Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: <AF> An Arm For An Eye(Onderwerp gesloten Onderwerp gesloten) Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
<< Vorige Pagina  van 3 Volgende >>
Schrijver Bericht
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
bullet Geplaatst op: 03 september 2018 om 22:07
“O,” zei Valarie verveeld. “Jij bent het.”
Ze raapte haar peuk weer op van onder de sofa, zwaaide met haar toverstok en de peuk was zo goed als net, voordat ze hem gedoofd had. Alsof hij net niet onder een lichtelijk stoffige vloer had gelegen, stopte ze hem in haar mond en leunde weer ontspannen naar achter, met haar blik op Elfoy. Ze kende het zilverharige meisje al vanaf hun eerste jaar, toen ze allebei in Zwadderich waren ingedeeld. Sindsdien waren ze een duo geweest. Ze beschouwde het meisje als een vriendin, al wilde ze wel dat ze respect voor haar had.
Ze hielp het meisje overeind, en trok haar op de sofa. “Je hoeft me heus geen koningin te noemen… al mag het natuurlijk altijd,” zei ze met een lichte grijns en blies een wolk rook in Elfoys gezicht. “Wil jij er ook een?” Zonder op een antwoord te wachten duwde ze de peuk in Elfoys hand en lichtte ze hem met haar toverstok.
Ze pakte de arm die Elfoy had meegebracht en fronste. “Leuk ding,” zei ze. “Ik heb dat mens wel eens gezien, met die stalen arm eraan. Walgelijk. Het is net alsof het van zo’n robot is, die van de Dreuzels. En je weet het, alles wat Dreuzels maken of doen is walgelijk. Ik heb altijd al een hekel aan die meid gehad. Goed dat je haar op haar donder hebt gezet.”
Ze grinnikte bij de gedachte dat dat meisje nu waarschijnlijk jankend in bed lag, met een stompje waar normale mensen een arm hadden, en de vernedering die ze zou kennen wanneer ze éénarmig de Grote Zaal binnen zou komen bij het ontbijt. Ze keek weer naar Elfoy. “Wat ga je met die arm doen? Ga je hem zelf omdoen? Ga je hem verkopen? Dat ding zal best wel wat geld waard zijn, denk ik.
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Snuffles
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
~Lost in wonderland~

Lid geworden: 28 december 2016
Online status: Offline
Berichten: 1005
bullet Geplaatst op: 05 september 2018 om 22:28
Gelukkig hielp Valerie haar rechtop en loodste haar op de sofa want in haar eentje had ze zelf niet nog in haar bed geraakt. Ze blies een rookwolk haar kant op en ze begon te hoesten terwijl ze krampachtig met de robotarm de rook weg de waaien. Nog steeds met de arm zwaaiend antwoorde Elfoy op Valarie's vraag. "Tuurlijk schat, gooi er me maar een." Zonder op weerwoord te wachten kreeg Elfoy een peuk in haar handen geduwd en werd hij voor haar aangestoken. Ze klemde de sigaret heel ordinaire tussen wijs en middelvinger en nam een diepe teug en begon als een gek te hoesten. Valerie leek er niks van te merken en gritste de arm uit haar handen. "He, geef terug. Heb hik eerlijk gewonnen. Nouja," zei ze en begon te grijnzen. "Eerlijk is veel gezegt. Met wat krachtwater was het eitje appeltje of was het omgekeerd." Elfoy dacht even na over de juiste uitspraak maar dat liet haar in elfenwijn gedrenkte brein niet toe. "Ik weet niet wat ik ermee moet. Het was alleen maar leuk om de angst in haar ogen te zien. Ik hang hem straks waarschijnlijk gewoon aan de muur." nadat te hebben gezegd meimerde ze even over de gedachte. Misschien verkocht ze hem inderdaad. Ze kon er haar oog op verwedden dat die gluiperige Trevor er vast een fortuin voor over had. Anders die andere Hathaway wel. "Snuffles speciale sigaretten vind ik nog altijd de beste." zei ze dan maar na lang te hebben gemijmerd.
Snode plannen uitgevoerd
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
bullet Geplaatst op: 05 september 2018 om 23:05
Valarie fronste haar voorhoofd. “Wat jij wilt, meid,” zei ze en blies nog een wolkje rook de lucht in. “Hang dat ding lekker op aan de muur, wat jij wilt. Het is natuurlijk wel heel wat om een halfmens te verslaan. Want kom nou op, die chick is geen mens, of wel?”
Ze grinnikte en nam nog een grote trek van haar sigaret. “Het is wel echt goed, maar er zijn nog meer merken van sigaretten die echt goed zijn,” zei Valarie genietend. “Het is zo jammer dat alles wat lekker is, “slecht” is,” mijmerde ze. “Drinken, roken, martelen, doden…” Ze zuchtte. “Als ik die arm van die chick had willen hebben, had ik haar opgeblazen en haar arm als trofee meegenomen terwijl ik de rest van haar lichaam in de vorm van een hoopje as in een konijnenhol dumpte.”
Ze doofde haar sigaret, gooide de resten in een provisorische asbak in de vorm van een vaas op tafel en gooide de stalen arm terug. “We moeten slapen. Het is enorm laat – de weerwolven gaan bijna uit het bos – en morgen weer een *bliep* saaie schooldag.”
Ze aaide het meisje door haar zilveren haren, en liep toen naar de slaapzaal. Hopelijk kon ze nu wel slapen.

5 uur later, bij het ontbijt

Toen Valarie en de andere Zwadderaars de kerkers uitkwamen, de Grote Zaal in, keek Valarie in het rond of ze de cyborg zag. Oh, ze kon niet wachten om dat mens eens goed uit te lachen. Ze moest al giechelen bij het idee dat ze zou worstelen met het smeren van haar broodje, bij het gebrek aan twee armen! En dat allemaal door haar eigen domme schuld.
In de Grote Zaal, bij het ontbijt, hield Valarie zich aan haar standaard ontbijt-gesprekken: de dood, bloed, ellende, drakenpest, Dooddoeners, het martelen van Modderbloedjes… zoals gebruikelijk voor zeventienjarige meisjes! Ze nam nog een slokje van haar jus d’orange en keek in het rond. En daar was ze dan! Ze stootte Elfoy aan.
“Kijk – kijk!” zei ze schaterend. “Daar is die cyborg! Zo! Wat ziet die eruit!”
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Snuffles
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
~Lost in wonderland~

Lid geworden: 28 december 2016
Online status: Offline
Berichten: 1005
bullet Geplaatst op: 09 september 2018 om 21:45
Het enige wat Elfoy nog kon herrinner van die avond was een aai door haar haar. Ze droomde hevig die nacht. Het was een echte koortsdroom als je het zo kon noemen. Als ze het goed kon herrinneren ging hij ongeveer zo:

Ze stond bovenaan een enorm gebouw. Het regende hevig. Van in de verte hoorde een stem naar haar schreeuwen. "Spring dan, domme heks! Spring, als je leven je lief is! Niemand houd van een dreuzelliefhebber! Daar is in mijn rijk geen plaats voor! Spring dan, voor ik je vervloek!" Er volgde een legubere lach en Elfoy kon zweren dat het een vrouwenstem was. Het kwam haar zeer bekend voor. Verwilderd keek ze om zich heen op zoek naar de stem. BENG ! Een donderknal weerklonk onherroepelijk gevolgd door een lichtflits. In het plotse licht zag ze het gezicht van haar belager en toen viel ze.

"Van Detta!" schreeuwde ze terwijl ze rechtop sprong. Ze moest even bekomen van de nogal realistische droom die ze had. Nadat ze gekalmeerd was besefte ze dat ze terug in de leerlingenkamer was. Kennelijk was ze daar in slaap gevallen en de nacht doorgebracht. Nu ze wakker was begon haar hoofd hevig te bonzen. Ze voelde zich mottig en had het gevoel dat ze moest overgeven.

1 uur later

"Laat me toch Val. Ik heb hevige koppijn. Als je echt nuttig wil zijn maak me dan een hoofdpijnverlossend drankje ofzoiets of vraag het aan Slakkie of Madame Plijster of zij het willen doen maar laat mij rustig eten." Ze moest wel toegeven het was geen zicht zo een armloze meid. Ze had ergens wel medelijden voor haar. Dat of haar kater maakte haar sentimenteel.
" Laat maar, ik heb geen honger meer. Ik ga maar meteen naar Madame Plijster om te kijken wat zij voor me kan doen."
Snode plannen uitgevoerd
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
bullet Geplaatst op: 11 september 2018 om 16:17
Fay had die nacht niet kunnen slapen. Huilend, met haar stompje, was ze zowat verdronken in haar tranen toen ze in haar hemelbed lag. Hoe kon ze zo verder leven? Ze was niks met haar linkerarm, een nietsnut en ze kon helemaal niks zonder die arm. En haar vader… wat zou haar vader zeggen wanneer hij hoorde dat haar dochter haar arm was kwijtgeraakt omdat ze dronken een weddenschap was aangegaan met een Zwadderaar waarvan het over het algemeen bekend was dat ze alleen maar voor problemen zorgde?
Die ochtend kwamen de tranen weer, toen ze wakker werd en in haar kristalwater keek en zag dat haar arm weg was. Natuurlijk, want die had die verdomde Zwadderaar. Gelukkig was iedereen al weg, zodat ze in alle rust kon huilen. Ze probeerde haar tranen weg te vegen, maar ontdekte dat haar arm er niet was en dat ze haar gezicht probeerde af te vegen met haar stompje.
Ik mag niet verliezen. Ik moet die arm terugkrijgen! Maar hoe? Elfoy had hem vast in de leerlingenkamer van Zwadderich verstopt – in het geval dat ze hem gisteravond in haar dronkenschap niet ergens verloren had. En hoe in s’hemelsnaam kon ze in de leerlingenkamer van Zwadderich komen?

Die ochtend, na het beroerde ontbijt waar ze door vele mensen (zowel leerlingen als leraren) na werd gekeken met haar trui over haar stompje heen, zodat mensen niet zagen dat ze een arm miste, ook al was het duidelijk dat er iets niet helemaal in orde was, besloot Fay haar lessen gewoon over te slaan. Ze had toch maar Geschiedenis van de Toverkunst en dat vond ze toch retesaai, met die Kist die met monotone stem feitjes opdreunde waar helemaal niemand naar luisterde. Daarna zou ze Kruidenkunde hebben en professor Stronk (haar afdelingshoofd) zou het vast begrijpen als ze niet in de les kwam om rare blikken te vermijden.
Vandaar dat ze de gehele ochtend in de bibliotheek te vinden was. Naarstig zoekend naar een geschikt boek dat haar zou vertellen hoe ze de leerlingenkamer in zou kunnen komen zonder gespot te worden… zelf zat ze te denken aan iets van een onzichtbaarheidsmantel, maar er stond nergens waar ze die zo snel vandaan zou kunnen halen. Wel vond ze een slinkdrank, waardoor ze zo klein als een insect zou kunnen worden, maar dan bestond weer het gevaar dat ze voor altijd zo klein als een mier zou blijven en misschien zelfs vertrapt kon worden… onzichtbaarheidsdrank… wisseldrank…
Het was hopeloos. Wisseldrank leek nog de beste optie te zijn, maar het zou maanden duren voordat ze die af zou hebben…

… maar ze had geluk. Ze ging naar Toverdranken, omdat ze wist dat professor Van Detta minder makkelijk deed over absenten dan professor Stronk en Kist, zelfs als ze een arm miste. Na een halfuur geploeterd te hebben met ingrediënten snijden met een arm waarmee ze normaliter niks deed, kreeg ze zelfs tien punten aftrek “omdat ze kennelijk niet met een mes kon omgaan”. Fay had geroepen dat ze verdomme een arm miste, wat haar een uur nableven kostte. “Dan moet je maar geen arm kwijtraken,” had Van Detta gezegd. Ze was haar bijna op de vuist gegaan, maar toen had professor Van Detta de les klassikaal gemaakt en over een aantal bijzondere toverdranken verteld – waaronder Wisseldrank, waarvan ze nota bene een hele ketel van klaar had staan.
Toen iedereen weer bezig was en professor Van Detta bij die onhandige Amerikaanse Ravenklauw stond te kijken, haastte Fay zich vrijwel ongezien naar de ketel met Wisseldrank, pakte een van de flaconnetjes uit haar tas, en goot wat Wisseldrank in haar flacon. Voordat Van Detta zich kon omdraaien, zat Fay weer op haar plaats, met een trillende hand te morsen met een bijzonder giftig stofje wat haar nogmaals tien punten aftrek opleverde.

Later die dag zat Fay eenzaam op een bankje ergens op de vierde verdieping, weg van alle mensen die haar al de hele dag nakeken. Elke keer wanneer ze een groepje Zwadderaars zag, maakte haar hart een sprongetje. Kon ze één van hen overmeesteren en een haar van hen afnemen? Maar elke keer waren het er teveel bij elkaar.
Maar toen zag ze die creepy vriendin van Elfoy, die met dat zwarte haar en die venijnige, duivelse grijns op d’r smoel. Valarie Lingaard of zo? Ze liep in haar eentje door de gang en liep het meidentoilet in. Fays hart sprong op. Dit was haar kans! Het meisje had haar niet gezien en als er iemand zou moeten zijn die Elfoy in vertrouwen zou kunnen nemen was het die Valarie wel.
Voorzichtig sloop ze achter Valarie het toilet in. Ze stond met haar rug naar Fay toe haar handen te wassen en had nog niet door dat Fay ook binnen was gekomen. Zonder te aarzelen richtte Fay haar toverstok op Valarie en fluisterde: Paralitis!
Een rode lamstraal raakte Valarie in haar heup en ze knalde bewusteloos tegen de muur. Haastig, zonder te aarzelen, rende Fay naar haar toe en sleepte haar het toilet uit. Ze schopte de deur van de dichtstbijzijnde bezemkast open en legde Valarie daar neer. Ze sprak Lumos uit op haar toverstok, waardoor de bezemkast wat verlicht werd. Voorzichtig, zodat ze niet bij bewustzijn zou komen, trok Fay een pluk haar uit Valaries dikke, zwarte haardoos. Toen ze de zwarte haar in de Wisseldrank deed, werd deze vrijwel onmiddellijk zwart.
Ze zette de flacon neer, en keek in haar eigen tas. Speurend door haar kleding, zag ze wat ze nodig had: een zwarte jurk. Haar gele trui zou iets zijn wat Valarie nooit zou dragen. Haastig maar onhandig wisselde ze van kleding en keek toen weer naar de fles. Ze slikte. Angstig voor wat zou komen dronk ze de fles voor de helft leeg – en voelde zich onmiddellijk veranderen.
Ze voelde dat haar gelaatstrekken spitser werden, maar tegelijk ook kleiner. Ze voelde iets waar haar stomp zat… ze werd ietsjes langer… ze moest hoesten toen haar zuivere longen in de rokerslongen van Valarie veranderden…
Ongelovig keek ze naar de plek waar de stomp zou moeten zitten. Daar zat nu een arm. Een echte arm! Ze keek naar de spiegel die in de hoek stond. Ze was gewoon echt in Valarie veranderd. Ongelovig raakte ze haar eigen gezicht – het gezicht van Valarie aan.
Dit is lijp,” mompelde Fay in zichzelf. Zelfs haar stem was die van Valarie – lichter, maar ook scherper. Weer een hoestbui. Waarom moest de enige Zwadderaar waar ze in kon veranderen zo’n kettingroker?
Zodra ze de hakschoenen van Valarie onhandig had aangedaan (haar eigen schoenen waren te groot) strompelde ze de bezemkast uit. Met een Colloportus deed ze de bezemkast op slot. Dat was geregeld… nu Elfoy vinden en in de leerlingenkamer van Zwadderich komen…
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Snuffles
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
~Lost in wonderland~

Lid geworden: 28 december 2016
Online status: Offline
Berichten: 1005
bullet Geplaatst op: 29 september 2018 om 15:21
Met een heftige kater strompelde Elfoy naar de ziekenzaal. Haar hoofd bonkte hevig en ze was nog steeds wat beneveld van de drank. "Waarom moest je zo nodig al die elfenwijn opdrinken?" mompelde ze tegen haarzelf. Net wanneer ze de ziekenzaal bijna had bereikt voelde ze dat ze moest overgeven. Snel maakte ze rechtsomkeer en liep naar het dichtstbijzijnde toilet. Ze liep naar de eerste de beste wasbak en gaf haar ganse ontbijt terug over. Vol walging beloofde ze zichzelf nooit meer zoveel te drinken en liet zich zakken op de koude vloer waar ze even bleef liggen tot haar maag terug inorde was. Uren leken voorbij te gaan tot ze eindelijk goed genoeg voelde om weer rechtop te staan. Sloom ging ze weer rechtop staan. Ze voelde alles draaien en greep vlug de wasbak weer beet. Toen ze eindelijk terug op haar positieve was beloot ze terug te keren naar de ziekenzaal. Strompelend opende ze de deur en zag tot haar verbazing Valerie staan bij de bezemkast. "He, Val ! Riep ze., "Ga je mee naar de ziekenzaal? Ik moet dringend iets hebben om mijn maag en hoofd te kalmeren." Zonder echt te hopen dat ze zou meegaan (want ze wist het nooit met Valerie) wankelde ze weer verder naar de ziekenzaal.
Snode plannen uitgevoerd
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
bullet Geplaatst op: 29 september 2018 om 20:52
Daar was Elfoy! Zenuwen borrelden zich op in Fay. Zou ze Valarie wel goed na kunnen doen? Nu ze erover nadacht, wist Fay helemaal niks van Valarie, behalve dat ze altijd chagrijnig voor zich uit keek, het lollig vond om Dreuzeltelgen uit te schelden en te vervloeken en her en der in een duel terecht te komen. Ze hing vaak rond in haar eentje, of bij Elfoy, maar ze kon zich niet voorstellen dat iemand vrienden wilde zijn met Valarie.
Maar ze moest maar een beetje geluk hebben. Ze rechtte haar rug, en keek Elfoy zo arrogant mogelijk aan. Ze voelde zichzelf een beetje wankelen op haar hoge hakken – zelf had ze lange tijd al geen hakschoenen aangehad.
“Elfoy,” zei ze zo arrogant mogelijk. “Ik heb je overal gezocht. Waar zat je? Zat je je weer eens vol te vreten?”
Zou dat een beetje als Valarie zijn? vroeg Fay zich af. Hopelijk. Elfoy leek een beetje een kater te hebben – Ha! Haar verdiende loon, – en wilde een middeltje tegen de hoofdpijn hebben. Shit, dacht Fay. Zou de Wisseldrank wel lang genoeg daarvoor zijn? Hopelijk wel. Ze dacht even na.
“Nou, vooruit dan maar,” zei ze twijfelend. “Maar ik wil zo meteen wel naar de leerlingenkamer. Dus laten we dit maar even snel afronden.”

Even later stonden ze in de ziekenzaal. Terwijl Elfoy met madam Plijster praatte, keek Valarie een beetje om zich heen. Ze hoopte dat ze net niet veel te lief tegen madam Plijster geweest was; Fay moest, gezien haar situatie met de arm, zich af en toe melden bij de Heler en dus hadden ze een goede band. Net was ze even vergeten dat ze in het lichaam zat van iemand die waarschijnlijk tegen een puppie niet eens aardig zou kunnen zijn en dus had ze gezegd: “Hallo, madam Plijster! Alles goed?” Dat kon natuurlijk niet. Gelukkig had ze zich snel verbeterd door te zeggen: “Goh, wat houd ik toch van de ziekenzaal! Allemaal leerlingen die op hun sterfbed liggen, het kan niet beter.”
Ze merkte dat de ziekenzaal wel heel warm was. Zwetend stroopte ze haar mouwen op – en haar ogen werden groter. Op haar linkerarm, bovenop waar haar slagader zou moeten zitten, zat een grote tattoo. Een schedel met een slang erin.
Ze herkende de tattoo ergens van, maar kon zich niet goed herinneren waar. Toch merkte ze dat het niet goed voelde. Op de een of andere manier was er iets… duisters… aan de tattoo. Ze wilde het ding niet meer zien. Haastig rolde ze haar mouwen weer terug. Ze kon niet wachten om weer in haar eigen lichaam te zitten – met haar arm.
“Elfoy! Ben je nou eens klaar?”
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Snuffles
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
~Lost in wonderland~

Lid geworden: 28 december 2016
Online status: Offline
Berichten: 1005
bullet Geplaatst op: 06 oktober 2018 om 22:32
Eindelijk was de hoofdpijn verminderd dankzij een drankje van madam Plijster. Gelukkig was Valerie toch meegegaan zodat ze toch wat gezelschap had. "Zeg Val, waarom doe je zo raar. Al sinds je hier bent gedraag je je vreemd." merkte Elfoy op. In haar ooghoeken zag ze haar vriendin haar mouwen terug glad strijken. "Doet je tattoe weer pijn?" sneerde ze. Elfoy wist dat Valerie een tattoe had maar ze wist niet wat het voorstelde. Zolang ze zich kon herrinneren had ze er enkel een glimp van gezien. "Zullen we dan maar terug gaan naar de leerlingenkamer? Ik moet effen gaan liggen en wat stoom kwijtraken." zei ze met een knipoog. Ze moest dringend een sigaretje roken en de nicotine door haar lijf voelen stromen. "Kom je, schat?"
Totaal verlost van haar kwaaltjes huppelde Elfoy vrolijk door de gangen opweg naar de kerkers. "Komaan Val, kijk eens wat vrolijker. Het is een prachtige dag. Geen huiswerk, geen lessen, lekker relaxen dit weekend." zei Elfoy vrolijk.

Eenmaal aangekomen in de leerlingenkamer sprong Elfoy de eerste de beste zetel in en ging liggen terwijl ze met haar handen haar hoofd maseerde." Nou, hoe zit het dan? Geef mij eens eens een sigaret en een vuurtje."
Snode plannen uitgevoerd
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
bullet Geplaatst op: 07 oktober 2018 om 09:24
Toen ze in de leerlingenkamer van Zwadderich waren, keek Fay om zich heen. Ze moest natuurlijk doen alsof dit al 6 jaar een vertrouwde plek voor haar was, maar kon het toch niet laten om een blik om zich heen te werpen. De leerlingenkamer was een stuk ongezelliger dan die van Huffelpuf, ook al lagen ze niet ver van elkaar vandaan: er was geen haardvuur, de kleuren in de zaal waren groen en grijs en dus behoorlijk deprimerend en waar er altijd wel tijd was voor een gezellig babbeltje in de leerlingenkamer van Huffelpuf, waren leerlingen hier vooral solitair in hun eentje bezig. Ze keek of ze haar arm ergens zag hangen… maar helaas. Ze moest Elfoy nog even bezig houden.
Ze bibberde. Ze bofte maar dat ze zo meteen lekker naar de leerlingenkamer van Huffelpuf kon terugkeren en de Zwadderich-dingen die aan haar bleven kleven van deze gedaanteverwisseling achter zich kon laten.
Ineens begon Elfoy over roken. Haar ogen werden groot. Ze had nog nooit gerookt, maar wist wel dat Valarie een echte kettingroker was – dat was ook wel te voelen aan haar schorre keel en het benauwde gevoel in haar longen. Maar ze moest dit maar voortzetten, anders kon ze het wel schudden: Elfoy zou haar dan meteen doorhebben.
Alsof het heel gebruikelijk was, begon Fay te rommelen in de zakken Valaries leren jasje dat ze aanhad. Daar was het dan: een pakje Snuffelaars Super Sigaretten en een aansteker. Ietwat onhandig haalde ze een peuk uit het pakje sigaretten en gaf er eentje aan Elfoy. Zelf stak ze er ook eentje in haar mond, hetzij met veel tegenzin. Ze drukte op het knopje van de aansteker en stak eerst die van Elfoy aan en toen met veel tegenzin die van haarzelf. Met veel pijn en moeite nam ze een trek en wist ze een hevige hoestbui in te houden.
Fay, ontspan! Je bent Valarie Lingaard, de grootste bitch die Zweinstein ooit gekend heeft!
Ze vermande zich wat meer en bedacht wat Valarie zou doen. Ze legde haar benen op de bank en leunde asociaal naar achteren. Dat was iets wat Valarie ook zou doen, toch? Op de meest arrogante manier die ze in zich had blies ze een rookwolk uit.
“Zeg Elfoy,” zei ze langzaam, “heb je die arm van die Armloze nog steeds? Of heb je hem al weggebracht?”
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Snuffles
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
~Lost in wonderland~

Lid geworden: 28 december 2016
Online status: Offline
Berichten: 1005
bullet Geplaatst op: 21 oktober 2018 om 20:54
De rook in haar longen deden haar verlangen naar de volgende trek. Ze blies een rookwolk uit dit in de lucht even in das veranderde die kwaad naar haar keek voor het oploste. "Die arm ligt veilig op mijn kamer Val zoals ik je vanmorgen al heb gezegd. Ik die glazen kist waar ik al mijn trofeeën bewaar." zei ze ietswat geïrriteerd. Ze klopte op de rug van haar vriendin. "Ontspan toch schat, je doet zo vreemd sinds vanmorgen. Is er wat?" Ze leunde weer achteruit en nam nog een deugddoende sleur van haar sigaret. De teer prikkelende haar longen. Ze rookte eigenlijk nog niet zo lang maar vond het nu al een zalige bezigheid. Het was haar vriendin die nu vreemd aan het roken was die haar ermee had laten kennismaken. Iets was anders aan haar maar Elfoy kon haar vinger er niet opleggen. Ze blies weer een rookwolk uit en deze veranderde in een slang die richting haar vriendin schoot en net voor haar oploste. "Deze sigaretten zijn echt de max. Veel beter dan degene die de dreuzels roken. Die veranderen teminsten niet in wat je maar wil. Al kan ik die das van daarnet niet verklaren. Was die van jou?"
Snode plannen uitgevoerd
IP IP gelogd
Terug naar boven
<< Vorige Pagina  van 3 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum