Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: (AF) A Good Man Goes To War(Onderwerp gesloten Onderwerp gesloten) Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Pagina  van 2 Volgende >>
Schrijver Bericht
Nano
Zwadderich
Zwadderich
Avatar
Scripting myself out of reality

Lid geworden: 01 augustus 2015
Online status: Offline
Berichten: 391
bullet Onderwerp: (AF) A Good Man Goes To War
    Geplaatst op: 20 november 2017 om 15:13
Nyx klopte vlak voor het einde van het 7e schooljaar op de deur van Professor Anderling. Hij moest zichzelf komen melden. Nyx wist al direct waar het over ging. Het gezeik op de ziekenzaal.
Nyx had zijn nieuwe mentor Thomas al op de hoogte gesteld van wat er is gebeurd. Hij kreeg al snel een uil terug van Thomas. "Hiervoor word je hoogwaarschijnlijk van zweinstein gestuurd. Geen zorgen. Ik zorg dat je hier een warm welkom krijgt. Hou me op de hoogte".
Daar stond hij dan. Voor de deur van Anderling. Hij probeerde zo strak mogelijk te kijken toen Professor Anderling de deur open maakte "Ah, Nyx. Dat werd tijd. Kom. Zitten. Wij moeten eens praten."
Nyx keek Professor Anderling aan met een dode blik. "Minerva." zei hij droogjes toen hij naar binnen stapde en op de stoel tegenover haar bureau ging zitten.
Na een kort en krachtig gesprek was de boodschap duidelijk. Nyx werd inderdaad van school gestuurd. Hij eindigde het gesprek met een cynische blik richting Anderling. "Mooi. Ik ben het toneelspelen zat. Tijd om mijn eigen ding te doen."
Hij trok zijn toverstok en richtte deze op het grote Glas-in-lood raam in Anderling's kantoor. "Adios Minerva. Bombarda!"
Met een enorme knal viel het raamwerk uit elkaar in miljoenen scherven, waarna Nyx een aanloop nam richting het gapende gat wat achterbleef en naar buiten sprong. In de lucht transformeerde hij zichzelf om in zijn Fauntaatvorm en vloog richting de horizon. Op naar Londen, tijd om zijn plaats tussen alle dooddoeners op te eisen.
Onderweg dacht hij veel na over wat er allemaal gebeurd was op zweinstein de laatste paar dagen. De vloeken in de ziekenzaal. Hij moest zijn best doen niet te lachen. Anderling vroeg nog of het hem echt niks deed. Nee. Het deed Nyx niks. Al vond hij het wel jammer dat er mensen bij betrokken waren die er niks mee te maken hadden.
Maar nu had hij eindelijk tijd om te focussen op zijn eigen dingen. Tijd om de volbloedjes te scheiden van de halfbloedjes en modderbloedjes. Ook de dreuzels kwamen aan de beurt. Het is tijd voor een nieuwe periode. Een periode waar volbloed tovenaars en heksen aan de macht waren en zichzelf niet meer hoeven te verbergen voor de dreuzels.
Later die dag kwam hij aan op de plek waar Thomas hem heen gestuurd had. Ergens in een buitenwijk van Londen. Het leek van veraf op een enorme boerderij. Nyx landde voor de deur en transformeerde iets boven de grond terug naar zijn menselijke vorm.
"Thomas!" Riep Nyx terwijl hij op de deur klopte. "Het is zover."

In de zomervakantie hield Nyx zichzelf bezig door mee te lopen met een groepje Dooddoeners. Al snel accepteerde ze Nyx als een van hunzelf. Hij leerde snel en pikte alles snel op.
Vlak na het begin van het nieuwe schooljaar kreeg Nyx zijn eerste duidelijke opdracht van Thomas die hij in zijn eentje moest klaren. Het was tijd om Pepijn, zijn oude mentor, eindelijk uit de weg te ruimen. Iets wat al lang op hun agenda stond maar nooit werkelijkheid was geworden.
Na veel rondhangen in de Lekke Ketel en praatjes maken met aangeschoten tovenaars was Nyx erachter gekomen waar Pepijn nou precies woonde. Hoewel Nyx het nogsteeds niet helemaal vertrouwde hakte Nyx de knoop door en ging er toch eens langs. Een ding was zeker. Hier waren enorm veel kraaien. Een vogelsoort waar Pepijn veel mee om ging.
Nyx ging in zijn faunaatvorm op de schutting zitten. Met een luide Kras luidde hij zijn aanwezigheid aan, in de hoop dat Pepijn hierop zou reageren.
I didn't choose the Fandom life. The Fandom life grabbed my hand and whispered "Run"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 22 november 2017 om 16:43

Vol afschuw had Pepijn naar het gat gestaard waardoor Nyx volgens professor Anderling vertrokken was geweest. Daarna had hij zijn hoofd gebogen, had het huilen hem nader dan het lachen gestaan, en hij had een diepe, diepe zucht geslaakt.

"Ik heb gefaald," had hij toegegeven. De heropvoeding van Nyx bleek onmogelijk te zijn geweest en toch vroeg Pepijn zich af of het van school sturen van deze jongen de juiste oplossing was. Nyx had nu een duw in de verkeerde richting gekregen, oftewel: ze hadden hem net zo goed direct in een Neo-Dooddoenerhol kunnen gooien.

Gek genoeg was er niets waarvan Pepijn achteraf kon zeggen dat hij het anders aan had moeten pakken. Tijdens Nyx’ lesuren had hij boeken over tovenaarspsychologie doorgespit om te leren hoe hij een goede mentor moest zijn, na Nyx’ lesuren had hij de Zwadderaar geholpen met zijn huiswerk en met zijn destijds nog onvoltooide Faunaatschap. Het ergste, vond Pepijn, was dat hij Nyx als vriend was gaan zien. Een fijne vliegkameraad, een jongen waarmee hij een Beukertje sloeg op het Zwerkbalveld, een steeds geduchtere Toverschaak-tegenstander, kortom: iemand die hij vertrouwde en die een deel van zijn leven geworden was.

Het enige probleem was Nyx’ aversie voor Yorick geweest. Vanaf het begin van december was Nyx begonnen met zeuren; of hij tijdens de kerstvakantie mocht blijven logeren. Het antwoord was nee, omdat Pepijn zijn levenspartner boven zijn pupil stelde. Hij moest er niet aan denken om veertien dagen lang te horen hoe Nyx Yorick professor Sterrenkijker noemde. Duizend maal liever zou hij met Yorick zijn tijdens kerst, en Yoricks familie uitnodigen voor een diner en samen met Yorick kerstcadeautjes kopen op de Wegisweg en oudejaarsavond vieren - als vanouds het begin van het nieuwe jaar in de slaapkamer doorbrengen met Yorick voor heel andere dingen dan nachtrust.

Die absolute nee, de enige keer dat hij Nyx gewezen had op het feit dat hij prijs stelde op zijn privacy en het feit dat mentoren ook recht op vakantie hadden, had ervoor gezorgd dat Nyx tussen zijn vingers vandaan geglipt was. Na de kerstvakantie was Nyx een volledig ander persoon geworden. Het respect was vervlogen, de vriendschap verwaterd en Pepijns woorden hadden hun gewicht verloren. Het bleek dat Nyx het Drakenpokkenvirus in Joshua March’ gezicht had gesmeerd en die arme jongen lag nog steeds groen geschubd op de ziekenzaal. Yorath Maddox was op ziekenbezoek geweest bij zijn beste vriend, maar Nyx, die ramptoeristje speelde, kon het niet laten om de jongen ernstig te vervloeken. Als derde was Eleftheria Aphrodisiac aan de beurt geweest om te baden in haar eigen bloed.

Pepijn was destijds naar de ziekenzaal gerend om zijn goede vriendin Abigail er moedeloos aan te treffen temidden van de chaos, het bloed en de tranen. Nyx was gevlogen. Semi-verantwoordelijk, zoals Pepijn zich voelde, had hij er alles aan gedaan om Abigail daarna te helpen en was hij ieder uur bij Nyx’ slachtoffers langsgegaan om te kijken of hij iets voor hen kon betekenen. Het schuldgevoel was aan hem gaan knagen en hij had er wakkere nachten van gehad, en nu Nyx van Zweinstein gestuurd was, werd het gevoel nog erger. Hij had zijn stinkende best gedaan, maar gefaald. Nu was de wereld een Neo-Dooddoener rijker, dankzij hem.


Ontslagen worden was geen pretje. Natuurlijk begreep Pepijn dat als zijn pupil er niet langer was, er weinig te mentoren viel, maar professor Anderling had erop gestaan dat hij ook in de toekomst geen mentor meer zou worden van probleemleerlingen. Hij had zijn incapabiliteit wel bewezen. Hij was niets waard. Kon niets. Hoe vaak moest hij nog horen dat de toverwereld niet op hem zat te wachten? Zelfs voor het inschenken van drankjes tijdens feestjes was hij niet de geschikte persoon.

Thuis was de beste plek nu. Tenminste, dat dacht hij, want tijdens het voeren van gaasvliegjes aan zijn spinnen hoorde hij ineens een bekend gekraai. Nyx.

Waarom zou zijn voormalig pupil hem opzoeken? Had hij hulp nodig? Kwam hij zijn excuses aanbieden? Snel schoot hij zijn jas aan en rende naar buiten. Op de schutting zat de raaf die Nyx was, en de aanvalshouding van het dier zei niet veel goeds.

“Nyx. Wat kom je doen?” vroeg hij. De vraag ‘Hoe is het ermee?’ leek hem niet meer zo gepast. Onbewust klemde hij zijn hand om zijn toverstok. Was dit Nyx zoals hij hem kende, of was dit de psychopaat die drie leerlingen had aangevallen?


(Sorry, veel te vertellen... 743 woorden)

IP IP gelogd
Terug naar boven
Nano
Zwadderich
Zwadderich
Avatar
Scripting myself out of reality

Lid geworden: 01 augustus 2015
Online status: Offline
Berichten: 391
bullet Geplaatst op: 22 november 2017 om 21:50
Nyx zag hoe de deur van het huis opensloeg en Pepijn naar buiten toe raasde. Nyx vond Pepijn er maar apart uitzien. Dit was niet de Pepijn die Nyx kende. Nyx vond hem er ook maar een beetje rommelig uitzien. Licht chaotisch, iets zat Pepijn enorm dwars. 'Nyx, Wat kom je doen?' vroeg Pepijn, waarna Nyx een klein sprongetje maakte en terug transformeerde naar zijn menselijke gedaante.
Nyx zijn ogen schoten direct naar de hand van Pepijn, die hij om zijn toverstok geklemd had. Nyx keek Pepijn aan met een afkeurende blik en stak beide zijn handen iets omhoog. "Ja nou, ik was onderweg naar een neo-dooddoener meeting en kwam over je huisje heen vliegen, ik dacht direct, hee, laat ik eens kijken hoe het met onze goede oude Pepijn gaat. Dus zeg het eens beste man, hoe gaat het ermee?" Vroeg Nyx waarna hij beide zijn handen weer liet zakken. "Nee. Ik kom hier in vrede Pepijn. Geen zorgen."
Nyx liet zijn ogen nogmaals over Pepijn heen dwalen. Dit zou nog moeilijker worden dan hij dacht. Blijkbaar wist Pepijn dus precies waar Nyx de vakantie door heeft gebracht en dat hij van Zweinstein af gekeild is.
"Hoe is het op Zweinstein? Nog steeds enorm levendig? En hoe zit dat nou tussen jou en Professor Ste- Uh, Yorick? Ik neem aan dat dat ook nog wel snor zit?".
Nyx dwaalde tijdens zijn doelloze gebrabbel af. Hoe kon hij dit klusje nou het beste klaren zonder dat hij daarmee zichzelf ook een mes in de rug stak. Nu Nyx Pepijn weer zag merkte hij dat hij de man wel gemist had. Hoewel Nyx in de afgelopen tijd enorm veranderd was, was de manier hoe hij naar Pepijn keek niet veranderd. Hij zag Pepijn nog steeds als de betwetende vriend die zo af en toe nog wel eens een wijs woordje in zijn mond had. Al met al iemand die Nyx beter te vriend kon houden tot hij een goede en makkelijke manier had om hem af te maken. Nyx hoefde echt niet terug te komen zonder het hoofd van de Faunaat. Dat zal hem zelf de kop kosten.
I didn't choose the Fandom life. The Fandom life grabbed my hand and whispered "Run"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 24 november 2017 om 16:39

Als er één ding was, dat Pepijn direct doorzag, dan was het wel het toneelspel dat Nyx liet zien. Welja, hij dacht; ik ben er nu toch, laat ik eens vragen hoe het leven ervoor staat. Mehoela, Nyx had niet geweten waar de boswachterswoning zich had bevonden, hij had moeten zoeken of moeten vragen aan vage bekenden waar het was. Immers: Pepijn had het nooit verteld, behalve dat het in het bos was. Het bos was enorm, het huisje klein; dat vond men niet zomaar.

Met zijn handen omhoog zwetste Nyx over dat hij in vrede kwam - en vroeg hoe het op Zweinstein was, waarbij hij het niet kon laten om te doen alsof hij zich versprak. Dolgraag zou Nyx Yorick nog een keertje professor Sterrenkijker noemen, enkel en alleen om hem een trap na te geven.

"Stop maar met ouwehoeren, Nyx, want er komt echt geen zinnig woord uit," zei Pepijn geïrriteerd. "Er is één ding waarvoor je voet op mijn terrein zou mogen maken en dat zijn uitgebreide excuses aan de heren March en Maddox en dames Aphrodisiac en Fox. Graag inclusief een financiële bijdrage voor het leed dat je hen hebt aangedaan, want met het van school sturen alleen kom je er behoorlijk goedkoop vanaf, terwijl Maddox levenslang met littekens zit."

Wat had Pepijn het erg gevonden en wat had hij een medelijden met Nyx' slachtoffers. Ze hadden het nergens aan verdiend, ze waren gewoon op de verkeerde plek geweest op de verkeerde tijd. Stil had hij een lange tijd bij hun bedden in de ziekenzaal gestaan toen Abigail de twee jongens en het meisje met een degelijke toverdrank in slaap had gebracht, totdat Yorick een hand op zijn schouder had gelegd en zijn emoties daarna vrij spel hadden gehad. Het voelde alsof het gisteren gebeurd was. al was het in werkelijkheid veel langer geleden. Hij zou Nyx niet vergeven.

Pepijn verstevigde de greep op zijn toverstok, want ook al had Nyx gezegd dat hij in vrede kwam; geloven deed hij hem niet. Hij kwam direct bij de Dooddoeners vandaan, dat kreng.

"Je hebt nu nog de kans om je uit de voeten te maken, Nyx. Opgerot met dat domme hoofd van je, anders ga je nog wat meemaken," dreigde hij. Waar haalde Nyx eigenlijk het lef vandaan om hier eventjes mooi weer te komen spelen? Als hij had kunnen zien dat zijn ex-pupil al weken op straat leefde en nergens naartoe kon, had Pepijn anders gereageerd, maar nu? Nu had hij gewoon met een Neo-Dooddoener te maken.


424 woorden

IP IP gelogd
Terug naar boven
Nano
Zwadderich
Zwadderich
Avatar
Scripting myself out of reality

Lid geworden: 01 augustus 2015
Online status: Offline
Berichten: 391
bullet Geplaatst op: 24 november 2017 om 17:23
Nyx keek Pepijn aan waarna hij moeite moest doen om zijn mond niet open te laten vallen. 'Stop maar met ouwehoeren, Nyx' Zei Pepijn zonder probleem. Nyx verhief zijn wenkbrauw. Pepijn heeft ballen aangegroeid gekregen.
"Ja.. Over die vier leerlingen. Het is inderdaad spijtig dat ze zichzelf ermee moesten bemoeien. Waren ze er niet geweest was het inderdaad niet gebeurt. Zonde, dat zeker. Een enorm ongeval, dat ook. Maar dat is het lot wat een vies spelletje speelt. Waren ze daar niet geweest was er niks met ze gebeurt. Als ik geld had gehad had je het gekregen voor ze. Maar ja, Goudgrijp is nog steeds te goed beveiligd."
Nyx zag hoe Pepijn de greep rondom zijn toverstok verstevigde. Direct daarna trok Pepijn zijn mond open. 'Je hebt nu nog de kans om je uit de voeten te maken, Nyx. Opgerot met dat domme hoofd van je, anders ga je nog wat meemaken'
Het kwartje viel bij Nyx. Pepijn had hem door. "Pepijn. Ik ben serieus. Ik ben misschien op missie gestuurd om je een kopje kleiner te maken. Maar ik denk niet dat ik het wel kan. Ik zie jou nog steeds als vriend." Nyx slikte even. Hij liet zichzelf alsnog niet bedreigen. "Maar.." vervolgde hij daarom zijn zin. "Ik laat me door niemand bedreigen. Zelfs niet door mijn eigen vrienden. Zelfs niet door een van mijn mentoren." Hij schudde met zijn arm zoals hij altijd deed voor hij zijn toverstok uit zijn mouw liet schieten. Hij gebruikte zijn mouw namelijk nog altijd als opbergplek.
Hij liet zijn arm zakken en liet zijn toverstok in zijn hand vallen. Snel richtte hij deze op Pepijn. 'Expelliarmus' dacht hij, waarna er bloedrode straal uit zijn toverstok schoot richting Pepijn.
Nyx liet ook direct zijn toverstok zakken. "Ik ben hier echt niet om je iets aan te doen voor we fatsoenlijk hebben gepraat Pepijn."
Direct had hij er spijt van. Dit ging niet goed aflopen. Dat was een feit die hij met moeite moest accepteren.
I didn't choose the Fandom life. The Fandom life grabbed my hand and whispered "Run"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 26 november 2017 om 17:58
De praatjes van Nyx waren zo misselijkmakend dat het gal in Pepijns keelgat brandde. Wat Nyx zijn slachtoffers had aangedaan, noemde hij het lot. Alsof hij er niet zelf bij geweest was! Pepijn vond het het toppunt van schizofrenie: ik was het niet, het was het lot. Daarna suggereerde hij dat hij nooit ofte nimmer van plan was om gewoon te gaan werken voor zijn geld, gevolgd door het als echte Neo uitgesproken dreigement dat hij zich niet liet bedreigen, ook niet door zijn mentor.
“Ik ben al een tijdje mentor-af,” viel Pepijn hem in de rede. De rode straal die Nyx produceerde, raakte hem niet. Honend lachte Pepijn naar hem, wetend dat hij mijlenver van Nyx af stond als het een gevecht betrof: de jongen zou beter zo bang voor hem zijn dat het hem dun door de broek liep.
“Je bent niet misschien, maar heel zeker op missie gestuurd om mij een kopje kleiner te maken. En waarom? Omdat niemand anders durft? Je bent niet slim, Nyx. Je bent zelfs een héél stuk dommer dan ik dacht dat je was.”
Het allerliefst wees Pepijn hem verbaal op zijn plek, maar als het niet anders was, zou hij hem alsnog gewoon vervloeken. Niet doden, hoewel hij de toverwereld er een dienst mee zou bewijzen, maar een nachtje vastgebonden aan een boom was misschien een goed idee. De Neo-Dooddoener wilde eerst praten en dan moorden. Wat een idioot.
“Jij wilt dus praten?” zei hij met zijn toverstok op Nyx’ borst gericht. “Een schietgebedje misschien? Een laatste wens? Je testament van een halve Galjoen? Waarover wil je het hebben? Over het feit dat je ziek in je hoofd bent? Dan kun je beter naar het St. Holisto gaan dan naar mij.”
Had de jongen toch nog een hart? Ergens diep verscholen in zijn borstkas, klein en breekbaar, vaak buiten gebruik of misschien geheel defect? Pepijn was nieuwsgierig, maar bleef op zijn hoede.

329 woorden
IP IP gelogd
Terug naar boven
Nano
Zwadderich
Zwadderich
Avatar
Scripting myself out of reality

Lid geworden: 01 augustus 2015
Online status: Offline
Berichten: 391
bullet Geplaatst op: 06 mei 2018 om 00:56
Nyx zuchtte diep en liet zijn toverstok terug zijn mouw inschuiven. Langzaam zetten hij enkele stappen richting Pepijn zonder hem uit het oog te verliezen, want als Pepijn een onverwachte beweging zou maken moest Nyx daar direct op kunnen reageren.
"Het zit zo Pepijn." begon Nyx. "Ik ben inderdaad hierheen gestuurd om je een kopje kleiner te maken, niet omdat niemand anders durft maar ik daar de meest geschikte persoon van het team voor ben." Nyx slikte even. Hoe moest hij dit goed verwoorden.
"Hoewel ik momenteel wel degelijk een Dooddoener ben en teveel misstappen heb gemaakt om nog de goede kant op te gaan ken ik wel mijn loyaliteit. Zoals eerder gezegd zie ik je nog steeds als vriend en zelfs nog een beetje als mentor, ook al zie je jezelf zo niet."
Toen Nyx dat zei dacht hij even terug aan de tijden die ze samen hadden beleefd op Zweinstein. Dat waren mooie tijden, maar Nyx zat nu veel beter in zijn vel. Tussen de dooddoeners hoorde hij thuis.
Nyx stopte met lopen. Hij stond nu zo'n 5 meter van Pepijn af. Een mooie afstand. Nyx schudde even met zijn hoofd en keek Pepijn daarna recht in zijn ogen aan.
"Dus. Zullen we eerst bijpraten onder het genot van een goed drankje of wil je direct ten zaken komen?" Vroeg Nyx aan Pepijn.
Als het aan Nyx lag was dit snel achter de rug, maar een glas vuurhwiskey kon er altijd wel in.
I didn't choose the Fandom life. The Fandom life grabbed my hand and whispered "Run"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 06 mei 2018 om 14:18
“Bijpraten onder het genot van een drankje?” herhaalde Pepijn verbijsterd. “Alsof we vrienden zijn, bedoel je?” Belachelijk. Alsof Nyx niet wist hoeveel hij kapot had gemaakt. De gebeurtenissen hadden Pepijns geringe vertrouwen in de medemens aan stukken gescheurd, waarna hij zich had teruggetrokken in het bos, waar het vredig en stil was, en waar hij zich had afgevraagd of eenzaamheid positief of negatief was.
Hij wilde Nyx niet meer zien. Nooit meer. Als hij al iets voor Nyx in zou schenken, zou dat de Drank van de Levende Dood zijn. Het speelde zelfs serieus door zijn gedachten om Nyx op wat voor manier dan ook te drogeren en over te leveren aan het Ministerie. Of om hem gewoon ergens in het bos levend te begraven, want het Ministerie was een beetje achterlijk als het hun rechtssysteem betrof. Ja, beter hield hij het recht in eigen hand.
Toch bewaarde hij zijn geduld. Zolang Nyx hier stond met zijn toverstok in zijn mouw, mocht hij wat Pepijn betrof alles vertellen. Alles waardoor hij het beter zou gaan begrijpen. Profiteren van voortschrijdend inzicht, relativeren en daarna een beter leven te leiden, al was die gedachte wel overdreven positief.
“Ik heb je niks te zeggen, maar als jij wat te zeggen hebt, zal ik je aanhoren.” Aanhoren, dat was iets anders dan luisteren, vond Pepijn. Luisteren was gehoorzamen, en dat was hij niet van plan. “Want zo te merken wil je echt iets aan me kwijt.”
Dat was het enige wat hij wilde doen voor de jongen die hem verloochende en hem nu na kwam trappen. Hem horen, voordat Pepijn hem zou straffen voor zijn wandaden. Hij was nooit echt vergevingsgezind geweest.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Nano
Zwadderich
Zwadderich
Avatar
Scripting myself out of reality

Lid geworden: 01 augustus 2015
Online status: Offline
Berichten: 391
bullet Geplaatst op: 01 maart 2019 om 14:24
Nyx keek Pepijn uitdagend aan. Hij wist precies wat Pepijn bedoelde als hij 'Aanhoren' zei. Aanhoren is anders dan Luisteren. Een van de zinnen die Pepijn vaker tegen Nyx uit had gesproken. Een zin waar Nyx een hekel aan had.
Nyx schudde met zijn hoofd en keek naar de grond. "Pepijn.." Zei hij heel rustig. Waarna hij Pepijn recht in zijn ogen aankeek met een enorm strakke blik. Hij voelde de wind langs hem heen blazen. De stilte was om te snijden. Nyx knipperde een paar keer waarna zijn blik veranderde. In plaats van zijn rustige, strakke blik, was al zijn woede zichtbaar in zijn ogen. Hij zag er uit als een maniak. "Wat een verassing. Alsof je ooit wel geluisterd hebt. Want aanhoren is anders dan luisteren he. Pepijn." Zei Nyx. Het laatste woord, de naam van zijn oud mentor, kwam heel knarsend uit zijn mond. Alsof hij het smerig vond om die naam uit te spreken.
Nyx zette langzaam 3 stappen naar voren zonder zijn blik af te slaan van Pepijn. "Ik snap het wel dat je er zo verstrooid bijzit hier.. Het verbaasd me dat Sterrenkijker hier tegen kan, gezien hij altijd zo geordend is." Nyx begon met het knarsen van zijn tanden. Hij was het zat.
Ongemerkt wees Nyx voorzichtig met zijn stok op een boom die ongeveer enkele meters langs het huis stond. 'Bombarda Maxima'
Een harde explosie volgde, waarna Nyx enkele meters vooruit verschijnselde, zodat er tussen hem en Pepijn nog ongeveer 6 meter zat. "Je wil tot zaken komen dus. Mooi."
I didn't choose the Fandom life. The Fandom life grabbed my hand and whispered "Run"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 01 maart 2019 om 21:33
“Jij,” gromde Pepijn met zijn toverstok gericht op Nyx. Met zijn andere hand wees hij naar de ontkruinde boom en de houtsnippers die door Nyx’ vloek door de lucht dwarrelden en over de dakpannen de goot in gleden. “Jij kan alleen maar dingen kapot maken. Van bomen tot mensen en… vriendschappen.”
Was het zo erg om toe te geven dat het hem had geraakt? Natuurlijk was het niet het slimste idee om menselijkheid te tonen aan iemand zonder geweten, maar wat Pepijn ook zei of deed, het hielp toch niets. Hij had net zo goed tegen een boom kunnen praten; het bos stond er vol mee.
“Je bent jaloers, is het niet? Jaloers op wat ik met Yorick heb, want elke keer begin je over hem, wil je een wig drijven tussen hem en mij en zie je het liefste dat het breekt, zoals je altijd alles stuk wil zien gaan.”
Hij deed een stap achteruit, maar dat was niet om te laten zien dat hij zwak was, maar meer om ruimte te creëren voor een fatsoenlijk duel.
“Tot zaken komen? Welke zaken heb ik nog met je als je je rug naar me toe keert? Ik heb geen zaken met Neo-Dooddoeners, dus ook niet met jou. Jij misdroeg je. Jij vervloekt onschuldige mensen.”
Toen, vrij plotseling, zwierde Pepijn naar voren en schoot er een Banvloek uit zijn toverstok. Een milde vloek, die Nyx een behoorlijk stuk achteruit liet vallen. Tien meter afstand tussen hen was beter dan de vijf à zes van eerder. Het mochten er ook wel twintig worden.
“Ik was goed voor jou,” verklaarde hij bitter. “Je hebt het weggegooid; zowel het vertrouwen als je toekomst.” En dat allemaal omdat Nyx wilde logeren tijdens Kerst.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Pagina  van 2 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum