Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: (AF)<17/18> What happens after... (16+)(Onderwerp gesloten Onderwerp gesloten) Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
<< Vorige Pagina  van 4 Volgende >>
Schrijver Bericht
Cindy
Forumbeheerder
Forumbeheerder
Avatar
Teach me how to say goodbye :S

Lid geworden: 23 juni 2006
Online status: Offline
Berichten: 4494
bullet Geplaatst op: 02 september 2018 om 00:09

What happens after...

Roze Wolken

Het was op zijn minst verwonderlijk te noemen hoe snel Zweinstein altijd herstelde van de een of andere crisis. Een gat in het midden van de derde verdieping? Geen probleem, de week erna was er niets meer van te zien. Roze wolken die door alle gangen waanden? Dat kon al in een middagje opgelost worden. Zelfs in de Grote Zaal kon Jareth niets bespeuren van de chaos van gisteren. Zelfs de eerstejaars Huffelpuffers zagen er niet meer uit als bange Eendjes klaar voor de slacht.

Het voordeel van de hele heisa was wel dat de avondmaaltijd veel weg had van het welkomstmenu op één september. Blijkbaar voelden de professoren zich schuldig over het voorval. Hij had al op zijn zevende geleerd dat volwassenen die neiging hadden, toen zijn moeder hem helemaal had verwend na het ongeluk met de ketel. Het was hem nog een raadsel hoe ze dat kon afschuiven als een ongeluk, het was toch duidelijk een grove fout van zijn ouweheer geweest. Eentje die Jareth hem ook niet snel zou vergeven.

Terwijl zijn ogen door de Grote Zaal gingen, op zoek naar een leerling die interessant genoeg was om uit te nodigen voor een exclusief bezoekje aan een bezemkast, vielen zijn ogen op de tafel van Huffelpuf. Om precies te zijn op een excentrieke jongen die hij gisteren nog voor Modderbloedje had uitgemaakt. Een term die niet vaak over zijn lippen kwam en waarvan hij nu niet meer snapte wat hem had bezield. Hij was toch wel beter dan die arrogante kwal van een Smith? Wat maakte het uit als medeleerlingen uit een Dreuzelnest kwamen. Hoe vaak had hij niet klef gedaan met een Nieuwbloedje?

Even overwoog Jareth of hij naar de tafel van Huffelpuf moest gaan om zijn excuses aan te bieden. Toen bedacht hij zich dat het niet goed zou zijn voor zijn reputatie als hij midden in de Grote Zaal naar de pijpen van een Fluf zou dansen. Nee, hij kon de excentrieke jongen beter later die dag even aanspreken.

IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 03 september 2018 om 22:18
Het probleemoplossend vermogen van Zweinstein was duidelijk een stuk beter dan dat van Joshua. Er was een nacht voor nodig om de dag te relativeren, niet om het een of andere averechtse denkbeeld te creëren met flarden die hij in de toekomst zag. Of was het het verleden? Hij herinnerde zich Jareths hand die de zijne lief omklemd had en hem door de sluimering van de dronkenschap gidste. Toch was de laatste ontmoeting de eerste geweest, of niet?
Tegen het ochtendgloren had Joshua in zijn dromen rode draden gezien die hem en Jareth verbonden. Ze waren dun en warrig en totaal niet sterk, maar ze waren talrijk en vele kleintjes maakten één grote.
Volgens Jareth bestonden zielsverwanten niet. Bestond liefde op het eerste gezicht wel?
Gisteren was Joshua nog zo zeker van zijn zaak; hij had Jareth afgewezen. Dat was voor de jongen met de aura van paarlemoer niet zo leuk geweest, waarna Joshua voor Modderbloedje werd uitgemaakt en ze weer quitte stonden.
Maar als hij er eventjes nuchter over nadacht, had de knapste jongen van Zweinstein zich aan hem, een onbeduidende Huffelpuf die net zijn eerste meisje had gezoend, op een dienblaadje gepresenteerd. Klaar om tot zich te nemen.
Het zouden de hormonen zijn, of zijn nieuwsgierigheid, maar zijn geloof in de liefde wankelde. Waarom gunde hij zichzelf het plezier niet? Omdat het geen nut had? Had liefde überhaupt nut? Had hij niet gewoon vereerd moeten zijn? In plaats van hem had Jareth tientallen anderen kunnen krijgen; mensen die wellicht knapper zouden zijn, of slimmer, of in ieder geval geen puistige puberjongen zoals hij. Het werd er niet beter op toen hij zich tijdens het diner bekeken voelde, waarna hij nog net waar kon nemen hoe Jareth zijn blik van hem afwendde.
Misschien hielp het als hij zijn verwarring eens fijn van hem af schreeuwde. Hij wist dat het opluchtte als je eens even lekker als een koe ging loeien. Of als een schaap gewoon eens heel hard Bèèèèèèèh! riep.
Dus toen hij na het eten een wandelingetje door het verlaten kasteel maakte, kon hij het niet laten om een raampje langs de wenteltrap van een toren te openen, zijn hoofd naar buiten te steken en te roepen: “MOEOEOEOEOEH!”
Hmm… hij had een blijer gevoel verwacht. Trillingen vanaf zijn navel bijvoorbeeld. Maar een koe had dan ook heel andere frustraties dan Joshua March, dus moest hij uitroepen wat hem dwars zat. Hij ademde diep in, ging op zijn tenen staan en gooide al het volume dat hij had via het raampje de wijde wereld in.
“JARETH GREY UNGER, GA UIT MIJN HOOFD!”
Zo, dat was beter.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Cindy
Forumbeheerder
Forumbeheerder
Avatar
Teach me how to say goodbye :S

Lid geworden: 23 juni 2006
Online status: Offline
Berichten: 4494
bullet Geplaatst op: 10 oktober 2018 om 11:05
Terwijl Jareth de excentrieke jongen vanuit zijn ooghoeken zag vertrekken, viel zijn blik op een roodharige Griffoendor. Zijn jaargenoot was beeldschoon en hij wist uit ervaring dat zij wél op zijn avances stond te wachten. Hoewel hij het nooit zou toegeven stak de afwijzing van Joshua nog steeds. Jareth pakte een laatste pompoentaartje voor onderweg en mompelde een afscheid naar Hathaway. Nog voordat zijn beste vriend een opmerking naar hem kon werpen over dat hij niet té creepy moest zijn, was hij de Grote Zaal al uit. Op automatische piloot vonden zijn benen de trappen die naar de bovenste verdiepingen leidden. En vandaar uit liep hij richting de zevende verdieping.

Waar is dat stomme portret?

Waar het portret dat de ingang van Griffoendor bewaakte had moeten hangen, stond opeens een wenteltrap. Jareth knipperde met zijn ogen, maar de trap was duidelijk geen hallucinatie, laat staan een muur die deed alsof het treden had. Bovendien... Was dit wel de zevende verdieping? Vanaf zijn derde jaar, toen hij voor het eerst een leeuw had gedatet, was de locatie van de rode leerlingenkamer niet langer geheim. Maar deze toren leek in niets op die van de Griffoendortoren.

“Alle slangen bij elkaar,” vloekte hij binnensmonds toen de realisatie tot hem doordrong. Hij was helemaal niet naar de Griffoendor leerlingenkamer gelopen om de beeldschone leeuwin op te wachten, in plaats daarvan was hij als een triest Eendje achter de excentrieke jongen gelopen. Nauwelijks een seconde later klonk ergens boven hem een dierlijk geschreeuw, gevolgd door een stem die hem gisteren nog middels een ellenlang monoloog had afgewezen. Jareth kon niet anders dan in de lach schieten en de wenteltrap oplopen om misschien toch de grens naar wat Hathaway 'creepy' zou noemen te overschrijden.

“Oké,” zei hij tegen de rug van March die met zijn slungelige lichaam half uit het raam gebogen stond. “Bij deze ben ik uit je hoofd en sta ik achter je. Is dat beter?” Hij trok zijn scheve grijns en leunde met zijn rug tegen de muur naast het vensterbank.

IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 14 oktober 2018 om 10:36
“Sodeknetter!” reageerde Joshua betrapt en wilde zich vliegensvlug omdraaien, maar het raamkozijn zat in de weg. Genadeloos hard stootte hij zijn hoofd. “Au! Jeez!” riep hij uit, naar zijn slaap grijpend en zakte kermend naast Jareth tegen de muur neer totdat hij gehurkt zat.
Denken was nu even onmogelijk, laat staan het verzinnen van een fatsoenlijk repliek. Het zou Joshua niet verbazen als Jareth in een deuk lag momenteel, hij had het er ook zelf naar gemaakt. Joshua wist min of meer echt wel dat hij een idioot was, alleen zou hij zich voor Jareth graag wat beter gedragen. Dan zou hij misschien nog eens een normaal gesprek kunnen voeren.
“N-nou…” probeerde hij eens terwijl hij overeind kwam. Dat viel nog niet mee: hij zag letterlijk sterretjes. “Je zal wel moe geworden zijn om al die tijd in mijn hoofd… eh... Je was er nogal druk, zie je?”
Druk? Met wat? Eh… Allicht dat Jareth daar geen barst van begreep, of misschien ook wel, maar in ieder geval voelde Joshua dat hij bloosde en werd het allemaal nog veel ongemakkelijker.
Wat had hij gisteren ook alweer tegen Jareth gezegd? ‘Er is één ding dat ik duidelijk kan zien: Jij hebt absoluut geen warme gevoelens voor mij.
Vrij vertaald betekende dat zoiets als: Ik voel niets voor je omdat je voor mij ook niets voelt.
Maar hier stond hij dan toch weer, met Jareth nog steeds in zijn hoofd en ook nog eens in levende lijve naast hem. Dat was niet niets. Dat was misschien wel karma. Of gewoon het lot. Romantiek, misschien?
“Het spijt me van gisteren,” zei hij oprecht. “Ik ben normaal gesproken niet de persoon die anderen veroordeelt.” Hij had naar de grond gekeken toen hij dat zei, want hij was niet brutaal genoeg om de Zwadderaar recht in zijn gezicht te kijken.
“Maar wat Lila betreft, was wel de waarheid.” Als Jareth zich dat nog zou herinneren tenminste. “Ik heb alleen interesse in een vriendschap met haar.”
IP IP gelogd
Terug naar boven
Cindy
Forumbeheerder
Forumbeheerder
Avatar
Teach me how to say goodbye :S

Lid geworden: 23 juni 2006
Online status: Offline
Berichten: 4494
bullet Geplaatst op: 16 oktober 2018 om 10:02
Het was rondom vermakelijk om te zien hoe de Huffelpuffer als een soort karikatuur van zichzelf op zijn begroeting reageerde. Jareth was gewend dat jongere medestudenten bij zijn aanblik plots niet meer wisten hoe ze moesten praten. Een enkele keer omdat ze zich geïntimideerd voelden door de aanwezigheid van een laatstejaars Zwadderaar, maar meestal omdat hun hoofd zo rood werden als een Slurk door zijn reputatie als lover. Ook op March wangen vormde zich het schaamrood. En als de Huffelpuffer echt een stripfiguur was, dan zouden er sterren rond zijn ogen zweven, terwijl de jongen stamelend toegaf dat hij hem bewonderde.

Waarom vallen ze altijd als bosjes voor me?

Bij de gedachte alleen al kon Jareth Hathaways ogen zien draaien. Toch kon hij het niet laten om de excentrieke jongen een schuine grijns toe te zenden rechtstreeks uit zijn beste repertoire van zijn kunsten der verleiding. Het was ook zo’n contrast met de monoloog van gisteren, toen March nog ronduit beweerde dat hij geen warme gevoelens voor hem had. Of was het andersom?

“Ach,” wuifde Jareth letterlijk en figuurlijk met zijn hand weg, “je bent nu eenmaal een Huffelpuffer. Iedereen denkt dat Griffoendors de morele ridders zijn, maar we weten allebei dat het morele kompas van de dassen beter werkt. Je hoeft je echt niet te verontschuldigen. In Trevors woorden kan ik soms een zelfingenomen oetlul zijn.” Hij stak zijn stafarm naar de jongen toe om hem overeind te helpen. “Het spijt me dat ik je Modderbloedje noemde. Dat was laag, zelfs voor een zelfingenomen oetlul.”

Vanuit het raam zag Jareth dat de laatste zonnestralen bijna onder de evenaar zou verdwijnen. Als hij nog met Barabas een rondje langs het meer wilde doen voor de avondklok, dan moest hij opschieten. Hoewel hij eigenlijk geen zin had om met de ietwat hersenloze spierbundel te trainen, had één van de meisjes hem haarfijn toegeworpen dat hij papperig begon te worden, toen hij haar te kennen had gegeven klaar met haar te zijn. Jareth haalde zijn schouders op en wuifde nogmaals naar de Huffelpuffer. “Ik moet weer door. Zorg dat ik niet te vaak in je hoofd zit, oké?” En met die woorden stapte Jareth de wenteltrap weer af, met nog altijd een zelfvoldane grijns op zijn gezicht.

IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 16 oktober 2018 om 23:36
What happens after…

Kus

(betreft alleen de eerste en de laatste post, wegens beginpostenwedstrijd)



WAT? Zachte lippen?
Het ene na het andere zintuig werd wakker. Hij voelde hoe een van zijn lange haarlokken van zijn voorhoofd werd gestreeld, waardoor hij deze slaap-waak-toestand steeds prettiger vond. Om te checken of hij echt zachte lippen had, bevochtigde Joshua ze met zijn tong, om tot de conclusie te komen dat de posh-spreker de waarheid verkondigde. Jareth was doorgaans het bekijken meer dan waard, en dus opende hij zijn ogen langzaam en glimlachte de Zwad toe. Jareth was duidelijk heel tevreden met zichzelf, en meende te weten dat Joshua geïnteresseerd in hem was.
“Hoe zei Trevor het ook alweer? Zelfingenomen oetlul?” Hij lachte en wreef in zijn ogen om nog wakkerder te worden. Wat een streek weer! Goed, eerlijk gezegd was het honderd keer beter dan vervloekt te worden (waar hij Jareth net zo goed tot in staat achtte) en ach… Beter een keer te veel gekust dan een keer te weinig. Hij rekte zich een beetje uit, lachte nogmaals toen Jareth hem een Schone Slaapster noemde en schudde zijn hoofd.
Quasi serieus vroeg Jareth of hij het lekker had gevonden om gekust te worden. Met andere woorden: of het voor herhaling vatbaar was. Ach, Jareth maakte gewoon een geintje. Rare kronkelslang dat-ie was. Moest hij daar nu echt op ingaan, zoals een echte naïeve Huffelpuf?
“Ja, natuurlijk vond ik het lekker,” grinnikte hij, en vervloekte zich stilletjes om zoveel eerlijkheid dat hij er bovendien zomaar uitflapte terwijl zijn gedachten hem toch echt iets anders hadden ingegeven.
“Moet jij ook eens proberen: ga lekker liggen, val in slaap, en als we bijna in Zweinsveld zijn, kus ik je wakker, oké?”
Opgelaten lachte hij weer, keek even van Jareth weg, voelde zich warm van ongemak (wat hij als normaal bestempelde zodra Jareth in de buurt was) en besloot een flesje water uit zijn rugtas te vissen, waar hij enkele slokken van dronk. Dat bedaarde hem wat.
“Ik was gewoon een beetje stoned,” legde hij uit als een soort excuus voor zijn heerlijke treindut. Even keek hij naar buiten, waar het al wel schemerde, maar ze waren er nog lang niet. De stoomwolken van de Zweinsteinexpress dansten zo nu en dan langs de ramen. Zijn laatste joint was van uren geleden. Het effect was inmiddels wel weg.

IP IP gelogd
Terug naar boven
Cindy
Forumbeheerder
Forumbeheerder
Avatar
Teach me how to say goodbye :S

Lid geworden: 23 juni 2006
Online status: Offline
Berichten: 4494
bullet Geplaatst op: 03 november 2018 om 17:43
“Zelfingenomen oetlul? Ga je voortaan alles wat ik zeg tegen me gebruiken als een slechte Dreuzelagent?” Jareth keek de excentrieke jongen een moment chagrijnig aan. Eigenlijk was hij er helemaal niet zeker van dat Trevor hem zo had genoemd, of dat het misschien een of andere date was geweest die woest was weg gestampt. Toen schoot hij in de lach. “Nee, je hebt gelijk. Excuus!”

Zijn grijns verbreedde toen de jongen, zichtbaar moeizaam, bekende wel degelijk van de zoen te hebben genoten. Niet dat dat hem verbaasde. Net zo min dat March rode wangetjes vertoonde. Als Jareth zijn prooien eenmaal had gezoend, viel de val en waren ze hopeloos verliefd op hem. Iets waar hij bij fragiele meisjes voor uit moest kijken, voordat hij het wist kwam hij er niet meer van af en volgden ze hem als een trouwe huis-elf. Iets wat standaard uitliep tot tranen met tuiten en een boel strafwerk.

Jareth schopte zijn schoenen uit en plofte naast March neer. Het was hem een klein raadsel waarom hij niet gewoon verder liep naar zijn eigen coupé, of beter nog naar zijn zusje om er op te wijzen dat de Huffelpuffer wel degelijk van een kus met hem genoot. Maar de manier waarop March hem bleef verrassen, intrigeerde hem.

“Ik ben zelf nog nooit stoned geweest, hoe voelt dat?” Buiten de kalmerende werking van een goed glas Bourbon had hij nooit zo de behoefte gehad om op een andere manier te experimenteren. Het was hem bij binnenkomst wel een beetje opgevallen dat er een vreemde geur in de coupé hing. Een geur die hij heel af en toe ook tijdens één van zijn zeldzame rondjes om het meer had geroken. Was dat iets wat geassocieerd werd met stoned zijn? “Lijkt het ook maar een beetje op de bedwelmende staat van een paar drankjes?”

Ergens voelde het ongepast om zijn arm om de jongen heen te slaan, dus liet hij deze op de leuning hangen. Toch kon hij het niet laten om zijn andere hand vlak naast het been van Joshua op de bank te leggen. Hij boog zich iets dichter naar de Huffelpuffer, een zweetgeur overheersde nu die vreemde andere lucht. Met een overdreven zwoele stem fluisterde hij: “Mocht ik trouwens in slaap vallen, dan ga ik je zeker aan die kus houden!”


((385 woorden))

IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 03 november 2018 om 23:54
’Ja’, knikte Joshua ondeugend op Jareths vraag of hij een slechte Dreuzelagent was. Het was grappig om te zien dat als Jareth chagrijnig probeerde te kijken, hij nog altijd mooi te noemen was. Zijn glimlach was natuurlijk wel echt nog wat mooier. Wat een kunstwerk, die vent. Jareth leek zich al snel op zijn gemak te voelen bij hem. Heel misschien was dat bij iedereen zo, hoewel Joshua best wist hoe toegankelijk hij was.
Schoenen uit, ontspannen en slechts op enkele centimeters afstand. Dat was Jareth op dit moment.
“Stoned is wel een klein beetje zoals aangeschoten zijn van een paar glazen alcohol,” bevestigde hij als antwoord op Jareths vraag. “Of nee, het is gelukkiger.” Hij nam nog een slokje water, en keek even uit het raam alvorens zich weer naar de Adonis naast hem te draaien. “Je kan er een lachkick van krijgen, de wereld ineens veel mooier zien, mensen veel mooier zien, en aanrakingen intenser beleven.” Hij knipoogde. “Het is een aphrodisiac.”
Voordat het een cannabis-reclamespot zou worden, voegde hij er maar niet aan toe dat het roken van wiet minder verslavend was dan alcohol en dat hij er ook nooit een kater aan overhield.
“Maar jij had al gelukkige gedachten. Dat zei je me tenminste… laatst.”
Even was het bonzende geluid van treinwielen die over de randjes van de rails raasden het enige geluid. Een slaapverwekkend geluid. Jareth leek het zich met de minuut gemakkelijker te maken, en hoewel Joshua totaal geen hoogte kon krijgen van die gast, vond hij diens aanwezigheid erg aangenaam. Hij hield hem aan die kus, zei Jareth zoals casanova’s op het filmdoek altijd deden. Zo’n versiertruc die er zo dik bovenop lag dat alle subtiliteit verdwenen was.
“Doe dan maar eens een zeer serieuze poging om in slaap te vallen,” lachte Joshua, zelf totaal niet besteed aan versiertrucs en hofmakerij. “Zal ik een slaapliedje voor je zingen? Een dekentje voor je Transformeren? Glaasje warme melk met ouzo?”
Achterliggende vragen die Joshua niet durfde te stellen, drongen zich in zijn gedachten aan hem op. Hoe zou Jareth eruit zien als hij sliep? Waarover zou hij dromen? Vertrouwde Jareth hem wel genoeg, dat hij zomaar bij hem in slaap zou kunnen vallen? En zou hij hem echt wakker kussen?
Vooral die laatste gedachte voelde hij als een sprankeling in zijn ribbenkast. Raar.

396 woorden
IP IP gelogd
Terug naar boven
Cindy
Forumbeheerder
Forumbeheerder
Avatar
Teach me how to say goodbye :S

Lid geworden: 23 juni 2006
Online status: Offline
Berichten: 4494
bullet Geplaatst op: 04 november 2018 om 14:13
Een klein moment voelde Jareth zich schuldig. Aphrodisiac, hij was helemaal vergeten dat hij op weg was naar Eleftheria. Maar hun knipperlicht relatie stond op dit moment meer uit dan aan. En zo lang ze niet wist dat hij op zoek was naar het prinsesje, zou ze hem ook niet missen. Net als Hathaway, die zou denken dat hij in één of andere coupé was gedoken met een gelukkige jonge dame. Trevor vergat voor het gemak vaak dat Jareth jonge heren zoals Josh ook het hof maakte.

Het aanbod van de Huffelpuffer had erg verleidelijk geklonken. Kon hij het maken om een keer een uitzondering te maken op zijn strenge regels? Even overwoog hij het, de jongen sprak met zo veel verlangen over stoned zijn. Als Josh ook maar een fractie van dat verlangen op hem zou richten, dan kon het een zeer vermakelijke terugreis worden.

Kijk hem dan, hij is er nog niet klaar voor.

“Zoals ik toen al zei leef ik in het hier en nu, en geloof ik niet in zielsverwanten,” Jareth praatte op dezelfde manier als waarop hij Lila uit legde waarom ze bij zijn vrienden uit de buurt moest blijven. Zwadderaars waren immers niet te vertrouwen, zeker niet als het om players ging. Waarop ze hem vaak honend had nagestaard alsof ze hem wilde uitdagen in de spiegel te kijken. Maar in tegenstelling tot zijn klasgenoten deed Jareth zich niet beter voor dan hij was. Daarom legde hij zijn prooien altijd haarfijn uit wat hij van een relatie verwachtte.

“Jij gelooft wel in zielsverwanten. Maar ik ben niet op zoek naar iemand die zijn deken aan me wil af staan, Josh,” zei hij, zo serieus mogelijk. Bij vrouwen zou het misschien geen goed idee zijn, maar mannen zaten anders in elkaar. Dat had hij al geleerd toen hij het eerste vriendje van zijn zusje uit de kast trok. Ze reageerden beter op eerlijkheid, waardeerden duidelijkheid. Nogmaals keek hij de Huffelpuffer schattend aan. Was de jongen er nog steeds niet van bewust dat hij hem woest aantrekkelijk vond?

Nee. Onmogelijk.

Hij boog zich dichter naar de jongen toe en legde zijn hand op Joshua’s been. “Dat wil niet zeggen dat ik geen warme gevoelens voor je hebt,” fluisterde hij in het oor van de jongen. Hij kneep even in de dijen van de jongen, die verrassend stevig waren, en gaf de Huffelpuffer een kus op diens bloedhete wang. Daarna trok hij zich weer terug, zond March een van zijn meest verleidelijke glimlachjes toe en stond weer van de bank op. “Laat het me vooral weten als je de weg uit de kast hebt gevonden.” En met nog een laatste dikke knipoog, liep hij de coupé uit.


((450 woorden))

IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8726
bullet Geplaatst op: 05 november 2018 om 11:07

Voor anderen zouden Jareths woorden misschien pijnlijk eerlijk zijn geweest, maar nu Joshua ze voor de tweede keer hoorde en hij zich niet meer verzette tegen de verschillen tussen hen, was het juist boeiend om meer over Jareth te weten te komen. Hij wist onbewust dat Jareth niet graag sprak over zichzelf, zijn leven, zijn familie en misschien zelfs ook niet over schoolzaken, waardoor Joshua die onderwerpen dan ook niet had aangesneden had.

Als het Yorath of LoLa geweest zou zijn die naast hem in de coupé gezeten had, zou hij allang in geuren en kleuren hebben verteld dat hij de hele nacht had gefeest. Dat hij bij het krieken van de dag zijn schoolspullen lukraak in zijn hutkoffer had gesmeten, en met meerdere vrienden van de woongemeenschap de trein naar Londen had genomen, waar ze nog bijna twee uren op Kings Cross muziek hadden gemaakt voor chagrijnige mensen die de ochtendspits trotseerden.

Maar dit was Jareth, die uitlegde in het hier en nu te leven, terwijl Joshua tegenovergesteld was met dat rare Zienersbrein. Jareth geloofde niet in Zielsverwanten, daar waar Joshua opmerkte dat sommige mensen echt niet zonder elkaar konden. Jareth zei hem dat hij niet op zoek was naar iemand die zijn deken aan hem af wilde staan, terwijl Joshua al zijn spullen aan iedereen zou weggeven als iemand anders het harder nodig had dan hij.

Hij glimlachte.

"Het is mooier als je iets vindt zonder dat je ernaar op zoek was," vertrouwde hij Jareth toe.

De hand op zijn been, het kneepje, Jareths warme gevoelens die hij zei te hebben, lieten Joshua niet onberoerd van binnen, maar wel van buiten. Hij ondernam niets, vergat zelfs adem te halen toen Jareth een kus op zijn wang drukte en bleef enkele ogenblikken verstijfd zitten toen Jareth hem zijn leuke lachje en zijn knipoog zond.

Hij moest het laten weten als hij de weg uit de kast gevonden had. Daarna liep Jareth de coupé uit, Joshua verbouwereerd achterlatend, totdat hij diep inademde, de fijne geur van Jareths aftershave in zich opnam en zich vliegensvlug naar de schuifdeur begaf.

"Ik geloof niet eens in kasten!" riep hij naar Jareths rug.


359 woorden

IP IP gelogd
Terug naar boven
<< Vorige Pagina  van 4 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum