één blik te werpen op een eerstejaars om ze in huilen te laten uitbarsten. Vanavond waren er tot zijn telleurstelling niet veel minderjarige om te pesten. De meeste zaten in zijn eigen jaar. Een beetje nukkig liep hij maar naar de dranktafel.
“Riep er iemand bourbon?” zei hij luid en hij haalde een fles whisky onder zijn jasje vandaan. “Bourbon is voor de kleintjes, Jareth! Wij mannen drinken echte whiskey. Ierse whiskey wel te verstaan,” zei hij en hij zette een fles Glendalough op tafel, schonk een paar glazen in en gaf er een aan Jareth, Trevor en Tymon. Toen knipoogde hij naar Lila.
“Wil je ook een glas, lieverd?” En hij reikte haar een glas aan. Genietend nam hij een slok, toen zijn aandacht plotseling werd getrokken door een paniekerige piepstem. Hij vernauwde zijn donkere ogen. Een tweedejaars. Hij rook haar al op afstand. Jack draaide zich om naar het geluid dat hij gehoord had en liep op The Grinch af met zijn bloederige bruid. Hij tikte het meisje elegant op haar schouder.
“Nog geen eens een derdejaars, hé?” fluisterde hij in haar oor. Vervolgens keek hij naar het groene monster. “Ik leen haar even voor een dans, excuseer.” Hij pakte het meisje bij haar arm en stuurde haar soepel de dansvloer op, waar nog maar één ander koppel aan het dansen was. Hij pakte haar vast en begon met haar te dansen.
“We kunnen nu twee dingen doen. Eén: ik lap je erbij en stuur je naar het schoolhoofd. Iedereen zal je nastaren, terwijl je Grote Zaal uitgesleept wordt. Dat wil je toch niet?” zei hij fluisterend tegen haar terwijl hij met haar danste. “Of….Ik laat je vanavond met rust, bezorg je een topavond en je komt er zonder kleerscheuren vanaf. Maar dan verwacht ik natuurlijk wel een tegenprestatie van je. Niet nu, niet morgen, maar je ooit zal ik een gunst van je vragen.” Hij keek haar duister aan. “Dus, wat wordt het?”

((Bah, zelfs ik vind Jack een creep :P Dit is zijn kostuum:
Klik))
IP IP gelogd
Terug naar boven
Cindy
Forumbeheerder
Forumbeheerder
Avatar
Teach me how to say goodbye :S

Lid geworden: 23 juni 2006
Online status: Offline
Berichten: 4494
Quote Cindy Beantwoordbullet Geplaatst op: 04 december 2017 om 21:47
Natuurlijk moest haar broer de sfeer verpesten met zijn aanwezigheid. Lila moest zich inhouden om niet op zijn tenen te gaan staan toen hij Trevor Bourbon aanbood. Soms vroeg ze zich af of hij zijn hoofd te hard aan een ketel had gestoten, of dat hij echt zo’n slecht geheugen had. Trevor dronk niet en dat was maar goed ook. Af en toe kriebelde het nog steeds bij haar als ze terugdacht aan die periode net na de zombie-uitbraak. Het mocht een wonder heten dat ze nu zo nonchalant naast Trevor kon staan.

“Jareth is ook een snob,” grijnsde ze, terwijl ze zich een beetje dichter tegen haar vriendje nestelde. Lichamelijk contact was immers nog zo schaars dat ze had geleerd het te koesteren als hij het opzocht. Het had een vreemd soort ironie dat Jareth al snel zijn aandacht verloor en juist Millie Parker de hand kuste. Het was haar al eerder opgevallen dat de mollige ouderejaars net iets te vaak naar Trevor keek. Typisch iets voor hem om te missen dat Millie met hem flirte, hoe triest haar pogingen ook waren. Laat het maar aan de knapste van de Hathaway-broers over om gevoelloos te zijn voor vrouwelijke aandacht.

Zou ze echt een fanclub hebben opgericht?

“Ooh!” Haar hart sloeg een slag over en ze klapte haar hand tegen haar mond om haar gil in te houden. Lila was blij dat ze nog zo dicht tegen Trevor stond, want anders was ze vast een meter in de lucht geschoten. Uit het niets was er een leerling verschenen die Halloween naar een nieuw level tilde met zijn skelethoofd. Na iets beter gekeken te hebben herkende ze Jack O’Donoghue, een kamergenoot van Trevor en Jareth. Van de verhalen die ze over hem had gehoord verbaasde het haar niets dat hij het schrikbarendste kostuum van de avond had.

“Alle klauwen nog aan toe, je neemt je reputatie wel heel serieus!”, ze knipoogde terug en sloeg de arm van Trevor van zich af om het glas aan te kunnen pakken. “Doe mij inderdaad maar een glas tegen de schrik.” Jack was echter net zo snel weer verdwenen als hij verscheen.

Trevor, beter waarschuw je me als hij weer zo plots voor me staat.

Lila wendde zich naar Tymon in een goede poging om vooral niet naar Jareth’s flirtpogingen te kijken. “Ik denk dat we even met het debuut van Nimfen, Bloedlievenden en Heengeganen moeten wachten tot uhm, de volgende eeuw ofzo.”

IP IP gelogd
Terug naar boven
Snuffles
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
~Lost in wonderland~

Lid geworden: 28 december 2016
Online status: Offline
Berichten: 1005
Quote Snuffles Beantwoordbullet Geplaatst op: 12 december 2017 om 20:35
Op een koude herfst avond gleed een zwarte mantel over de met bladeren bedekte binnenplaats. Overal waar de mantel langskwam leek het de vrolijkheid weg te zuigen en plaats te maken voor ijzige koude. De mantel zag rechtvoor zich licht flikkeren.
Voedsel
Met likkende lippen keek ze hoe 2 leerlingen de zaal binnenliepen.
De mantel gleed verder de duistere nacht achter zich latent, de vrolijke en versierde gang tegemoet. Van ver hoorde het al het gelach en gepraat gemixt met griezelige halloweenmuziek.

Knalrode gympies met regenboog kousen staken uit de mantel uit. Een zestienjarig meisje probeerde die haastig weer weg te werken met een krachtige zweefspreuk zodat het leek of ze weer 5 centimeter van de grond zweefde en de mantel weer mooi de gympies bedekte. Met een grijns op haar gezicht zweefde ze richtig de grote houten deur van de grote zaal.
Klaar voor een grote intree
Ze gooide de deur met een klap open en sprak een windspreuk uit om alle kaarsen uit te blazen. Met een grijns op haar gezicht wachte Gweyn op het geschreeuw van de leerlingen die net nog gezellig zaten te feesten. In haar gedachten lag ze nu al te lachen op de grond.
Dit word een avond om nooit te vergeten
Snode plannen uitgevoerd
IP IP gelogd
Terug naar boven
Joël
Dreuzel
Dreuzel
Avatar
Semper Fi

Lid geworden: 05 augustus 2011
Locatie: Netherlands
Online status: Offline
Berichten: 3312
Quote Joël Beantwoordbullet Geplaatst op: 13 december 2017 om 15:40

De verveelde blik van Trevor beantwoordde Tymon met een neppe glimlach. Een verbale reactie had hij niet verwacht, maar natuurlijk kon zijn afdelingsgenoot het niet laten om te laten merken hoe oneens hij het was met zijn opmerking over de bandnaam.
Tymon nipte nog eens van zijn wijn en moest grinniken. Overal om hem heen deden de feestgangers de grootste moeite om elkaar in te palmen. Stumpers. Laat je toch niet zo inpakken. Maar hij liet hen hun gang gaan. Joshua danste met Ariana, het meisje met de gitaar had plotseling de aandacht van zijn afdelingsgenoten, het groene wezen hield zich bezig met een angstig meisje en hij? Hij vond het allemaal wel prima en vertikte om enige aandacht te stoppen in zaken waar hij niets aan had.
Tymon blikte nog eens rond en zijn houding veranderde, toen zijn voelsprieten de zelfverzekerde jongen uit zijn afdeling voelden aan komen. Een glas whisky werd hem aangeboden en met een kort knikje nam hij het aan. ‘Proost, Jack,’ zei hij met het glas voor zijn gezicht, alvorens hij een slok nam. De Hoofdmonitor had persoonlijkheid en dat straalde hij uit. Tymon was gevoelig voor mensen met persoonlijkheid. In eerste instantie had Tymon het Hoofdmonitorschap niet willen afgeven, maar uiteindelijk had hij aan het kortste eind getrokken. En als hij dan toch werd opgevolgd, dan maar door iemand die hij waardig achtte voor een dergelijke functie. Een echte Zwadderaar, sluw, zelfverzekerd, charmant en vast en zeker iemand die leefde onder de mom van ‘het doel heiligt de middelen’.
‘De volgende eeuw lijkt me prima,’ glimlachte Tymon naar het vriendinnetje van Trevor. ‘Anders kunnen we-‘ Midden in zijn zin werd het plots pikkedonker in de Grote Zaal. Flauwekul! Geïrriteerd, maar verre van bang zette hij zijn glas whisky op de bar en reikte hij naar zijn toverstok. ‘Wat is hier nu weer de bedoeling van?’ mompelde hij, terwijl hij de punt van zijn toverstok verlichtte.

IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
Quote Blossom Beantwoordbullet Geplaatst op: 07 januari 2018 om 12:11
Zijn detective-kwaliteiten waren slecht en iemand door het hele kasteel volgen was niet wat hij voor zijn plezier deed. Hoe dan ook: Gideon was Gweyn achterna gelopen, helemaal vanaf de Leerlingenkamer van Griffoendor (waardoor hij wist dat dit Gwen moest zijn en niet haar zus) totaan het halloweenfeest in de Grote Zaal. Hij was niet naast haar gaan lopen en had dus ook geen gesprek aangeknoopt; iets wat hij bij bijna iedere andere afdelingsgenoot (ja, zelfs LoLa) wel gedaan zou hebben. Gweyn leek hem niet opgemerkt te hebben en dat was maar goed ook: hij vond haar een beetje een eng meisje. Niet alleen had ze die vreselijke Dooddoenernaam, wat op zich al erg genoeg was, ook gedroeg ze zich regelmatig alsof ze zich beter achtte dan de rest. Dat vond hij vreemd; dat was toch niet normaal? Waarom zou ze zo veel moeite steken in een Dementor-act? Wilde ze actrice worden? Wilde ze worden aanbeden door iedereen tegen wie zij had gezegd dat hij mooie ogen had? Haar punt was niet duidelijk, hoewel hij moest zeggen dat haar flair bij tijd en wijle ontwapenend was.
Zelf was hij verkleed als bos-elf, compleet met lange vleugels en een loofgroen hoedje, waaronder zijn eveneens groene haren uit staken. Zijn handen waren flessengroen, net als zijn puntschoenen. Eigenlijk zag hij er iets te vriendelijk uit, maar iedereen die oplette bij Fabeldieren, wist dat Boselfen hard konden bijten.
Jawel, daar was de entree van de Dementor. Een harde wind blies in één keer alle kaarsen uit en oh, wat zou iedereen bang zijn (maar niet heus).
’Wat is hier nu weer de bedoeling van? hoorde hij Tymon roepen. Het enige licht in de zaal was nu van hem afkomstig en dat gaf hem een spookachtige aanblik. Echter; de kaarsen in de Grote Zaal lieten zich niet zomaar doven. Een voor een wakkerden ze weer aan.
“Nou, geweldige entree hoor, Gweyn. Wat is je volgende plan?” vroeg hij aan de Dementor. Daarna keek hij de zaal in, en zijn ogen bleven hangen op de nieuwe Hoofdmonitor. Wat een kostuum! Wat een… moest hij met hèm samenwerken? Met die creep? Hij was nog erger dan Tymon! “Gweyn, meid, wees een brave Dementor en zuig even Jacks ziel eruit, wil je?”
IP IP gelogd
Terug naar boven
Snuffles
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
~Lost in wonderland~

Lid geworden: 28 december 2016
Online status: Offline
Berichten: 1005
Quote Snuffles Beantwoordbullet Geplaatst op: 07 januari 2018 om 12:47
Even leek Gweyn haar plan te slagen maar al gauw gingen de kaarsen in de grote zaal weer aan en werkte haar zweefspreuk uit zodat haar voeten weer onder haar laken uitkwamen. Ze schrok zich kapot toen Gideon vanachter haar begon te spreken.
"En bedankt meneer sfeerbederver. " zei ze vanonder haar zwarte laken.
" En wat moet jij voorstellen? Een van de helpers van de kerstman?"
Ze haalde haar hand vanonder haar laken vandaan en wreef over zijn hoofd. Met een kinderachtige stem zei ze:
"Kerstmis is nog 3 maanden wachten hoor."
Ze trok haar hand weer onder het laken en richte zich weer tot de andere leerlingen en negeerde Gideon achter zich.
"Wel, waar waren we? Oja, lichten gingen uit, ik deed mijn entree. Wel dan is er nog een ding. Laat het feest beginnen!"
Nadat gezegd te hebben danste ze haar weg naar de hapjestafel en begon een uitgebreide proeverij. Voorzichtig nam ze een hap van een pompoentaartje en nam de andere leerlingen in zich op. Ze zag niet meteen iemand die ze kende van haar afdeling maar dat maakte niet veel uit. Ze was hier om nieuwe vrienden te maken en de Engelse cultuur beter te leren kennen.
Snode plannen uitgevoerd
IP IP gelogd
Terug naar boven
<< Vorige Pagina  van 7 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum