Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: (AF) A Good Man Goes To War(Onderwerp gesloten Onderwerp gesloten) Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
<< Vorige Pagina  van 2
Schrijver Bericht
Nano
Zwadderich
Zwadderich
Avatar
Scripting myself out of reality

Lid geworden: 01 augustus 2015
Online status: Offline
Berichten: 391
bullet Geplaatst op: 02 maart 2019 om 00:49
Nyx slikte toen Pepijn met moeite het woord "vriendschappen" over zijn lippen kreeg. Hij wist dat Pepijn er moeite mee had, maar zoveel.. Dat deed hem toch wel wat.
"Je bent jaloers, is het niet?" Nyx moest al lachen om het idee. "Jaloers? Jaloers?! Nee. Jaloers ben ik niet. Ik vind alleen dat jij veel beter kan krijgen dan een professortje die leeft van zijn eigen ego en op je neer kijkt!" riep hij terug. Nyx schudde met zijn hoofd en keek even omhoog. "Wow Pepijn. Tuurlijk is het allemaal mijn.."
Nog voordat Nyx zijn zin af kon maken werd hij op zijn romp geraakt door een Banvloek. Hij landde op zijn knieën met zijn toverstok langs hem op de grond en stond direct zo snel mogelijk op. "Ja, Je was goed voor me, dat heb ik ook nooit ontkend. Te goed soms zelfs! Je dacht soms niet eens aan jezelf."
Nyx hijgde. Hij had een bijzondere hekel aan banvloeken incasseren. Snel pakte hij zijn toverstok op de grond en richtte deze op Pepijn. Hoe kwaad hij nu ook was. Hij kon Pepijn geen pijn doen. Snel wendde hij zijn toverstok af van Pepijn. "Sectumsempra!"
De witte lichtflits schoot vlak langs Pepijn. Nyx kon het niet. Dit keer richtte hij beter. Hij gaf een zwiep aan zijn toverstok. 'Confundo'. Het roze licht schoot recht op Pepijn af.
"Het oude gezegde luidt, Demons run when a good man goes to war, maar ik ben er nog Pepijn. Dat kan dus betekenen dat je zelf geen schatje bent, ik wel meeval of deze hele toestand onnodig is!"
Nyx begon meer te letten op zijn ademhaling. Het ging veel te snel. Hij moest niet tonen dat het hem wat deed..
I didn't choose the Fandom life. The Fandom life grabbed my hand and whispered "Run"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 02 maart 2019 om 22:24
Sectumsem-? Wat vreselijk kwaadaardig! Nyx miste ook nog, deels doordat Pepijn ervaring had met op hem afkomende vloeken en hij een goede inschatting kon maken of de spreuk zijn doel zou raken. Het was alsof Nyx een punt naast hem in gedachten had gehad. Ook de tweede vloek was te makkelijk voor Pepijn; zijn schild slokte de vloek op.
Confundo, ja, verwarring. Die was er ook zonder vloek.
“Kwam jij niet om een einde te maken aan mijn leven? Voel jij je niet beter bij je Dooddoenervriendjes? Je valt niet mee, als je dat soms denkt. De dingen die je hebt gedaan, vergeef ik je niet zomaar.”
Het stak hem aan alle kanten, daarvoor waren niet eens vloeken nodig. Zelfs nu nog, als Nyx vanuit de duisterste krochten van de toverwereld gekomen was om hem te vermoorden, dacht hij dat hij wel even gezellig een praatje kon maken omdat hij wel meeviel. En daarbij las hij hem ook nog eens de les over Yorick, de liefste tovenaar op aard.
Hij had er niet naar moeten luisteren, maar nu hij het had gehoord deed het gewoon zeer.
Nu was Pepijn geen driftig persoon; het werd hem nooit zwart voor zijn ogen, hij hield altijd de controle over zichzelf. Yorick wel, maar hij niet. Hij kroop vaak weg van de wereld. Daarom was hij nu ook hier, thuis, op deze verlaten plek. Waarom werd hij niet gewoon met rust gelaten?
“Want ik ben, op zijn zachtst gezegd pissig op je! Je hebt van het begin af aan het recht niet gehad om mijn leven te ruïneren, dus nu ook niet. Ga weg.” Uit zijn stok spoten rode vonken, alsof zijn emoties via de magische weg zichtbaar waren. “Ik hoef je niet meer. Duidelijk?”
En anders zou hij het wel duidelijk maken.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Nano
Zwadderich
Zwadderich
Avatar
Scripting myself out of reality

Lid geworden: 01 augustus 2015
Online status: Offline
Berichten: 391
bullet Geplaatst op: 03 maart 2019 om 19:02
Nyx lette goed op de manier hoe Pepijn dingen uitsprak. Hij was oprecht pissig. Dat werd ook duidelijk door de rode vonken die uit zijn toverstok spoten. Nyx wist dat Pepijn moeite had om zijn emoties te verbergen, maar om het zo duidelijk te maken..
"Ja. Duidelijk. Denk ik." Riep Nyx terug. "Ik zeg ook niet dat ik jouw terug wil! Ik kwam hier om je te waarschuwen. Ze weten wie je bent Pepijn. Ze weten dat jij de corrupte dooddoener was tijdens de slag van Zweinstein." Nyx schudde met zijn hoofd. Dit had geen zin. 'Everte Statum' Dacht hij, terwijl hij zijn toverstok op Pepijn richtte, waarna er een oranje flits uitschoot die Pepijn meters naar achter lanceerde. "Ik wou een keer in mijn leven iets goeds doen. En zo zie ik maar weer, het maakt allemaal toch niks uit!" Nyx verschijnselde dichterbij Pepijn en richtte direct zijn toverstok op hem. "Detentio!" riep Nyx, waarna touwen uit zijn toverstok schoten en zich om Pepijn heen verstrengelde. "Je had moeten luisteren Pepijn. Ik wil je geen pijn doen."
Nyx dacht na over zijn daden. Hij is de laatste tijd ook niet echt bepaald vriendelijk overgekomen tegenover anderen mensen uit de tovenaarswereld, maar dat doet er niet toe. Hij kon het niet toestaan dat ze Pepijn een koppie kleiner wouden maken. Maar zonder bewijs terugkomen zet hem op diezelfde lijst.. "Ik wil niet de persoon zijn die je vermoord Pepijn. Maar als ik terugkom zonder een levenloos lichaam is het mijn beurt. Ik wil dit niet Pepijn.. Help."
I didn't choose the Fandom life. The Fandom life grabbed my hand and whispered "Run"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 04 maart 2019 om 15:02

"Een keer in je leven iets goeds doen," herhaalde Pepijn verontwaardigd. "Daar heb je van mij alle kans toe gehad. Je was ongelukkig bij de Dooddoeners, en wat doe je? Je sluit jezelf opnieuw bij hen aan. Zelfs een ezel stoot zijn kop niet twee keer aan dezelfde steen! Wat had je verwacht? Dat ze aardig tegen je zouden zijn? Aardiger dan ik?"

Hij had al een vloek over zich heen laten komen die hem achteruit blies, en Pepijn was zo bezig om verbaal zijn gelijk te halen dat hij die rondvliegende touwen die hem vastbonden ook maar voor lief nam.

"Natuurlijk weten ze wie ik ben! Het heeft in alle kranten gestaan toen ik vrijgesproken werd, met foto en al, mijn naam is genoemd in radioprogramma's en geschreeuwd door demonstranten die vonden dat ik naar Azkaban had gemoeten. Wat geeft jou het idee te denken dat ik dat niet weet?"

Hij transformeerde zichzelf naar zijn kraaienvorm en hupte tussen de touwen vandaan. Dat geintje had hij Yorick ook al eens geleverd, voordat Yorick wist dat hij een Faunaat was.

"Je wil me geen pijn doen… Mehoela! Wat denk je dat je met al die achterlijke acties hebt gedaan? Geef nou maar gewoon toe dat je geen enkel moment aan mij hebt gedacht toen je de ziekenzaal op zijn kop zette. Dat je niet aan mij dacht toen ik jouw puin ruimde, aan het bed zat bij Eleftheria, Yorath en Joshua en hen keer op keer vertelde dat het mij speet omdat jij hen daar had laten belanden. Dat ik degene was die spijt betuigde aan Abigail en Madame Plijster - en later aan professor Anderling die genoodzaakt was om jou van school te sturen en mij te ontslaan. Wat denk je? Dat dat prettig was? Dat het nu wel verantwoord is om te zeggen dat ze niet door jou, maar door het lot getroffen waren?"

Wanneer oh wanneer zou Nyx na gaan denken? Ik wil niet degene zijn die je vermoord. Ik wil je geen pijn doen. Help. Help? Bij zijn kromme kraaienpootjes! Moest hij nou ook nog zijn dood in scène zetten?

Nee. Nyx zijn dood, dat was een betere.

"Dan doe je toch gewoon alsof je per ongeluk onder de Zweinsteinexpress gelopen bent?" suggereerde hij, "maar hou mij voortaan maar buiten je ellende. Dat je het nog durft om mijn hulp te vragen, bah."


IP IP gelogd
Terug naar boven
Nano
Zwadderich
Zwadderich
Avatar
Scripting myself out of reality

Lid geworden: 01 augustus 2015
Online status: Offline
Berichten: 391
bullet Geplaatst op: 04 maart 2019 om 16:24
Nyx schudde met zijn hoofd, hij begreep Pepijn echt niet. "Pepijn. Als ik het niet doe sturen ze wel iemand anders om het af te maken. Snap het dan.." Toen Pepijn zichzelf in een kraai transformeerde om uit de touwen te komen zette Nyx een stap achteruit. Pepijn's acties waren niet bepaald te voorspellen momenteel. "Dat was niet mijn bedoeling! Als ik wist dat jij er gezeik mee zou krijgen had ik het niet gedaan Pepijn. Ik meen het oprecht!" schreeuwde Nyx uit na de halve hoorcollege van Pepijn.
Nyx was even stil en keek dromerig voor zichzelf uit. Wat Pepijn zojuist zei zette hem aan het denken. "Dan wil ik hebben dat je me vermoord. Dan zijn we direct klaar. Geen gezeik meer. Dan kan ik niemand meer pijn doen." Nyx slikte even. Hij vond het niet makkelijk om het toe te geven. "En het belangrijkste, dan kan ik jouw geen pijn meer doen."
Dat laatste vond Nyx nog het moeilijke. Nooit had hij nagedacht over de gevolgen van zijn daden. Het maakte hem niks uit wat de gevolgen voor Nyx zelf zouden zijn. Maar hij had nooit verwacht dat het ook zoveel gevolgen voor Pepijn kon hebben.
Zonder erbij na te denken liet Nyx zijn toverstok zakken en borg deze op in zijn mouw, waar hij altijd zat. Hij stak zijn handen in de zakken van zijn vest en liep op Pepijn af.
"Dat is de beste oplossing. En de toverwereld is van mij af en ze zullen niet meer achter jouw aanzitten. Want als je mij kan verslaan, kan je zo'n beetje elke dooddoener aan."
Toen de ruimte tussen Nyx en Pepijn minimaal was keek Nyx Pepijn smekend, recht in zijn ogen aan. "Doe je ding, Morrigan."
I didn't choose the Fandom life. The Fandom life grabbed my hand and whispered "Run"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 05 maart 2019 om 16:11

Och, och, die Nyx was weer volledig zelfdestructief, zoals Pepijn hem al een keer eerder had gezien. Destijds had het Zwadje zich van de kantelen van Zweinstein laten vallen. De sukkel. De absolute sukkel. Nog steeds voelde Pepijn medelijden voor de jongen die zo desperaat was dat hij zowel in zijn hoofd als met zijn lijf alle kanten op vloog. Wat, echter, viel er aan te vangen met iemand die zijn hulp niet volledig accepteerde? Iemand die geen goede raad aannam? Iemand die zo koppig was dat hij moeite had met autoriteit?

Pepijn had gezegd er voor hem te zijn, toen. Maar toen was alles anders en het was gemakkelijk om hulp te bieden in de vorm van vriendschap. Nu dat door Nyx zelf kapot gemaakt was, was het toch voor de hand liggend dat Pepijn geen gehoor meer gaf?

"Je bent nog erger dan ik dacht!" brieste hij. "Je verlangt van mij dat ik een moordenaar word?"

Met het steeds vager wordende Dooddoenersteken op zijn arm, wist Pepijn best dat Nyx verwachtte dat dit niet zijn eerste moord zou zijn, maar het tegendeel was waar.

Toch pakte hij zijn toverstok. Doe je ding, Morrigan.

Wel, Morrigans ding was, als het op dit soort situaties aankwam, om de boel te bedriegen en zaken heel anders te laten lijken dan wat ze waren. Hij had een spreuk, een non-verbale spreuk, die menigeen het leven had gered.

"Nou," zei hij alsof hij bij nader inzien akkoord ging, terwijl hij zijn blauwe ogen in de groen-bruine kijkers van Nyx boorde, "met plezier."

Met zijn linkerhand duwde hij de jongen achteruit om een piepklein beetje afstand te creëren, negeerde een smekende blik en draaide een kleine O met zijn toverstok, gevolgd door een zwiep. De straal die eerder blauwig was dan groen, doch groen genoeg om door menigeen als Doodsvloek te worden herkend, boorde zich in Nyx borst. Daarna viel de laatste Blishwick achterover in het mos.

Pepijn zuchtte en dacht even na, terwijl hij zacht woorden pruttelde als 'Dropsnul' en 'Trollebol'. Uiteindelijk pakte hij de jongen stevig vast en Verdwijnselde hij naar een steeg, vlakbij het pand waarvan Pepijn wist dat daar neo's moesten zitten, of in ieder geval een kantoortje moest zijn van de politieke VTP (Volbloed Tovenaars Partij).

Nyx zag er dood uit. Zijn lichaam was slap, zijn ogen waren open, zijn huid grauw-groenig, zijn lippen blauw, maar de bezwering zou niet eeuwig duren.

Voor de laatste keer nam Pepijn zijn toverstok ter hand en wiste Nyx' geheugen met enige precisie. Hij wist hoe het moest, al was Yorick er beter in; hij was vroeger volleerd Verbloemist geweest, terwijl Pepijn het niet verder had geschopt dan de functie van stagiaire op dezelfde afdeling. Verbloemisten wisten voornamelijk Dreuzelgeheugens bij aanvaringen met tovenaars om de geheimhouding te waarborgen. Nu waarborgde Pepijn zijn veiligheid: hij wiste vooral de plek waar hij woonde uit het geheugen van zijn ex-pupil. Zo, dat was dat. Doder dan dit kon hij Nyx niet maken.


IP IP gelogd
Terug naar boven
Nano
Zwadderich
Zwadderich
Avatar
Scripting myself out of reality

Lid geworden: 01 augustus 2015
Online status: Offline
Berichten: 391
bullet Geplaatst op: 06 maart 2019 om 15:06
'Je verwacht van mij dat ik een moordenaar word?'. De woorden van Pepijn schoten door Nyx zijn hoofd. Was hij dat nog niet? Pepijn had toch al eens eerder een moord gepleegd?
Toen Pepijn Nyx recht aankeek, wist Nyx het zeker. Hier klopte iets niet. Toen Pepijn hem een klein zetje naar achteren gaf en een zwiep aan zijn toverstok gaf kwam er een blauw-groene straal uit zijn toverstok. "Dankjewel." kreeg Nyx nog net over zijn lippen heen voor hij werd geraakt door de sterke lamstraal. Toen Nyx in elkaar zakte, wist hij niet wat hem overkwam. Hij wou het uitschreeuwen, Pepijn voor van alles en nog wat uitmaken, maar het baatte niks. Hij kon zichzelf absoluut niet bewegen. Hij kon niet eens ademen. Maar toch leefde hij nog. 'Wat heeft Morrigan nou weer geflikt. Dit is geen moord. Dit is bedrog.'
Nyx kreek nog goed mee hoe Pepijn hem oppakte en naar een steeg verdwijnselde. Toen Pepijn hem op de grond neerlegde voelde Nyx de koude stenen tegen zijn wachten aan. 'De almachtige Morrigan die nog geen moord kan plegen en mij zomaar ergens dumpt. Wat barmhartig van hem.'
Nyx hoorde wat geritsel. 'Oh, hij wil me gewoon niet vermoorden op zijn eigen erf. Dat kan natuurlijk ook.' Langzaam werd Nyx slaperig. 'Voelt het zo om dood te gaan. Dit is zo slecht nog niet.' Waarna hij in een dromerige staat viel.
Toen Nyx wakker werd, zweefde hij boven een tafel. Hij raakte half in paniek en wist niet meer wat er is gebeurd. Hij probeerde zichzelf te bewegen, maar tevergeefs. Hij was nog steeds schijndood. "We hebben Roselier onderschat. Hij is zelfs Blishwick te slim af geweest. Als Blishwick het niet kan, hoeven we niemand erop af te sturen. Dit word hem niet." hoorde hij iemand zeggen. 'Roselier? Wie is Roselier?' Hij herkende die stem. Het was een van de dooddoeners die de missies uitdeelde.
"Toch jammer van Blishwick. De laatste van zijn bloedlijn. De enige van zijn bloedlijn die het echt kon maken. Wat doen we met het lichaam?" hoorde hij iemand anders zeggen.
Nyx probeerde de gezichten te zien. Maar het enige wat hij zag was de open deur waar iemand door naar binnen kwam lopen. De man kwam hem bekend voor, maar hij wist hem niet te plaatsen. Nyx kon op het moment ook niet heel duidelijk nadenken. Wel meende hij te zien dat de man hem recht aankeek en knipoogde. "Simpel", zei de man, "dump het lichaam in zijn huis, en steek het huis in de fik. Zo lijkt het alsof hij is opgekomen in de brand."
'WAT? NEE! IK LEEF NOG. HALLO!'
"Goed idee. Ik zorg ervoor dat het uitgevoerd word." zei de dooddoener, die ook als eerste aan het woord was, waarna Nyx een hand op zijn been voelde en weer verdwijnselde.
Door de verdwijnsel-sprong werd te spreuk waardoor Nyx zweefde ongedaan gemaakt en viel hij vrij hard op de grond. Hij herkende de kamer waar ze nu in waren. Het was zijn eigen huis.
"Vaarwel Nyx, je hebt gefaald en dit is je straf. Ik geloof niet dat je je best hebt gedaan en ik beloof je, dat als ik je ooit tegenkom in het hiernamaals, dat ik je nogmaals een kopje kleiner maak. Je was een waardeloze dooddoener, maar wist toch het respect te verdienen van de anderen. Mijn respect heb je nooit gehad en daarom hoop ik, dat je dit allemaal nog voelt." De dooddoener zwiepte met zijn toverstok en creëerde een klein vuur op de bank van Nyx, waarna hij weg verdwijnselde.
Nyx lag op de harde koude grond en zag het vuur steeds verder uitbreiden. Langzaam voelde hij de hitte van het vuur op zijn huid. Hij probeerde te schreeuwen, maar tevergeefs, hij was nog steeds verlamd.
Toen het vuur zo'n beetje de helft van de kamer in zijn greep had, voelde Nyx langzaam een tintelend gevoel rondom zijn borst. Hij ademde weer.
Langzaam maar zeker kreeg Nyx weer controle over zijn spieren. Hij stond op en keek naar zijn huis. Er was nog maar weinig over van de woonkamer. Nyx voelde hoe de rook bleef hangen in zijn longen. Het viel hem op dat er met inkt op zijn arm was geschreven. 'Morrigan. Wie of wat is Morrigan?'
Met tranen in zijn ogen verdwijnselde hij weg, de echo van een harde, woedende schreeuw achterlatend.

Einde(?)
I didn't choose the Fandom life. The Fandom life grabbed my hand and whispered "Run"
IP IP gelogd
Terug naar boven
<< Vorige Pagina  van 2
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum