Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: Smoke gets in your eyes (AF)(Onderwerp gesloten Onderwerp gesloten) Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
<< Vorige Pagina  van 2
Schrijver Bericht
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8727
bullet Geplaatst op: 01 januari 2019 om 12:03
Als een echte Ravenklauw analyseerde Oliver hun gesprek en zocht naar overeenkomsten en verschillen tussen hen. Daar waar Theo niet met zijn moeder over de breuk met zijn vader sprak, deed Oliver dat ook niet echt. Ze werden allebei tegen Dreuzels in bescherming genomen, maar Oliver dacht dat zijn moeder nooit, maar dan ook echt nooit, oogluikend Dreuzeldingen toe zou staan. Oliver wist dat zijn biologische vader een Volbloed was, en dat was er misschien de reden van dat er door zijn moeder nog panischer over Dreuzels werd gesproken.
Het zat hem misschien wel in het geld. Oliver leefde het leven van een adellijke en iedere afwijking in zijn gedrag, iedere misstap in zijn perfecte leven, werd gezien als een aanval op, en dus een afwijzing van de welvaart waarvoor hij zelf niet verantwoordelijk was.
Subtiel was hij nu door Theo erop gewezen dat hij, zolang zijn moeder het dan niet wist, gerust een beetje rebels gedrag kon vertonen. Theo had het naar zijn zin thuis; hij viel zijn moeder dus niet aan met het roken en het Dreuzelhorloge, maar het was meer zoals Oliver eerder had opgemerkt: een klein stukje identiteit van zijn vader. De helft van zijn genen. Een kind van gescheiden ouders zou niet gedwongen moeten worden een keuze te maken tussen zijn vader of moeder.
Plotseling hield Theo hem het pakje sigaretten voor.
Oliver lachte verlegen. Toen hij zojuist binnengekomen was, had de rook zijn longen laten craqueleren en had hij er tranen van in zijn ogen gekregen. Zelfs de geur van rook in Theo’s trui schrok hem nog af, en nu… zou hij zomaar een sigaret aannemen? Hij schudde zijn hoofd.
“I-ik weet n-niet…” Verstandig was het niet, maar hij wilde geen watje zijn. Er was zoveel wat hij wilde, maar dat door zijn moeder de kop in werd gedrukt, nog voordat hij zijn wensen uit had kunnen spreken.
Maar zijn moeder was er nu niet. Er was enkel een vriendelijke afdelingsgenoot die uit belangstelling voor zijn onbekende vader dingen durfde te ondernemen. Theo was geen watje. Die praatte ook normaal en zou vast niet tot op ontoelaatbare leeftijd een bedplasser zijn geweest.
“Eén k-keertje dan,” zei Oliver, en trok de sigaret uit het pakje. “H-hoe werkt het?” In zijn achterhoofd schreeuwde zijn geweten hem toe dat dit enkel maar kon mislukken, dat hij niet geschikt was voor Dreuzeldingen, dat hij zich toch niet met een sigaret kon veranderen en dat hij voor altijd de bange Raaf zou zijn die niets durfde te doen. Maar hij deed het toch, al was het misschien omdat hij net zo min nee durfde te zeggen.
IP IP gelogd
Terug naar boven
sheevish
Flubberwurm
Flubberwurm
Avatar

Lid geworden: 02 maart 2018
Online status: Offline
Berichten: 52
bullet Geplaatst op: 04 januari 2019 om 18:53
Theo merkte dat Oliver een beetje twijfelde toen hij een sigaret aanbood. Natuurlijk wou hij niet op hem aandringen, het was immers zijn eigen keuze om te maken. Hij dacht gewoon dat het leuk zou zijn voor de blonde jongen om kennis te maken met een dreuzelding. Als er iets mis zou gaan zou Theo alle verantwoordelijkheid op zich nemen, maar hij wist dat er niet veel kon gebeuren. Een paar jaar geleden had hij ook voor de eerste keer met een sigaret in zijn hand gestaan en niet geweten wat hij ermee moest. Hij had het zelf maar allemaal moeten uitvogelen aangezien hij geen dreuzelvrienden had. Voor Oliver's eerste ervaring met sigaretten wou Theo er wel voor zorgen dat hij er voorbereid was. Hij zou er voor hem zijn als het niet zoals gepland zou gaan.
Theo wipte zijn toverstok uit de andere zak van zijn jeansbroek en mompelde een simpele spreuk. Langzaam begon het tipje van zijn stok rood te gloeien. Theo wachte eventjes en hief toen zijn stok op.
"Je steekt de sigaret in je mond en ademt in." Legde Theo rustig uit.
"Niet schrikken, want zodra je inhaleert en ik de sigaret aansteek komt er rook in je mond. Je hoeft niet te diep in te ademen, voor de eerste keer kun je het best misschien gewoon in je mond houden. Het is normaal om de eerste keer te kuchen dus daarvoor hoef je je ook geen zorgen te maken."
Met een aanmoedigend knikje keek Theo de blonde jongen aan. Als Oliver zou terug stribbelen op het laatste moment zou hij het helemaal niet erg vinden, het was ook best akelig. Hij hief zijn rood gloeiende stok nog een beetje op en wachtte totdat Oliver de sigaret in zijn mond stak.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8727
bullet Geplaatst op: 05 januari 2019 om 19:56
Aandachtig luisterde hij naar de uitleg van Theo en deed wat hij zei. Die sigaret moest eerst in de brand, of tenminste; het moest een beetje smeulen, anders veroorzaakte hij geen rook. Dat moest dus met zijn mond. Hij moest een soort van inademen via die sigaret. Oliver twijfelde nog steeds toen hij het geelachtige gedeelte van het stokje tussen zijn lippen stak en een zuigende beweging maakte.
Zijn tong voelde de warmte en plotseling proefde hij de rook en… en nu? Vragend keek hij Theo aan, maar kennelijk was hij niet al te goed in vragende gezichtsuitdrukkingen want er kwam geen spontaan antwoord. Daarom ademde Oliver maar uit via zijn neus, en weer in via zijn mond.
“Zo ongevee-? Kuch!” Oh, alle Kelpies in een beerput! Het kriebelde diep in zijn luchtpijp en liet zijn longen verdere dienst weigeren, maar dat kon niet vanwege die kriebel en hij moest lucht! DIe kreeg hij nu niet; hij kon alleen maar hoesten en gorgelende geluiden maken, opdat de rook en de resten ervan maar zo snel mogelijk zijn lichaam zouden verlaten. Hoestend gaf hij de sigaret terug aan Theo, schudde zijn hoofd, probeerde daarna een slokje water uit de kraan te nemen maar het hoesten hield ondertussen niet op. Daardoor verslikte hij zich in het water en moest hij nóg harder hoesten. Zijn hoofd voelde ook wel wat licht en de misselijkheid die hij eerder had gevoeld, keerde terug. Hij moest even zitten, en deed dat op een toilet nadat hij de deksel op de wc-bril had gelegd.
Langzaam haalde hij adem, soms nog met een kuchje ertussendoor. Zijn ogen waren nat, en alles was een beetje wazig.
“I-ik denk niet d-dat ik hier geschikt voor b-ben,” was zijn korte conclusie. Hoe had Theo ooit zijn eerste sigaret overleefd? Dit was toch vreselijk? Of kwam het door Theo’s Dreuzelgenen dat hij beter reageerde op Dreuzeldingen?
“Ging het b-bij jou ook zo?”
IP IP gelogd
Terug naar boven
sheevish
Flubberwurm
Flubberwurm
Avatar

Lid geworden: 02 maart 2018
Online status: Offline
Berichten: 52
bullet Geplaatst op: 01 februari 2019 om 13:49
Benieuwd keek Theo naar Oliver die de sigaret vasthield en er voorzichtig aan zoog. Voordat Theo het wist kwam al de rook uit Oliver's mond en was hij hevig aan het kuchen. Snel nam hij de sigaret terug aan en doofde hij het snel uit door het tegen de muur aan te drukken. Hij stopte de uitgedoofde sigaret vlug achter zijn oor en klopte de blonde jongen zachtjes op zijn rug. Toen Oliver een slokje water probeerde te nemen en zich daardoor verslikte en daardoor nog harder begon te kuchen, schoot Theo een beetje in paniek. Wat had hij die arme jongen toch aangedaan?
"Shit... Sorry!" Theo volgde hem en ging op zijn hurken tegenover Oliver zitten, die nu op het toilet zat.
Hij wreef zachtjes over Oliver's arm en keek hem bezorgd aan.
"Het ging ongeveer ook zo bij mij, ja. Maar niet zo heftig. Misschien is het probleem dat je puurbloed bent." Theo bedacht zich bij zijn woorden en schudde zijn hoofd.
"Nee, sorry, dat is geen probleem natuurlijk. Ik had je de sigaret niet moeten geven. Het was een stom plan, misschien had er nog wel iets ergers met je kunnen gebeuren..." Hij legde zijn hoofd in zijn handen en deed zijn ogen dicht. Hoe was hij zo stom kunnen zijn? Hij had logisch moeten nadenken en verantwoordelijk moeten zijn. Gefrustreerd wreef hij in zijn ogen en stond weer rechtop.
"Gaat het weer een beetje? Echt, sorry. Het was niet de bedoeling om je zo slecht te laten voelen..." Theo wou dat hij iets meer kon doen om te helpen, desnoods nog een glas water aanbieden, maar die stonden hier nergens op het toilet. Hij probeerde zichzelf een beetje te kalmeren. Het was gebeurd en hij kon er niks meer aan doen. Het enigste wat hij kon hopen was dat alles ok was met Oliver en dat hij het Theo niet al te kwalijk zou nemen.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8727
bullet Geplaatst op: 02 februari 2019 om 16:32
Met een stukje toiletpapier droogde Oliver zijn ogen en zuchtte nog eens diep terwijl de kriebel achterin zijn keel nog een tijdje irritant bleef hangen. Daardoor bleven zijn ogen nog wat tranen, al had hij geen verdriet, maar was hij juist tevreden met de opgedane kennis.
Hij had zelf ook even gedacht dat het aan zijn volbloedstatus lag, maar dat werd al bijna direct door Theo ontkracht. Er volgde een hele reeks excuses van de zesdejaars, die vond dat hij de sigaret niet aan had moeten bieden.
Wel, daar had hij een punt. Oliver echter, vond dat hij het had kunnen weigeren als hij dat echt had gewild. Maar Ravenklauwen waren eenmaal nieuwsgierig, Oliver was daar geen uitzondering op, en hij had zichzelf niet eens naïef gevonden. Als de rook hem goed bevallen was geweest, had hij hetzelfde gedacht als nu. Gewoon de realistische gedachte: dat weet ik dan ook weer, en daarmee was hij weer een piepklein beetje wijzer geworden.
“Ge-KUCH!-geeft niet,” zei hij hoofdschuddend. “Echt. Het g-gaat wel weer. KUCH!”
Op zich was dat nogal positief verwoord, want het ging nog niet. Hij was een beetje duizelig, wat niet zo vreemd was met al dat gehyperventileer, maar hij had er alle vertrouwen in dat het binnen enkele minuten voorbij zou zijn.
“Het was g-gewoon…” Die zin begon hij zonder er goed over na te hebben gedacht. Nogmaals veegde hij wat vocht uit zijn ogen, glimlachte een beetje onbeholpen en begon opnieuw. “Gewoon goed o-om eens iets te doen wat niet mag.”
Die zin vloog er op een haar na stottervrij uit. Geestelijk had het hem goed gedaan al was het lichamelijk niet voor herhaling vatbaar. Het was ook niet alsof hij vanaf vandaag zwaar crimineel zou worden of zoiets, maar meer dat hij beseft had dat hij zijn eigen leven had en de beslissingsbevoegdheid niet bij zijn moeder lag. Hoeveel Brulbrieven hij ook zou krijgen.
“Nu b-ben ik benieuwd of mijn v-v-vader net zoals de jouwe, ook van die ei-eigenzinnige dingen doet,” zei hij met een lachje. Vast geen Dreuzeldingen, maar je wist maar nooit.
IP IP gelogd
Terug naar boven
sheevish
Flubberwurm
Flubberwurm
Avatar

Lid geworden: 02 maart 2018
Online status: Offline
Berichten: 52
bullet Geplaatst op: 03 februari 2019 om 16:03
Alhoewel Oliver zei dat het wel met hem ging, bleef hij toch nog af en toe kuchen, al was het al iets minder. Theo begon zich al iets minder zorgen te maken. Toen de blonde jongen meldde dat het goed voelde om iets te doen wat niet mocht, een zin die er verbazingwekkend redelijk vloeiend uitkwam, grinnikte Theo zachtjes. Hij wist precies hoe het voelde om stiekeme dingen te doen die je ouder niet mochten weten. Theo zag het eerder als een soort hobby, zo stiekem doen.
De Koreaan liep iets dichter naar Oliver toe en leunde tegen de muur. Hij moest even nadenken over wat Oliver daarna zei.
"Hoogstwaarschijnlijk wel. Als je moeder hem er zomaar heeft uitgeschopt... dan zou je vader wel dingen doen die haar niet aanstaan." Theo keek Oliver aan en lachte. "Het voelt goed om soms een beetje eigenzinnig te doen. Ik vind dat iedereen het recht zou moeten hebben om te doen wat ze willen."
Waarschijnlijk was Theo's moeder niet zo streng als die van Oliver, maar hij kon zich wel inbeelden hoe het zou moeten voelen om constant onder controle te zijn van je ouder. Ze hadden geluk dat ze zich zo ver weg mogelijk bevonden van hun familie hier op Zweinstein, bedacht Theo zich.
"Ik zou mijn vader graag ooit nog eens ontmoeten... Ik weet zeker dat hij niet zo streng zou zijn als mijn moeder." Theo glimlachte zachtjes bij de gedachte van zijn vader die hij nooit had gekend.
"En jij? Ik weet dat je je vader eventjes hebt gekend, maar zou je hem nog eens willen zien? Wat zou je van hem willen weten, bijvoorbeeld?" Natuurlijk wou Theo zijn medestudent niet opdringen om heel zijn verleden te vertellen, maar hij was best nieuwsgierig geworden. Hij had nooit kunnen verwachten dat er iemand anders op deze school zou zitten die ongeveer in hetzelfde schuitje zou zitten als hem.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8727
bullet Geplaatst op: 03 februari 2019 om 22:17
“Ja,” zei Oliver met een lach, “Als ik mijn m-moeder was, zou ik een ei-eigenzinnige kerel ook de d-deur uitschoppen!”
Ha, er was ook plotseling de drang om die man eens op te sporen om te kijken of die theorie wel van kracht was. Want wat was er destijds echt gebeurd? Oliver had er nooit zo over nagedacht en was gewend geraakt om vooral vooruit te kijken, maar deze terugblik, ook al was het fantasie, had hem wel aan het denken gezet.
Theo vond dat iedereen het recht had om eigenzinnig te kunnen zijn. Toen schudde Oliver zijn hoofd.
“S-sommige mensen niet,” zei hij met een zucht, en bedoelde daarmee zichzelf.
De manier waarop Theo blij verkondigde dat hij dacht dat zijn vader niet zo streng was als zijn moeder was grappig, en liet zijn fantasie verder op hol slaan. Wat zou hij tegen zijn vader zeggen als hij hem weer zou ontmoeten na zo’n tien jaar? En zou hij ook minder streng zijn dan zijn moeder?
Toen Theo daarna vroeg of Oliver zijn vader ook weer eens wilde ontmoeten, haalde hij een beetje onbeholpen zijn schouders op.
Ja, hij zou wel willen, maar waarom zou hij plannen maken als het fout was om te doen? Hij moest zijn stiefvader respecteren, en daarmee de wensen van zijn moeder.
“Ik zou het a-alleen willen met goedk-keuring van mijn stiefvader,” gaf hij toe. “Niet dat hij een strenge m-man is, maar hij is… zo goed geweest om mij aan te n-nemen als zijn wettelijke zoon, en e-e-erfgenaam.”
Het zat hem in dat laatste woord: erfgenaam, want dat was eigenlijk alsof hij de grootst mogelijke prijs had gewonnen bij een loterij, alleen dan met een stelletje verplichtingen erbij.
“En dat g-gaat niet over enkele Galjoenen,” voegde hij eraan toe, samen met een meewarig glimlachje.
IP IP gelogd
Terug naar boven
sheevish
Flubberwurm
Flubberwurm
Avatar

Lid geworden: 02 maart 2018
Online status: Offline
Berichten: 52
bullet Geplaatst op: 11 februari 2019 om 09:51
Verbaasd keek Theo naar Oliver toen hij meldde dat sommige mensen niet eigenzinnig mochten zijn. Hoezo dan? Vroeg Theo zich in zijn hoofd af, maar hij kan het antwoord al snel weten. Sommige mensen zouden inderdaad niet altijd hun eigen ding mogen doen. Dat was hij eventjes vergeten. Toen Oliver het over de toestemming van zijn stiefvader had keek Theo echter nog verbaasder.
"Erfgenaam?!" Kraamde hij uit voordat hij erover na kon denken.
Theo wist dat er rijkelui's kindjes hier op school zaten die zeker het fortuin van hun ouders zouden erven, maar dat waren dan wel de biologische ouders. Over stiefkinderen die al het geld erven van de familie, had hij nog nooit gehoord. Toen viel de munt bij Theo. Deed Oliver daarom altijd wat zijn moeder hem vroeg? Om te voorkomen dat hij het fortuin toch niet in zijn handen zou krijgen?
"Ik... euh... snap waar je vandaan komt, maar dat is toch geen manier van leven?" Vroeg Theo een beetje geschrokken.
"Je laat je lot bepalen door dit geld van je stiefvader... Natuurlijk is het daarom zo makkelijk voor je familie om je overal op te controleren..." Op dit punt praatte Theo meer tegen zichzelf dan tegen Oliver. Dit was uiteindelijk niet te veranderen, dit was Oliver's leven. Natuurlijk voelde Theo zich er een beetje slecht bij, maar voor de rest had Oliver het wel goed zitten. De Koreaanse jongen kruiste zijn armen opnieuw en zuchtte diep. Geen wonder dat de blonde jongen altijd zo nerveus was en zoveel stotterde. Oliver had zo te begrijpen een heel grote last op zijn schouders waar hij moeilijk vanaf zou komen. Zo te horen had hij het er ook niet zo heel moeilijk mee, het waren gewoon de gevolgen die eraan gekoppeld waren die het zo lastig maakten. Alles precies doen wat je ouders van je verwachten... Daar kon Theo met zijn hoofd niet bij.
"Ik begrijp het, Oliver. Je kan er op zich niks aan doen. Je hebt veel geluk bij een ongeluk, laat ik het zo zeggen."
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8727
bullet Geplaatst op: 11 februari 2019 om 21:30
“J-ja, erfgenaam,” had Oliver stil herhaald. Het was inderdaad een beetje zoals in een sprookje waarin een persoon die nooit iets had gevraagd, alles had gekregen. Zo’n klef verhaal over hoe goed het was om bescheiden te zijn. Oliver wist dat zijn stiefvader geen kinderen kon krijgen, hoewel natuurlijk ook weer niet in alle details, maar het was een geldige reden om hem in de familie op te nemen en niet als een aanhangsel van de vorige relatie van zijn vrouw te zien.
Toch schrok Olivier een beetje van Theo toen hij het ‘geen manier van leven’ noemde - ook al leek Theo zelf eigenlijk ook een beetje uit het lood geslagen ervan. Wat de controles betreft, had hij gelijk; de muren leken soms ogen en oren te hebben. Als iets niet zinde, kwam er gelijk een Brulbrief. Het was vooral Olivers moeder die hem de juiste kant op probeerde te schreeuwen, enerzijds als een ouder die op de Zwerkbaltribune haar sportende kind aanmoedigde, anderzijds als het monster onder zijn bed, de controlfreak die zijn leven nogal boeiend leek te vinden en dan ineens toch ook als liefdevolle moeder die haar armen om hem heen sloeg als iets echt niet lukte en hem dan troostte met de bemoedigende tekst: ‘nog harder oefenen, Oliver, schat.
Was dat geen manier van leven? Hij hoefde er in ieder geval niet zelf over na te denken en misschien had Theo wel gelijk dat zijn lot bepaald werd door geld, maar… Ondankbaarheid zat niet in Olivers genen. Hij was juist een bevoorrecht mens!
Zoals het iedere Ravenklauw betaamde, dacht Theo er ook over na en noemde het later een geluk bij een ongeluk.
“J-je bent de eerste die ik d-dit vertelde,” gaf Oliver toe. “Al weten v-veel mensen wel d-dat ik met die v-vliegende koets reis in p-plaats van de Zweinsteinexpress.” Dat ding was immers nogal opzichtig.
“En e-er zijn ook heel veel mensen die m-meegeluisterd hebben als ik een b-brief van mijn moeder kreeg,” voegde hij er met rode wangen van schaamte aan toe. “M-maar… bedankt. D-d-dat je het b-begrijpt, bedoel ik.”
Geen eigenzinnigheid van zijn kant uit, dus. Al zou hij ooit nog eens graag zijn biologische vader ontmoeten. Net als Theo, die wèl eigenzinnig mocht zijn, maar hoe dan ook schiep het een band.
Bij mensen van Olivers stand moest altijd alles nogal pompeus en zeer officieel gaan, en als hij een vlotte babbel gehad zou hebben, zou hij Theo overladen met tekst en uitleg, maar voor nu stak hij zijn hand uit naar de ouderejaars en vroeg: “V-vrienden?”
Al zou hij nooit meer een sigaret aanraken.


˜*˜EINDE˜*˜
IP IP gelogd
Terug naar boven
<< Vorige Pagina  van 2
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum