Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: A Christmas Carol (AF)(Onderwerp gesloten Onderwerp gesloten) Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
<< Vorige Pagina  van 4 Volgende >>
Schrijver Bericht
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8725
bullet Geplaatst op: 03 december 2018 om 12:09

Haar stem, zowel de klank ervan als de inhoud van wat ze zei, verbaasde hem zo erg dat hij met open mond opkeek en haar waterige ogen zag. Dat verbaasde hem zo mogelijk nog meer. Secondenlang staarde hij haar aan, maar wist niet echt iets te zeggen en zij kennelijk ook niet. Uiteindelijk nam hij viool en strijkstok samen in één hand, om met zijn vrijgekomen hand haar gezichtje aan te raken. Hij streelde langs haar haarlijn en de zijkant van haar wang, bewonderend naar de mooie Ravenklauw die zijn hart gestolen had, ook al zou hij dat niet direct toe willen geven.

"Hou je van Kerst?" vroeg hij. Dat kon hij zich enigszins voorstellen; kerst had iets gezelligs en knus, ook al leek het hem leuker om als een Santa door de lucht te vliegen in een slee met rendieren dan de hele avond gezapig bij het haardvuur te zitten zoals de meeste mensen. Hij had er goede herinneringen aan; vooral aan de muziek en de sfeer van de orkestzaal en het publiek dat nooit op de stoelen bleef zitten maar door het gangpad walste. Verder vond hij de met lichtjes versierde bomen buiten schitterend, al was de kerstboom binnenshuis echt té kitscherig, en hield hij, zoals ieder ander, van cadeautjes.

"Zal ik er anders nog eentje spelen?" bood hij aan. Denken aan muziek was beter, gaf hem meer gemoedsrust, dan denken aan Aster, aan een eventueel kerstcadeau voor Aster, aan Aster in een galajurk en het vermoeden dat het kerstbal op Zweinstein net als het halloweenfeest misschien niet aan haar besteed zou zijn.

Zijn vrije hand trok een vel papier uit het stapeltje. "Deze bijvoorbeeld?" It's the most wonderful time of het year. "Dat is… een wals. Kan je walsen, eigenlijk?" Hij wel. Ja, hij had aan alle truttige verplichtingen van zijn ouders voldaan, dus hij was ook in de zomervakantie toen hij veertien was op dansles geweest.


IP IP gelogd
Terug naar boven
PinkyTonks
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 29 september 2016
Online status: Offline
Berichten: 1266
bullet Geplaatst op: 04 december 2018 om 15:31
Dit was niet echt. Aster was er bijna zeker van dat ze aan het dromen was. Stoere Anthony die viool speelde en haar nu liefdevol aanraakte. Dat kon toch helemaal niet. Hij vond haar saai, niet leuk.
Waarom voelde het dan zo echt? De muziek van zijn viool, zijn sjaal die in haar nek prikte, zijn geur, zijn vingers.
Aster antwoordde niet op zijn vraag of ze Kerst leuk vond. Ze was bevroren onder zijn aanraking. Haar stem was volledig weg. Ze leefde onder water. Alles rondom haar was slechts een doffe wereld. Pas toen Anthony haar losliet kwam ze terug tot de werkelijkheid. Misschien was het toch geen droom.
Ze keek hem vragend aan, want het laatste wat hij gezegd had, had ze gemist.
"Ehm ja... NEE!" Aster was nog bezig geweest om zijn vorige vraag te beantwoorden, toen hij al vroeg of ze kon walsen. Haar hersenen waren nog een versnelling achter. In tegenstelling tot anders leek ze er langer over te doen om te begrijpen wat er gevraagd werd en een antwoord te formuleren.
"Ik kan helemaal niet dansen," gaf ze uiteindelijk toe: "Wat heen en weer bewegen op muziek misschien..."
Op dat moment was Aster dolgelukkig dat ze niet kon blozen, anders was haar hele gezicht nu rood geweest. Ze schaamde zich er een beetje voor dat ze wel runen kon lezen, maar niet kon dansen. Misschien kon ze Emilien wel eens om lessen vragen.
"Kun jij dan wel dansen?"
Oooh, die vraag kwam er zo verkeerd uit. Aster kon haarzelf nogmaals voor de kop slaan. Alsof, omdat hij een stoer iemand was, niet kon of mocht dansen.
"Ik bedoel... ach laat maar..." Ze keek verlegen naar de grond. Waarom had ze ineens zo een moeite om met Anthony te praten? Alle vorige keren was er toch nooit een probleem geweest. Dan had ze zich toch nooit wat aangetrokken van wat hij van haar vond. Waarom dan nu ineens wel?
Aster wist toch al wat hij van haar dacht, namelijk dat ze oersaai was. Wie kon er nu niet dansen?
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8725
bullet Geplaatst op: 06 december 2018 om 12:01

Niet dansen. Teleurgesteld sloeg hij zijn ogen neer. Oké, dan niet jôh. Ze bracht het ook op een wijze alsof dansen minderwaardig was aan het lezen van een boek, of dat dat voor hem als sporty-guy verboden terrein was. Misschien vond ze het zelfs voorbehouden aan edellieden die deel moesten nemen aan een debutantenbal, maar in ieder geval niet aan een Griffoendor uit een megaklassiek gezin.

“Ja, ik moest op dansles van mijn ouders,” gaf hij toe. "Ze zien het als een gebrek aan je opvoeding als je niet hebt leren dansen."

Dat was misschien een belediging, wat hij niet zo bedoelde, al zou hij graag met haar dansen, wat ze dus niet kon, maar dat was natuurlijk te verwachten geweest.

"Da's niet mijn mening, hoor," vergoeilijkte hij, "maar die van mijn ouders en ik ben het eigenlijk nooit met ze eens."

Dat was te zeggen… de danslessen waren vreselijk geweest omdat hij op viertienjarige leeftijd meisjes ronduit stom had gevonden. Bovendien hadden de lessen plaatsgevonden in de zomervakantie, toen hij echt wel iets beters te doen had dan in een muffe zaal te worden hersengespoeld met één, twee, zij, sluit en de muziek op een lager toerental zodat het bij te houden was. Hoe vervelend zo'n meisje dan was, waarbij hij zijn rechterhand op haar rug moest leggen en zijn linker in de hare moest houden, terwijl ze beiden toch liever minstens een halve meter afstand hielden. Probeer zo'n onwillig kind dan maar eens te leiden.

Bij Aster was het anders; haar wilde hij tegen zich aan hebben en dan iets sensueels doen als de tango, maar zojuist was die dagdroom in duigen gevallen.

"Toch wel een beetje jammer dat je niet dansen kan." Hij gaf haar een eerlijke glimlach en gaf het meisje een naam: "Muurbloempje." Het prachtigste bloempje van Zweinstein zwierde nooit haar blaadjes in de rondte.

IP IP gelogd
Terug naar boven
PinkyTonks
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 29 september 2016
Online status: Offline
Berichten: 1266
bullet Geplaatst op: 06 december 2018 om 19:04
Asters gedachten werden bevestigd toen Anthony haar muurbloempje noemde. Hij vond haar dus inderdaad doodsaai. Muurbloempjes waren toch saai? Dat waren toch mensen die probeerde te verdwijnen in een ruimte met veel mensen. En Aster kon niet ontkennen dat ze dat niet was. Ze ging het liefste op in de menigte. Daarom kon ze vooral niet dansen... wou ze niet dansen. Dan viel ze op.
Het was niet dat ze nog nooit gedanst had in haar leven. Toen Emilien en zij kleiner waren, fantaseerden ze wel vaker dat ze in muziekshows meededen en dan dansten ze samen uitbundig op de muziek. Vooral Emilien weliswaar, maar Aster durfde toen ook meer van haarzelf geven. Dat kwam enerzijds doordat ze nog een stuk jonger was geweest en er minder over nadacht en anderzijds omdat het gewoon met Emilien was. Van zodra Emilien een optreden wou doen (voor hun ouders ofzo), verdween Aster bijna letterlijk als een muurbloempje. In de zomervakantie had ze ook nog gedanst toen ze samen met Joshua op dat festival was geweest in zijn woonwijk. Daar had ze het gedurfd, omdat buiten Joshua er niemand was die ze kende en ze toch al verdween in het felgekleurde volk. Maar hier op Zweinstein zou ze nooit, maar dan ook nooit in het openbaar willen dansen. Of misschien een heel klein beetje als het met Anthony was.
"Zelfs als ik veel zou oefenen, zou ik het nooit kunnen," zei Aster zachtjes en ze keek nog steeds naar de grond: "Ik ben er veel te stijf voor en je moet een beetje muzikaal talent hebben om te dansen."
En muzikaal talent had Anthony duidelijk wel, maar zij niet.

IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8725
bullet Geplaatst op: 08 december 2018 om 11:04
Onzekerheid was een eigenschap die Anthony erg charmant vond bij meisjes, ook al had dit meisje geen enkele reden om in haar schulp te kruipen. Aster was zo anders dan haar vrolijke beste vriendin, waarbij ze zo bedachtzaam afstak. De meisjes van het Griffoendor-Zwerkbalteam waren eveneens een stuk uitbundiger, maar hij voelde zich nooit erg aangetrokken tot hen. Hij had geen idee waarom en dacht daar ook niet bij na. Feit was wel dat hij gevoelens voor Aster had gekregen toen ze elkaar in de bibliotheek aan het afsnauwen waren. Gevoelens die in zijn borst rondzwermden als een bijenkolonie; voortdurende onrust waarvan hij wist dat hij er iets mee moest doen. Dat had hij ook geprobeerd door haar heel luchtig en stoer mee te vragen naar het halloweenfeest, maar hij had Emilien nodig gehad voordat ze werkelijk ging.
En nu, nu stond ze zo voor hem met die bladmuziek. Hij had haar zojuist gestreeld en ze had er niets van gezegd. Hij zou haar willen verkleinen en mee willen nemen in zijn vioolkoffer.
"Voor een wals hoef je helemaal niet soepel te zijn," meldde hij ter info, al vond hij zich gelijk betweterig overkomen. Normaal gesproken was het haar taak om alles beter te weten. "En..."
Shit, nu durfde hij het dus niet te vragen. Oftewel durfde hij wel dingen te zeggen, maar hij was nog banger voor een afwijzing dan dat zij zijn vioolspel belachelijk zou vinden.
"Eh," stamelde hij. Hij nam haar hand vast. "Ik wil je wel leren dansen, als jij-"
Wilde ze vast niet. Haar reactie van het halloweenfeest had hem genoeg moeten zeggen. Hij had toen conclusies moeten trekken: Aster hield gewoon niet van feestjes! Maar hij was eigenwijs en hij wilde geen feest missen en tegelijkertijd wilde hij geen enkel ander meisje aan zijn zijde dan Aster.
“Uhm… naar het kerstbal wil. Ik bedoel: met mij. Om… te dansen.”
Dit ging mis. Ze wilde niet dansen! Wanneer zou hij dat begrijpen, als ze het hem kwaad toe zou schreeuwen? Snel probeerde hij het nog een beetje te vergoelijken en voegde er wat meer zelfverzekerd eraan toe: “Ik beloof je dat je geen muzikaal talent hoeft te hebben en ook dat je niet veel zal hoeven oefenen, oké? En ik word echt niet boos als je op mijn tenen gaat staan.”
IP IP gelogd
Terug naar boven
PinkyTonks
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 29 september 2016
Online status: Offline
Berichten: 1266
bullet Geplaatst op: 09 december 2018 om 11:33
Met open mond staarde Aster Anthony aan toen hij haar meevroeg naar het Kerstbal. Na hun zo goed als mislukte date naar het Halloweenfeestje, wat grotendeels Asters eigen schuld was, had ze niet verwacht dat Anthony haar nog eens zou meevragen.
Aster had gedacht dat Anthony zou denken dat het aan hem lag dat ze het Halloweenfeest niet leuk had gevonden. Maar dat was niet waar. Ze vond het leuker om er met hem rond te lopen dan alleen. Ze had het niet leuk gevonden omwille van al het volk, maar vooral omdat het eigenlijk illegaal was en omdat ze verkleed moest gaan. Dat maakte feestjes nog stommer.
En het was waar dat ze in het algemeen niet van feestjes hield. Het Nieuwjaarsfeest van vorig jaar was voor haar al helemaal een ramp geweest. Terug geconfronteerd worden met Joshua, waar ze op dat moment nog niet tegen wou praten en ondertussen een ontploffing voorkomen. Geen goede manier om het jaar te starten.
Er was altijd wel iets wat haar weerhield om een feestje leuk te vinden. Maar Aster zag niet in wat nu het probleem kon zijn. Op een legaal kerstbal met Anthony dansen, dat was toch niet zo erg.
"O-oké," zei ze stilletjes en ze glimlachte zachtjes: "Ik wil wel met je ehm... naar het kerstbal gaan."
Maar dan moet ik wel nog heel snel een mooie jurk vinden!
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8725
bullet Geplaatst op: 10 december 2018 om 15:00

Ze ging nee zeggen. Dat lag tenminste in de meest logische lijn der verwachting en Anthony was zich in zijn gedachten reeds aan het voorbereiden op de volgende stap die hij zou moeten nemen om al te grote teleurstellingen te voorkomen. Positief vooruit kijken was iets wat hij bij iedere Dieptreurig deed (Zwakzinnig had hij gelukkig nooit gehad als toetsresultaat), dus ook nu dacht hij aan wat het beste zou zijn om te doen. Nog een liedje spelen? Haar evengoed leren dansen? Naar Emilien hollen met het bericht dat Aster wéér niet meewilde? Of zou hij zich naar Aster voegen in een vlaag van ijverigheid en nog eens samen met haar wat huiswerk maken?

'Oké.'

Oké? Zei ze echt oké?

Even staarde hij haar aan, gebiologeerd door haar prachtige blauwe ogen, zelf te verbaasd om dit antwoord te verwerken, maar ze bevestigde dat ze wel met hem naar het kerstbal wilde en op dat moment kon hij niets anders dan verbluft te glimlachen.

"Fantastisch!" Hij nam haar hand wat steviger vast. "Je zal - ik hoop dat je; ik bedoel…" Hij wilde zoiets bravourigs zeggen als: 'Je zal er geen spijt van krijgen', maar dat soort dingen zeiden alleen superhelden in films. Bij films leek het dan nog wel gepast. Echter; bij Aster zou hij twintig punten aftrek van Griffoendor krijgen voor het ten gehore brengen van teveel kapsones. Daarbij was hij gewoon een Griffoendor, een Zwerkbal- en vioolspeler, dus geen superheld met foute quotes.

"Het wordt vast een mooi feest," zei hij dan maar. De ingrediënten waren in ieder geval perfect, dus wat kon er nog mis? Oh, ja; het dansen, natuurlijk. Hij zou voor muziek moeten zorgen; een grammofoonplaat van de te verwachten muziek voordat de Witte Wieven begonnen en daarbij natuurlijk een platenspeler en… ruimte. Hier in dit tochtige lokaal bijvoorbeeld.

"Zullen we hier oefenen met dansen?" Vanaf nu? Na het oefenen met zijn viool, en dan iedere dag, omdat hij geen avond zonder zou kunnen? Misschien was de voorpret nog wel het leukst.

IP IP gelogd
Terug naar boven
PinkyTonks
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 29 september 2016
Online status: Offline
Berichten: 1266
bullet Geplaatst op: 10 december 2018 om 18:56
"Hier lijkt me prima." antwoordde Aster zachtjes. Haar stem bibberde nog steeds een heel klein beetje, maar ze leek het beter onder controle te hebben. En ze was er zich nog steeds enorm bewust van dat Anthony haar hand vasthad.
"Ik moet toch altijd in deze gang ronde doen," deelde ze hem mee: "Dus daarna..."
Haar hart bonsde luid. Had ze nu echt toegestemd om te leren dansen? En dan had ze Anthony nog die toestemming gegeven, terwijl Emilien haar al jaren smeekte om haar een foxtrot of iets dergelijks aan te leren.
"Ik ehm..." ze keek in Anthony's blije gezicht. Vond hij het echt zo leuk dat ze 'ja' gezegd had op zijn uitnodiging?
"Ik wil niet dat je het tegen iemand zegt."
Van iedereen moest hij haar daar wel het beste in begrijpen, aangezien hij nog maar enkele minuten geleden hetzelfde van haar gevraagd had over zijn viool. Aster kon bijna niet geloven dat het nog maar zo kort geleden was dat ze hem 'betrapt' had. Het leek alsof de tijd stilstond in dit lokaal en alsof ze bewuster was van alles wat ze zei.
"Wanneer..." ze schraapte haar keel: "Wanneer wil je beginnen?"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8725
bullet Geplaatst op: 11 december 2018 om 16:52

Na haar wachtronde door dit gedeelte van het kasteel zou hij haar leren dansen en hij hoopte dat hij de danspassen en het ritme net zo goed op haar kon overbrengen dan speciale Zwerkbaltechnieken op zijn teamgenoten. Onzeker was hij er echter niet over; als het mislukte, kostte het gewoon nog wat meer tijd en ze hadden nog zeven weken. Tijd genoeg. En als kers op de taart was er ook tijd genoeg om zijn vioolspel op orde te krijgen tijdens haar wachtronde. De komende weken zou zijn hoofd vol kerstmuziek zitten in plaats van de raggende nummers van ruige Dreuzelbands.

Hij schoot in de lach toen ze hem vroeg of hij het geheim wilde houden, maar hij knikte wel.

"Natuurlijk. Met alle plezier." O, wat zou iedereen verbaasd zijn als ze hen samen zagen dansen! En dat hij - uitgerekend hij - een date had met het mooiste en meest nerdy meisje van de school! Prachtig! Hij kon haar wel zoenen!

Dat echter, deed hij nog maar niet, ook al stond ze heel dichtbij en was ze erg mooi en zo heerlijk eigenwijs en voelde hij zich ontzettend tot haar aangetrokken. Hij had haar zojuist nog weggestuurd! Alsof ze een ogenblik geleden de verkeerde zijde van een magneetje geweest was, maar zich inmiddels had omgedraaid.

Wanneer wilde hij beginnen, vroeg ze.

"Uhm..." antwoordde hij. "Als je luistert, als ik speel, nu, dan kan ik je alvast wat ritmes uitleggen? En dan hoop ik morgen echte kerstbalmuziek op een grammofoonplaat te hebben." Hij wist niet hoe hij daaraan moest komen, maar hoe moeilijk kon het nu helemaal zijn?

Hij liet haar hand los, zette een stapje achteruit en legde zijn viool weer langs de zijkant van zijn nek.

"Dit bijvoorbeeld," hij pingelde even op de snaren alsof hij een ukelele bespeelde, "is een wals. Daar kun je heen-en-weer op wiegen, probeer maar."

Hij deed het eerst even voor, legde toen zijn strijkstok op de snaren en zette 'It's the most wonderful time of the year' in. Hij glimlachte.

"Laat de bladmuziek ook maar even meewiegen," zei hij toen hij de noten niet meer uit zijn hoofd wist.


IP IP gelogd
Terug naar boven
PinkyTonks
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 29 september 2016
Online status: Offline
Berichten: 1266
bullet Geplaatst op: 11 december 2018 om 20:52
"Nu?" piepte Aster, maar Anthony zou weer viool spelen en dat wou ze voor geen geld van de wereld missen: "Ehm...oké..."
Heel zachtjes bewoog ze ongemakkelijk heen en weer op de muziek, zoals Anthony voordeed. Het moest er vast belachelijk uitzien.
"Oh sorry," verontschuldigde Aster zich en ze stopte even met heen en weer wiegen, toen ze merkte dat ze het muziekpapier had laten zakken. Ze hief het weer omhoog en probeerde terug in de maat te komen, zonder de papieren te hard te laten bewegen zodat Anthony het niet meer kon zien en hij zou moeten stoppen met spelen.
Eigenlijk was wat Aster nu moest doen niet zo moeilijk, zeker niet op Anthony's mooie muziek, waar je
niets anders op kon dan op meebewegen. Toch voelde Aster zich nog steeds erg stijfjes met gewoon haar gewicht van de ene naar de andere voet te verplaatsen. Echte dansers namen heel hun lichaam mee, hun armen, schouders, heupen, hoofd... Maar zover was ze nog niet. Ze vond het al erg knap van haar dat ze durfde te 'dansen' in het bijzijn van iemand anders dan haar beste vrienden. Misschien kon ze Anthony ook wel rekenen tot beste vrienden. Al bij al leken ze dingen van elkaar te weten dat veel andere mensen niet wisten. En daarbij was hij nu haar date voor het Kerstbal.
Date...
Aster droomde even weg met dat idee en de mooie muziek op de achtergrond. Misschien werd een feestje voor de eerste keer wél leuk. Een herinnering waar ze met schoonheid naar kon terug kijken. Uiteindelijk was Anthony ook leuker geweest dan ze eerst had gedacht, dus misschien konden feestjes dat ook. Leuker zijn.
Aster had niet doorgehad dat de muziek was afgelopen. Pas langzaam kwam ze tot het besef dat het ineens muisstil was in het lokaal.
"Dat was wederom prachtig," zei ze ietwat zenuwachtig, want misschien wou Anthony toch haar date niet meer zijn nu hij haar had zien bewegen op de muziek.
IP IP gelogd
Terug naar boven
<< Vorige Pagina  van 4 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum