Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: <17/18> <ORPG> Haunting Halloween Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
<< Vorige Pagina  van 7 Volgende >>
Schrijver Bericht
Cindy
Forumbeheerder
Forumbeheerder
Avatar
Teach me how to say goodbye :S

Lid geworden: 23 juni 2006
Online status: Offline
Berichten: 4494
Quote Cindy Beantwoordbullet Geplaatst op: 07 januari 2018 om 22:36
Zijn reputatie was zelfs bekend bij deze Millie Parker. Jareth glimlachte breed, het deed hem altijd goed als zijn medeleerlingen hem al kende voordat hij zich voorstelde. “Een mooie naam die aan je knappe uiterlijk kan tippen,” complementeerde hij haar. Het feit dat de dame zich verschool achter een clownsmasker moest immers wel betekenen dat ze bloedmooi was. Alleen lelijke eendjes waren niet zelfverzekerd genoeg om zich bij Halloween onsexy te kleden. Het plezierde hem al even veel dat ze met hem terugflirtte. Wellicht kon hij zijn zoektocht naar de knapste vrouw van de avond staken en met Millie een hele leuke avond hebben.

“Wil je ook een glaasje Bourbon?” Jareth pakte het lege cocktailglas uit haar hand en zette het weer op de bar. Zorgvuldig negeerde hij de snob-opmerking van Trevor. Ze hadden immers een onuitgesproken afspraak dat Trevor hem af en toe een snob mocht noemen en dat hij hem zo nu en dan ermee mocht plagen geen sociale vaardigheden te hebben. Dat hield de vriendschap tussen twee Zwadderaars gezond.

Net op het moment dat hij zocht naar een fles met Bourbon, kwam Jack opduiken. Het verbaasde hem al enigszins dat zijn afdelingsgenoot nog niet bij de bar was.

“O’Donoghue! Ik kon me al niet voorstellen dat je met dat essay bezig was,” zei hij op een toon waarvan alleen mensen die hem goed kenden wisten dat het sarcastisch was. Om de een of andere reden snapte hij niet waarom Trevor zo goed om kon gaan met Jack. Zelf ontweek hij hem liever, net zoals de rest van Zweinstein. Maar Jareth wist maar al te goed dat hij Jack in diens gezicht beter te vriend kon houden.

“Jullie hebben duidelijk nog geen goede Bourbon gedronken,” zei hij daarom. “Maar ik doe wel een glaasje whisky mee.” Daarbij gaf hij het glas dat Jack hem in de handen had gedrukt aan Millie. Daarna trok hij het glas van zijn zusje naar zich toe. “Als jullie zo nodig midden in de Grote Zaal klef met elkaar willen doen,” hij wees met zijn vinger naar Lila en Trevor, die wel heel dicht op elkaar stonden, “dan heb je vast ook geen whisky nodig.” Jareth kende zijn zusje goed genoeg om te weten dat hij net zo snel moest verdwijnen als Jack dat zojuist had gedaan, voordat ze hem met een vlijmscherpe opmerking voor schut kon zetten bij Millie Parker. Daarom draaide hij zich weer terug naar de knappe clown en reikte haar de hand aan. “Jij bent vast een goede danser. Laat die gitaar maar bij dat zusje van me achter, dat vriendje van haar heeft toch twee linkervoeten.”


IP IP gelogd
Terug naar boven
Rowace
Moderator
Moderator
Avatar
Maybe we're just lost souls here

Lid geworden: 24 september 2010
Online status: Offline
Berichten: 3530
Quote Rowace Beantwoordbullet Geplaatst op: 07 januari 2018 om 23:05
Vanuit zijn ooghoeken hield Trevor zijn vriend in de gaten, toen hij bijval kreeg van Lila en ze zich dicht tegen hem aandrukte. Ze waren het wel echt aan het pushen nu. Hopelijk was Jareth ook zonder drank in een zodanige feeststemming dat hij zijn afkeuring voor het stelletje dat naast hem stond even vergat. Met Millie erbij was die kans zowaar aanwezig.
Een overdreven gilletje van Lila, die zich nu zo mogelijk nog steviger tegen hem aanklampte, schrikte Trevor op uit zijn gedachten. Met opgetrokken wenkbrauw keek hij op haar neer, sterk twijfelend aan haar zogenaamde angst voor het skelet dat naast haar opgedoken was. Toegegeven, Jack was een van de meest overtuigend verklede gasten tot nu toe. De bloederige bruid en dito clown waren te overdreven om echt eng te zijn, terwijl Jacks gezicht zelfs van dichtbij eerder op een griezelige tatoeage leek dan op schmink. Trevor zag Lila er echter wel voor aan om het moment te misbruiken voor nog meer van dat zo felbegeerde lichaamscontact.
Zonder te protesteren nam hij de whisky van Jack aan. Als Jareth al niet kon onthouden dat hij niet dronk, was het al helemaal zinloos om het aan anderen uit te leggen. Zijn vriendschap met Jack was een stuk oppervlakkiger en hij dacht niet dat zijn drinkgewoonten hem ook maar iets boeiden. Lila maakte zich eindelijk van hem los, maar ze had haar drankje nog niet aangenomen of Jareth kwam al tussenbeide om het weer af te pakken.
“Maar jullie twee hebben het dus wel nodig? Betekent dat dat je eens niet klef gaan doen midden in de Grote Zaal? Sinds wanneer ben jij christen?” Trevor trok een wenkbrauw op naar zijn beste vriend, die duidelijk om heel andere redenen vond dat whisky geen goed idee was voor Lila. “Misschien zou het helpen als je niet deed alsof ze drie is.”
Voor er een discussie kon ontstaan, doofden opeens alle kaarsen. Het enige licht in de ruimte kwam nu van de openstaande zaaldeuren, en van Tymon, die geërgerd zijn staf verlichtte. Het zogenaamd enge moment riep ook bij Trevor niet veel meer dan irritatie op. In de voorgaande jaren waren er vele leerlingen geweest die hadden gedacht het ultieme angstmoment te hebben bedacht, een van de redenen dat eerste- en tweedejaars niet meer uitgenodigd werden. Na zo’n zes jaar van Halloweenfeestjes waar hij naartoe werd gesleept door Jareth, was hij wel een beetje klaar met al die pogingen tot bangmakerij. De grappenmaker in kwestie leek zich nooit te realiseren dat iedereen hem allang verwachtte.
Ook Jareth leek niet onder de indruk te zijn van de lichtshow (dat de kaarsen vrijwel meteen weer aan waren gegaan, hielp ook niet echt mee aan de toch al niet bestaande angst) en trok Millie de dansvloer op, maar uiteraard niet voordat hij Trevor een onschuldige belediging voor de voeten geworpen had.
“Excuseer?” vroeg laatstgenoemde. “Ik kan prima dansen! Ik doe het gewoon niet.”
Hij had de woorden nog niet uitgesproken, of hij had er al half spijt van. Hij kon Lila’s ogen zowat in zijn achterhoofd voelen branden. Hier ging ze hem niet onderuit laten komen, vooral niet nu zijn glas Boterbier leeg was en zij als Jareths kleine zusje niet aan de sterkedrank mocht. Met een vleugje tegenzin en een ongemakkelijke glimlach die zei dat hij allang aan zag komen wat ze zou zeggen, wierp hij haar toch maar een blik toe.
I'm in the pursuit of happiness
I'm gonna get it, I'm gonna get it
But the hours are getting longer
You know I can almost taste it
Melting on my fingertips
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 12 januari 2018 om 17:27
Ariana keek weer naar haar danspartner – Elvis, die ook nog eens een razend goede danser bleek te zijn. Ze was eventjes afgeleid door een dramatische entree van een Dementor – die één van die twee rare tweelingzusjes bleek te zijn, gesnapt door Gideon uit Griffoendor. Ze grinnikte naar de twee. Dementors… nooit een goed idee voor feestjes.
“Je kent m’n nicht?” zei ze met een frons. “No wonder, om eerlijk te zijn – iedereen kent haar! Jammer genoeg. Zij is echt wat je noemt een tuttebel,” zei ze licht geërgerd. “Iedereen vindt haar leuk, al snap ik niet echt waarom.” Ze besefte dat ze een beetje jaloers klonk en merkte dat haar wangen lichtjes gloeiden van jaloezie. “Nou ja, ze is best knap en zo,” zei ze daarom snel en probeerde een glimlach tevoorschijn te halen. “Je bent waarschijnlijk niet de enige die door haar gefriendzoned is, geen zorgen daarover. Ze heeft een vrij grote dunk over zichzelf,” zei ze zo vriendelijk mogelijk.
“Ikzelf kan wel wat zingen ja,” bekende ze. “Ik heb een jaar of twee in het koor hier gezeten totdat dat teveel in de weg zat met mijn studeren. Ik probeer altijd zoveel mogelijk in de bibliotheek te zijn om zo veel mogelijk te leren, en door al het extra huiswerk in de vierde heb ik het koor maar laten vallen. Wat wel heel zonde is, maar goed, keuzes.” Ze merkte dat ze veel praatte – en ook heel erg veel over zichzelf. Ze kreeg een kleine blos op haar wangen. “Ik praat veel,” zei ze dan ook. “Sorry, ik praat gewoon niet zo heel veel met mensen en als ik nieuwe mensen ontmoet ben ik geneigd om mijn hele levensverhaal aan diegene te vertellen, haha.”
Ze nam snel een glas loenatische limonade die binnen handbereik stond. Ze nam een grote slok en toen de muziek weer begon, zette ze het glas haastig neer om Elvis’ handen weer te pakken. De muziek was wat sneller dan de vorige, dus zwierde ze over de dansvloer. “Zeg – Elvis – is het een idee om zo meteen samen het podium op te gaan? Een beetje muziek maken… bandnaam: Elvis en de Vampierdame!”

La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
Quote Blossom Beantwoordbullet Geplaatst op: 14 januari 2018 om 22:24
Het was niet dat Ariana een teleurstellend meisje was; Joshua vond haar mooi en haar stem had, zelfs al praatte ze alleen maar, melodieën die uit het verre Griekenland kwamen. Maar er was een nadeel: ze was stinkend jaloers op Eleftheria en dat sierde haar niet. Zelf begreep hij totaal niet waarom ze, of all people Eleftheria zwart maakte. Hoe moest hij nu op Ariana reageren? Met haar meepraten? Hij hoorde het zichzelf al zeggen: ‘Werkelijk? Is ze een tuttebel met een hoge dunk van zichzelf? Gôh, dat wist ik niet.
NOT! Echt niet dat hij Elef op deze manier zou laten vallen, al was Ariana duizend keer haar nicht. Enerzijds wilde hij haar laten kletsen (ze zei sowieso veel), anderzijds wilde hij haar een halt toe roepen.
“Je bent mooier als je minder groen ziet, Ariana.” Zou ze snappen dat hij het over groen zien van jaloezie had? Vast wel, ze was een Ravenklauw. Van het ene op het andere moment sprak ze dan ook ineens over haar zangcarrière, wat hij een stuk gezelliger vond. Na een glaasje limonade greep ze snel weer zijn handen, waarna het eventjes niet duidelijk was of Joshua haar over de dansvloer zwierde, of dat hij zelf lijdend voorwerp van de dans was. In ieder geval had hij het prima naar zijn zin en moest om haar lachen, te meer omdat ze voor een vampier erg goed kon swingen.
“Jij hoort helemaal niet thuis in de bibliotheek,” zei hij. “Zeg nou zelf!”
Ze was een podiumdier, zoals ze later ook voorstelde. Natuurlijk was het podium niet voorbestemd voor bibliotheekmijdende domoren zoals hij zelf, maar hopelijk leefde ze niet echt onder een steen en wist ze enkele songteksten uit haar hoofd. Hij knikte enthousiast: hij had alle vertrouwen in Elvis and the Vampire Lady. Klonk cool!
“Ik heb enkele nummers van Elvis ingestudeerd, maar als je liever iets anders zingt, zeg het dan maar - dan kijk ik of ik het nummer ken.” Die kans was groot, want hij had minder moeite met het onthouden van songs dan spreuken bij Bezweringen. “Ik ga even mijn gitaar halen, oké? Of loop je even mee?”
Juist draaide hij zich om naar Millie, en hield tegelijkertijd zijn adem in. Daar waar Millie was, daar was Jareth, verkleed als GOD (zichzelf, dus) en natuurlijk versierend als altijd, ook als hij met een horrorclown te maken had. Per direct had hij klotsende oksels van die Zwad.
“Eh… hoi,” zei hij tegen beiden. Wat wilde hij ook alweer vragen? Ohja; zijn gitaar. Stomme vraag; hij wist waar zijn gitaar was, en dat Millie die al lang uit het oog verloren was. Toch kon hij het niet laten: “Ik heb je iets héél belangrijks in bewaring gegeven, Millie! Waar is mijn gitaar?” Zou ze in paniek raken? Dat was ze misschien al; ze stond immers met Jareth Bourbon te drinken.
“We gaan namelijk ‘ns fijn swingen! Of willen jullie iets langzaams?” Hen achterlatend zong hij: ‘Are you lonesome tonight? Do you miss me tonight?
IP IP gelogd
Terug naar boven
Kirst
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
We are all stories in the end

Lid geworden: 29 november 2005
Online status: Offline
Berichten: 1632
Quote Kirst Beantwoordbullet Geplaatst op: 16 januari 2018 om 20:24
Millie wist even niet meer hoe ze het had. Was het haar nieuwe deodorant? De slechte pruik die ze droeg? Of de met bloed besmeurde jurk? Iedereen deed ineens super aardig tegen haar. Ze lachten zelfs om haar opmerkingen. Nog beter: Trevor lachte om haar opmerkingen én Jareth vroeg haar ten dans. Zelfs Lila was aardig voor haar. De enige die haar compleet negeerde was Jack De Creep, maar dat vond ze niet erg. Hij deelde aan iedereen whisky uit, behalve aan haar. Gelukkig Jareth kwam haar al snel redden door zijn eigen glas aan haar te geven. Glimlachend zei ze snel een zacht dank je wel en nam een slok, om het vervolgens weer bijna uit te proesten. Ze dronk nooit sterke drank en de whisky schroeide haar keel. Lachend en kuchend bood Millie haar excuses aan.
“Sorry! Ik drink normaal geen whisky,” zei ze heel eerlijk en ze voelde hoe haar wangen nog roder werden. Wat moesten ze wel niet van haar denken?
Hoi, ik ben Millie. Sociaal awkward en een slechte drinker.
De alcohol was al behoorlijk naar haar hoofd geschoten en het hielp niet dat ze nu zoveel meer aandacht kreeg dan normaal. Muurbloempje als ze was, stond ze vaak alleen op feestjes of met enkel een vast groepje vriendinnen. Ze voelde zich nu een beetje licht in haar hoofd, maar de drank gaf haar wel moed. Normaal had ze gedacht dat Jareth haar in de maling nam en hij keihard zou uitlachen wanneer ze ‘ja’ zou zeggen op zijn vraag om te gaan dansen. Maar nu kon het haar niet zoveel schelen.
Klaar met het gepieker
“Nou, hmm. Ik kan niet zo goed dansen hoor, maar tegen jou kan ik geen nee zeggen,” zei ze verlegen. Ze draaide zich om en wilde de gitaar verontschuldigend aan Lila geven, waarbij ze zich niet echt een houding wist te geven. Opeens hoorde ze hard haar naam en Joshua kwam roepend om zijn gitaar op haar afgelopen.
Oh, help!
Ze schrok van zijn toon, alsof hij al had verwacht dat ze zijn gitaar bij iemand anders zou dumpen. Waarom moesten ze haar nu vandaag hebben?
“Sorry, ik wilde hem aan Lila geven,” piepte ze, zich voor de honderdste keer deze avond verontschuldigend. Snel gaf ze de gitaar aan Joshua, die vervolgens met op zijn gitaar begon te spelen. Een beetje beduusd draaide ze zich weer op naar Jareth, pakte – heel brutaal voor haar doen – zijn hand en trok hem de dansvloer op. Lachend keek ze naar hem op. Had ze dat nou echt net gedaan? Zelf initiatief genomen en de knapste jongen van Zweinstein de dansvloer opgetrokken?
IP IP gelogd
Terug naar boven
Cindy
Forumbeheerder
Forumbeheerder
Avatar
Teach me how to say goodbye :S

Lid geworden: 23 juni 2006
Online status: Offline
Berichten: 4494
Quote Cindy Beantwoordbullet Geplaatst op: 04 februari 2018 om 22:21
Lila had nog net tijd om met haar ogen te rollen - dacht haar broer nou echt weg te komen met zo’n publieke vernedering, wie dacht hij wel niet dat hij was? - of Trevor sprong voor haar in de bres. Het vertederde haar meer dan ze ooit zou toegeven, en ze ontweek dan ook zorgvuldig zijn blik. Het laatste wat ze wilde was lijken op een zwijmelende fangirl, zoals die Parker. Toegegeven, ze had te doen met het kind, die duidelijk niet door had dat Jareth misbruik van haar maakte en haar hart sneller zou breken dan dat ze haar eigen naam kon spellen. Net toen het erop ging lijken dat Trevor zijn vriend weer een klap zou geven - de vorige keer dat die twee op de vuist ging was immers een nucleaire drama - kwam Joshua de situatie redden. Lila glimlachte bemoedigend naar de Huffelpuffer. Het deed haar goed om hem met Ariana te zien. Veel wist ze niet over haar medeafdelingsgenoot, de helft van de roddels die Eleftheria over haar nicht vertelde deed Lila af als onzin. Maar het meisje was een betere match voor Joshua dan haar broer, en dat gunde ze de excentrieke Huffelpuffer van harte. Het zat nog vers in haar geheugen gegrift dat ze hem onder de bedwelmende walmen van een mislukte toverdrank had gezoend. “Hey, Josh, ga je nu een andere band beginnen?” vroeg ze lachend. Weer had ze een beetje medelijden met Millie, die niet wist waar ze moest kijken en uiteindelijk maar van het groepje weg vluchtte. Gelukkig trok het kind haar broer met zich mee.

Juist op dat moment deed Trevor een uitspraak die Lila nooit uit zijn mond had verwacht. Met een brede grijns draaide ze zich naar haar vriend om. Zijn uitdrukking sprak boekdelen, daarvoor hoefde ze geen Legillimentie te gebruiken. De spijt droop ervan af, net als de realisatie dat zij haar kans schoon zou zien. “Zo te horen wil Trevor graag een iets langzamer nummer,” zei ze dan ook met een grote knipoog naar Joshua. Nu Jareth uit het zicht was, pakte ze met haar ene hand het glas whisky uit de handen van Trevor. Snel sloeg ze het glas achterover, als haar broer dacht dat ze haar alcohol niet binnen kon houden, dan had hij het goed mis. Demonstratief mepte ze het glas op de bar en legde haar handen op Trevors schouder. Ze wist maar al te goed dat haar ogen schitterden.

Laat maar eens zien hoe ‘prima’ je kan dansen.

IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 06 februari 2018 om 11:49
“Je bent mooier als je minder groen ziet, Ariana,” zei Joshvis en Ariana voelde haar wangen rood worden. Ze struikelde haast over haar lange rok, maar wist zich nog net recht te houden.
“Ik – ik ben niet jaloers!” zei ze haastig. “Ze kan heel aardig zijn, maar… goed, je kent haar.” Ze besloot er niet teveel op in te gaan. Ze hoopte dat als ze het onderwerp ontweek, Joshvis gewoon door zou gaan over een ander onderwerp. Het was in ieder geval de poging waard. Hij zei in ieder geval dat ze niet op in de bibliotheek thuis hoorde. Ze bloosde. “Nou, dat hoor ik wel vaker. Maar ik… weet niet, ik heb het gevoel dat ik hoge cijfers moet halen. Ik zou dan ook eigenlijk in Zwadderich moeten zitten, met die hoge ambities van me. Ik wil professor op Zweinstein of Minister van Toverkunst worden, al weet ik dat dat allebei vrij moeilijk is.”
Ze zuchtte. Maar goed, ze moest samen met Joshua het podium op! Joshua ging zijn gitaar halen en ondertussen klauterde zij op het podium en dacht ze na over wat ze zou gaan zingen. Ze fluisterde tegen de band dat ze even een pauze konden houden en die knikten opgelucht – kennelijk vonden ze de ontvangst van hun muziek enorm teleurstellend.
Ze keek naar de zaal en de gebruikelijke spanning kwam opborrelen. Zou ze het nog in zich hebben, optreden voor een groot publiek?
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
Quote Blossom Beantwoordbullet Geplaatst op: 23 februari 2018 om 17:28

"Langzaam?" zei Joshua verbaasd terwijl hij zich naar Lila toe draaide. Verwachtte ze dat dansen dan makkelijker was? Of wilde ze alleen maar schuifelen vanavond? Hij lachte: "Dat is slaapverwekkend! Daarom worden langzame nummers altijd aan het einde van een feestje gedaan; als je toch al bijna naar bed wil." Toekijkend hoe Lila sterke drank achterover sloeg alsof haar keel een gootsteen was, hoorde hij hoe Ariana de huidige band het zwijgen oplegde. Het werd stil in de Grote Zaal, op gepraat en gelach na, maar juist die stilte voelde aan alsof de verwachtingen hoger werden.

"Nou eh… veel plezier dan maar," wenste hij iedereen toe en liep naar het podium alsof hij dat iedere dag deed, maar onderhuids was hij zenuwachtig en stond hij volledig in de 'u vraagt - wij draaien'-modus. Hij wist wel waarom: om Lila een mooie avond te bezorgen, om een lach tevoorschijn te toveren op het gezicht van Tymon, om Jack iets minder eng te laten zijn, om het bebloede bruidje te laten dansen en voor the Grinch zou hij een kerstnummer spelen. Het was ook om Ariana te laten weten dat het leven buiten de bibliotheek de moeite waard was, om Millie te behoeden voor liefdesverdriet en de pompoentaartjesetende dementor te behoeden voor overgewicht. Verder was de druk helemaal niet hoog; voor Trevor hoefde hij niets en Jareth… wel, voor Jareth had hij ook zonder muziek te maken een verhoogde hartslag.

Quasi zelfverzekerd nam hij de grote stap het podium op en glimlachte naar Ariana.

"Weet je al wat je zingen wil? Wel iets van een overleden zanger of zangeres hoor, dat vind ik het meest Halloween-achtig." Hij knipoogde. Ze was zichtbaar nerveuzer dan hij.

"Iets van Annie Wiskie, bijvoorbeeld," opperde hij. "Of een Dreuzelartiest. Whitney Houston, of iets van the Cranberries?" Ondertussen testte hij zijn gitaar, zuchtte hij eens diep voor extra moed en keek hij het publiek in, waarna hij hen aansprak zoals hij gewend was te doen tijdens de avonden van zijn toneelclub en tijdens de verkoop van de kaartjes van het magische Cirque.

"Een afschrikwekkende avond, mensen! De zangeres hier aan mijn zijde is de Griekse schone Ariana Aphrodisiac uit Ravenklauw, en zij zal haar vampierentanden aan je laten zien als je niet goed genoeg danst. Ik ben Elvis Presley en het duurde even voordat ik me een weg uit mijn graf kon graven. Ik ben al dood sinds 1977, maar voor jullie maak ik graag een uitzondering! Heb je al besloten wat je zingen wil, Ariana? Zo ja; Give it away, baby!"


IP IP gelogd
Terug naar boven
PinkyTonks
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 29 september 2016
Online status: Offline
Berichten: 1266
Quote PinkyTonks Beantwoordbullet Geplaatst op: 25 maart 2018 om 18:03
Chloé was hopeloos te laat, maar ze was de weg in het grote kasteel van Zweinstein weer veel te makkelijk kwijt geraakt. Op dit kasteel moest ze een jaar verblijven en nu al wist ze dat de dag dat ze de weg foutloos vond een mirakel zou zijn. Daarbij waren die al zo vervelende trappen van het kasteel nog erger nu ze die moest beklimmen en afdalen in een gigantische roze prinsessenjurk. Ze wist niet wat al die Britse leerlingen aan gingen doen voor Halloween, Halloween was in het algemeen bekender in Groot-Brittanië dan in Frankrijk, maar waarschijnlijk was het weer over the top griezelig, dat het juist daardoor niet meer griezelig was. Chloé daarentegen had besloten het niet al te griezelig te maken, maar juist mooi. Dus ze had voor een heel meisjesachtige lichtroze prinsessenjurk gezorgd en kleine met diamant (vals weliswaar, maar heel echt lijkend) bezette hakjes. Haar haar had ze opgestoken in een elegant kapsel, prinses waardig. En ze had gezorgd voor bijpassende juwelen. Maar om de outfit wel nog in de Halloweensfeer te brengen had ze haar make-up juist niet bijpassend gedaan. Grote smokey-eyes, met bloedrode lenzen en lippen. Met wat zwart poeder had ze zich zodanig geschminkt dat ze ingevallen wangen leek te hebben en er heel erg verhongerd uitzag. En haar vingernagels had ze zwart gelakt. Chloé had niet echt een reden waarom ze zo'n prinses was, maar het geheel zag er best angstaanjagend uit en dat was toch wat telde, niet?
Na wat wel een uur ronddwalen leek te zijn, had ze eindelijk de Grote Zaal gevonden. Dat kon ze horen aan het geroezemoes dat achter de grote deuren vandaan kwam.
Hoewel Chloé graag in de aandacht stond, had ze nu liever niet dat ze een grootse entrée zou maken. Ze wist dat de meeste andere Beauxbatons leerlingen niet zouden komen. Zij vonden zulke verkleedfeestjes voor kinderen. Maar Chloé's nieuwsgierigheid had de overhand en ze wou best wel weten of die Britten ook daadwerkelijk een eng feestje konden organiseren. Maar dat betekende wel dat ze er een beetje eenzaam bij zou lopen.
Zo zachtjes mogelijk glipte ze de zaal binnen. Gelukkig merkte niet veel mensen haar op, er gingen namelijk net twee leerlingen het podium op en alle aandacht was daarop gericht.
Zo stilletjes mogelijk zette ze zich naast een Dementor en er een groen uitziende jongen. Ondanks zijn groene kleur zag hij er best goed uit. Maar hoewel Chloé het eigenhandig uitgemaakt had met Gabriël, kon deze jongen net niet tippen aan haar ex. Mismoedig liet ze haar schouders wat zakken. Hoe leuk zou het niet geweest zijn als Gabriël zich aan haar zijde als enge prins gezet had.
"Bonjour," zei ze tegen de groene jongen. Na hem iets beter bestudeerd te hebben, besloot ze dat hij een bos-elf ofzoiets zou moeten voorstellen: "Weet jij wat ze kaan spelen van muziek? Een koed nummer mak iek open! Een bankelijk koed nummer!" En ze knipoogde zachtjes.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
Quote Blossom Beantwoordbullet Geplaatst op: 29 maart 2018 om 20:36
Helper van de kerstman? dacht Gideon vertwijfeld. Kinderachtig werd hij door Gywen aangesproken en over zijn wang geaaid alsof hij een kleuter was, en het ergste was dat hij het nog toeliet ook. Vrouwen… Was hìj nu de sfeerbederver? Hij kon het zich niet voorstellen, maar de Amerikaanse troela liet hem hooghartig achter om vervolgens pompoentaartjes te kussen. Ook al was ze knap, en haar zus ook, toch vloog hij echt niet achter haar aan. Hij ging zich geen twee keer laten kleineren.
Ineens klonk er een Franse groet in zijn linkeroor. Vlug draaide hij zich naar het geluid toe en schonk het meisje, dat gehuld was in een wolk van een jurk een glimlachje.
“Bonsoir,” groette hij terug. “Je ziet er sprookjesachtig uit, dame. En ook wel een beetje als een prinses die achterlijk lang op een prins heeft liggen wachten om wakker gekust te worden.” Hij knikte goedkeurend naar haar smaakvolle outfit. Ze had gevraagd wat de twee op het podium zouden gaan doen, maar hij had geen idee. De Ravenklauw was hij tijdens zijn wachtrondes als Klassenoudste alleen maar in de bibliotheek tegengekomen. De Huffelpuf klom zo’n beetje tijdens ieder feest op het podium, en van hem kon altijd wel iets feestelijks worden verwacht. Hij droeg een pak dat zelfs in de tovenaarswereld ooit mode was geweest. Dat wist Gideon, want zijn vader had een soortgelijk relikwie in de kast hangen, ook al was dat pak ouder dan zijn vader zelf.
“Als ik die jongen op het podium zo zie,” antwoordde hij, “denk ik dat we gaan rock ‘n rollen vanavond! Maar dat meisje schat ik eerder in voor iets funky, of misschien wel soul. Wat het ook gaat worden: mag ik deze dans van u?” Hij maakte een buiginkje waardoor de vleugels op zijn rug even bewogen. “Ik heet Gideon, en jij?”
IP IP gelogd
Terug naar boven
<< Vorige Pagina  van 7 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum