Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: (AF) Becoming Aster(Onderwerp gesloten Onderwerp gesloten) Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Pagina  van 2 Volgende >>
Schrijver Bericht
Lukas
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
What up, ding dongs?

Lid geworden: 10 februari 2010
Online status: Offline
Berichten: 923
bullet Onderwerp: (AF) Becoming Aster
    Geplaatst op: 13 maart 2019 om 13:39
Becoming Aster
Noah & Anthony

Oh nee! Noah keek naar zich zelf in de spiegel van het jongenstoilet, maar het was niet zijn vertrouwde zelf die terugkeek. Het was een meisje, een kop kleiner dan hij normaal gezien was. Noah stond te bibberen op zijn benen van paniek. Dit was niet goed. Waarom waren ook leerlingen uit Ravenklauw in staat domme ideeën te hebben en waarom had niets im hem zich tegengehouden?
Het zal de mix van trots en opluchting, een uiterst gevaarlijke cocktail, die hem had overtuigd om samen met zijn medeleerlingen in het geniep hun project uit te testen. De Wisseldrank had al enkele weken staan brouwen en was eindelijk klaar. Dat de professor vond dat het er goed uit zag, maar dat was uiteraard niet genoeg voor de doorsnee Ravenklauw om te weten of ze inderdaad geslaagd waren in hun opzet. Voor Noah het wist liep hij rond in het lichaam van iemand anders, iemand die hij amper kende.
De rest van zijn lotgenoten was al vertrokken, zich verstoppen in de menigte ging niet meer. Hij had zich dan maar opgesloten in de jongenstoiletten, in de hoop dat hij weer snel in zichzelf zou veranderen en dat hij niet in ongemakkelijke situaties terecht zou komen. Maar niets was minder waar, een dik kwartier was verstreken en er zat nog steeds een meisje op een plek waar ze anders niet thuishoorde. De volgende les zou bijna beginnen, blijven zitten en hopen op het beste was helemaal geen optie. Met veel zuchten en bibberende benen verliet Noah de veiligheid van zijn hokje.
Heel voorzichtig en met gebruik van truukjes die hij gezien had in oude spionnenfilms, probeerde Noah zijn weg naar het volgende lokaal te vinden. Een aartsmoeilijke taak, want om een of andere reden waren er altijd overal wel leerlingen te vinden op Zweinstein. Ofwel om naar de lessen te gaan of om kattenkwaad uit te hangen. Op de plaatsen waar Noah nu moest komen om zo veel mogelijk leerlingen te vermijden, kon het enkel die laatste optie zijn.
Noah was er bijna, nog enkele honderde meters en een geheime gang, die ongetwijfeld niet al te geheim was, door en Noah was bij zijn eindbestemming.
Hij kon de overwinning proeven. Als hij zonder problemen in de les, samen met zijn medeleerlingen, kon geraken was er geen enkel probleem. Buiten misschien een professor die even in de war raakte omdat verschillende leerlingen, zeer plots, van plaats veranderden.
Maar op dat moment leek zijn bestemming plots veel verder weg. Noah struikelde over zijn gewaad, dat nu veel te lang was geworden, en viel uit de verborgen gang recht op een jongen die hij enkel kon omschrijven als om op te eten.
"E-Euhm, sorry", zei Noah met een trillende stem die hij slechts vaag herkende, "Mag ik even door?"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8727
bullet Geplaatst op: 14 maart 2019 om 16:36

Al bijna vijf maanden was Anthony verliefd, al zou hij dat tot op een maand of drie geleden niet direct hebben toegegeven. Gelukkig bleek het nogal aangenaam om verliefd te zijn, vooral nu hij al sinds kerstmis wist dat het liefste en mooiste meisje van de hele school die gevoelens ook had, voor hem, net als hij voor haar, en dat maakte alles roze van kleur. Verliefd zijn was fantastisch: schoolvakken werden er leuker door, het eten smaakte beter, het weer leek niet zo onaangenaam koud te zijn, en als hij 's nachts over haar droomde, knuffelde hij zijn kussen en voelde hij zich intens gelukkig.

Het was nu twee dagen voor Valentijn en hoewel hij Aster dagelijks zag, had hij haar nog niet officieel gevraagd om met hem naar dat Valentijnsbal in het Paleis der Romantiek te gaan. Ergens was het niet nodig om haar officieel te vragen. Ze wisten het van elkaar, konden het ook zien aan elkaar, en hij was er zeker van dat ze in zijn bijzijn geen groen of geel zou gaan dragen, zoals de dresscode voor singles en sukkels was. Nee, rood. De kleur van de liefde. Hij smolt bij de gedachte alleen al om Aster in een rode jurk te zien verschijnen. Hij hoefde haar alleen maar te vragen.

Ruw werd hij uit zijn gedachten gehaald toen het onderwerp van zijn gedachten zich plotseling vanuit een voor hem onbekende gang bovenop hem wierp. Het was dat hij normaal gesproken handig was met onverwachte Slurken dat zijn reactievermogen het ook nu niet af liet weten. Min of meer behendig ving hij haar op.

"Aster!" lachte hij, en grinnikte ook om haar beleefde excuus en de vraag of ze er even door mocht. "Nee," verklaarde hij plechtig. "Je mag niet door. Eerst een zoen." Haar gezichtje had de gebruikelijke verwonderde blik, waar hij zo graag een foto van zou willen hebben. Zo schattig. Vlinders fladderden in zijn buik terwijl hij haar zo lang mogelijk aankeek omdat haar ogen zo blauw waren.

"Je kijkt zo lief," fluisterde hij, terwijl hij haar hand vastpakte en de inmiddels gebruikelijke aantrekkingskracht waarnam. "Zullen we na de les afspreken?"


IP IP gelogd
Terug naar boven
Lukas
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
What up, ding dongs?

Lid geworden: 10 februari 2010
Online status: Offline
Berichten: 923
bullet Geplaatst op: 22 maart 2019 om 11:43
Daar lag Noah dan, best comfortabel, in de sterke armen van de jongen die hem zo heroisch had opgevangen en Noah een pijnlijke val had bespaard. Zijn redder leek niet van plan om Noah zonder al te veel problemen door te laten. Hij had Noah Aster genoemd, had nee geantwoord op zijn vraag en wilde nu opeens ook nog eens een zoen, die hij in geen honder jaar zou krijgen. Nee, Noah was vrij zeker dat zijn spionnenplan mislukt was en dat hij in de armen was beland van niemand minder dan Asters vriendje. Aster kende hij slechts vaag van uit de lessen en de leerlingenkamer. Oh, wat hij nu graag gewild dat hij haar goed kende, dat hij de afgelopen jaren wat socialer was geweest. Dan had hij zich nu misschien makkelijk en efficïent uit de nesten kunnen werken.
Als hij niet anders kon was Noah bereid zijn toverstok uit zijn zak te halen en de jongen genadeloos te verlammen. Maar dat scenario wilde hij zichzelf, de jongen en Aster besparen. Het was al erg genoeg dat hij als een klungel in haar lichaam rondliep, laat staan dat andere mensen haar zouden spotten hoe ze medogenloos haar eigen vriend tegen de grond aan toverde. Zijn enige optie was zich er uit praten en snel!
"Eh, nee", begon Noah onzeker, "na de les kan ik niet. Ik moet nog eh- nog een opstel voor Toverdranken schrijven, anders graag."
Noah had geen idee of hij zelfs maar een beetje klonk als het meisje uit zijn jaar. Maar dat kon hem niet zo veel schelen. Zolang de jongen hem maar snel alleen liet.
"Kan je me misschien eerst even neerzetten?", vroeg hij vriendelijk met puppy-ogen aan de jongen, klaar om op het exacte moment dat zijn voeten de grond raakten weg te sprinten. Het was misschien niet de ideale oplossing, de jongen zou zonder twijfel stomverbaasd achterblijven met duizend-en-één vragen, maar het leek wel de meest snelle.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8727
bullet Geplaatst op: 23 maart 2019 om 14:56

Wat was dat nou? Anthony vond dat Aster een beetje anders reageerde, alsof ze een uitvlucht zocht om vooral niet bij hem te zijn. Haar ontbrekende enthousiasme stelde hem een beetje teleur, maar dat was nog geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten. Nee, hij kon haar toch overtuigen?

"We kunnen toch samen dat opstel schrijven? Dan zijn we sneller klaar en kunnen we wat leuks gaan doen. Jij mag kiezen." Zachtjes knuffelde hij haar door haar even naar zich toe te trekken en zijn lippen op haar wang te drukken.

Jammer genoeg sorteerden zijn charmes niet het gewenste effect. Ze reageerde nogal afstandelijk en vroeg of hij haar eerst weer goed en wel neer wilde zetten. Echter; dat deed ze met de meest aandoenlijke blik ooit.

"Echt?" vroeg hij zacht lachend. "Ik zie aan je ogen dat je het fijn vind dat ik je zo vasthou, dus eh… Nee. Ik laat je nog niet los."

Oké, een klein beetje dan. Haar tenen mochten best de grond raken, maar verder was iedere centimeter dat hij van haar verwijderd was, een centimeter te veel. Het was ook veel te jammer dat hij in Griffoendor zat en dat hij maar zelden les had met de Ravenklauwen samen. Liever had hij tijdens iedere les naast haar gezeten.

"Ik moet je nog iets vragen," zei hij, denkend aan het komende Valentijnsfeest dat in een ander kasteel gehouden werd, waardoor hij extra benieuwd was naar die avond. Of hij echt romantisch aangelegd was, moest hij nog ontdekken. Aster was het eerste meisje in zijn leven waarbij hij het gevoel had dat hij op een roze wolk door het kasteel zweefde, maar in veel gevallen wist hij niet hoe hij haar precies benaderen moest. Hoe zat het met het geven van bloemen? Kon hij gewoon zichzelf zijn of verwachtte zij prince Charming? Waar zou ze op afknappen?

"Namelijk… hoe je gedachten zijn over het Valentijnsbal? Heb je zin om te gaan, of verwacht je andere dingen van me?"


IP IP gelogd
Terug naar boven
Lukas
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
What up, ding dongs?

Lid geworden: 10 februari 2010
Online status: Offline
Berichten: 923
bullet Geplaatst op: 14 april 2019 om 14:16
Noah voelde hoe de tippen van zijn tenen net de grond raakte, maar niet genoeg om het op een lopen te zetten. Ondanks dat hij helemaal niet was wie hij was, kon Noah diep van binnen wel appreciëren hoe de jongen hem knuffelde en hem een kus gaf. Oh, wat had Noah graag gewild dat hij iemand had die hem zo liefdevol behandelde. Ondanks dat hij zich best uit de voeten maakte, moest Noah toegeven dat hij hier best comfortabel lag. Wat kon het kwaad dat hij nog eventjes genoot van de anders ongemakkelijke situatie.
Wel, het kon redelijk wat kwaad. Het was nog niet erg genoeg dat hij zich in het lichaam van iemand anders bevond, nu moest hij ook nog eens keuzes beginnen maken voor de van nietswetende Aster. De jongen was uit het niets over het meest onromantische evenement van het jaar begonnen: het Valentijnsbal. Inscinctief wilde hij nee zeggen, misschien zelfs roepen, maar dat is misschien niet wat Aster wilde. Toestemmen kon hij ook niet, wie weet deelde zijn jaargenoot Noah's aversie voor alles Valentijn. Nee, Noah kon enkel misschien zeggen, misschien wil ik wel, misschien niet, maar vraag me het zeker nog een keer, wanneer ik niet meer Aster ben. Een feilloos plan, uiteraard enkel tot Noah zijn mond opendeed.
"Ja graag... euh nee," stotterde Noah. Het ene na het andere vage antwoord volgde elkaar op. "Misschien?" vroeg Noah met dezelfde puppy-ogen van enkele momenten geleden. Noah ademde diep in en uit en probeerde de orkaan van gedachten in zijn hoofd tot rust te brengen. Het was nu dat hij zich eens en voor altijd uit deze benarde situatie ging redden.
"Misschien kan je me het later nog eens vragen? Ik moet nu euh... zeer dringend naar het toilet. Meisjesdingen. Jeweetwel. En kan je me nu alsjeblieft neerzetten?" zei Noah met een dringende stem die hoopte dat heel deze nachtmerrie (met af en toe romantische scene) eindelijk voorbij was.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8727
bullet Geplaatst op: 17 april 2019 om 15:10

"Misschien?" herhaalde hij met een verbluft lachje. Aster was toch altijd zo heerlijk onzeker, een eigenschap die hij zelf nauwelijks bezat, zoals Aster in zo'n beetje alle opzichten was wat hij niet was. Hij vond dat mooi; hij achtte zichzelf nog wel eens grof of zelfs lomp, een beetje onbehouwen, maar Aster was dat nooit of te nimmer. Zij dacht tenminste na en als ze het niet wist dan kwam er zo'n antwoord als misschien. Zo schattig!

"Oké," stemde hij licht blozend toe.

Oh. Ze moest naar het toilet. Met een beetje tegenzin liet hij haar los, al begreep hij geen barst van jeweetwel, meisjesdingen. Dat hij een oudere zus had, was nog niet de garantie dat hij alles van meisjes en hun dingen wist, maar het klonk dringend, dus moest ze maar gaan en zou hij haar later nog wel spreken. Misschien was het haar maandelijkse ding. Daar schenen vrouwen soms behoorlijk veel last van te hebben en dan wilden ze niet veel, behalve wegkruipen op de bank bij de haard met een dekentje. Hij moest haar dan voor nu maar even laten gaan.   

Maar niet helemaal.

Nauwelijks had hij zijn handen teruggetrokken of hij pakte haar weer vast, ditmaal zijn ene hand op haar schouder en de andere langs de zijkant van haar gezichtje. Hij had niet veel woorden, maar des te meer daden die zeiden wat hij aan haar kwijt wilde. Ik vind je lief. Snel en toch zacht kuste hij haar vol op haar mond en wist dat hij daarmee zijn zin doordreef, maar de drang was te groot om haar te laten weten hoe hij zich voelde.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Lukas
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
What up, ding dongs?

Lid geworden: 10 februari 2010
Online status: Offline
Berichten: 923
bullet Geplaatst op: 02 mei 2019 om 21:13
Feest! Het was één groot feest. Noah kon eindelijk de grond onder zijn voeten weer voelen. Hij was verlost uit zijn nachtmerrie. Wie had kunnen raden dat meisjesdingen het antwoord was op al zijn problemen. Noah lachte de jongen toe en zei vriendelijk “Dankjewel”. Nu was het enkel nog een kwestie van hopen dat de jongen niet van gedachten zou veranderen, zich snel naar de toiletten te begeven en zich te verstoppen tot hij weer door Zweinsteins gangen kon wandelen als Noah, de echte Noah.
Het was jammer genoeg echt niet zijn geluksdag. De jongen had zijn ene hand op Noahs schouder en de andere op zijn wang gelegd. In slow motion kwam de mond van van de jongen dichter en dichter bij Noahs lippen. En opeens was het daar: een snelle maar zachte kus, vol op de mond, in al zijn glorie.
Noah had een raar gevoel in zijn buik. Even dacht hij dat het vlinders waren, alsof de Griffoendor's kus een hormonaal monster in Noah had ontwaakt. Tot hij het rare gevoel van kop tot teen kon voelen. Noahs haar werd weer korter terwijl hij zelf enkele centimes groeide. Oh fuck. Nee. De wisseldrank was uitgewerkt. En daar stond hij dan, de opeens onverwachte en zeer “mannelijke” gedaante die Noah doorgaans was.
Hij keek de jongen aan, weer met puppy-ogen. Niet van het grote, schattige soort, maar van het soort vol angst, alsof hij net een gloednieuwe zitbank had kapot gebeten.
“Verrassing!” zei Noah, die nu wel van schaamte door de grond, die hij zonet nog vol vreugde onder zijn voeten had gevoeld, kon zakken.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Blossom
Zwadderich
Zwadderich
Avatar

Lid geworden: 27 november 2008
Online status: Offline
Berichten: 8727
bullet Geplaatst op: 03 mei 2019 om 20:36
“Aster? Wat gebeurt er?”
Als een prins Sneeuwwitje kuste dan werd ze wakker.
Maar als Anthony Aster kuste, veranderde ze in een jongen? Waar had hij dat nou weer aan te danken? Verrassing?
Perplex duwde hij de jongen van zich af en droogde daarna zijn lippen aan de mouw van zijn schoolgewaad. Iemand anders kussen dan Aster, dat kon toch helemaal niet? Het had zelfs geleken alsof deze gast het wel fijn vond! Tenzij hij nog steeds Aster was, maar dan door de één of andere mislukte Transfiguratiespreuk was geraakt?
Aan het schoolgewaad van de jongen was weinig te zien, hoewel de meeste meisjes (ook Aster) doorgaans een rok droegen en niet een broek, maar die schoenen… nee, dat waren niet Asters schoenen. Dit waren jongensschoenen.
Hij vloekte hartgrondig, greep de jongen bij zijn stropdas en zette hem klem tegen de muur.
“Wat heb jij met Aster gedaan?” vroeg hij dreigend, doch angstig omdat zij dit vast niet vrijwillig zou hebben toegelaten en ze op dit moment misschien vastgebonden in een bezemkast lag, of Verlamd was, of ergens was achtergelaten met een Vloek van de Totale Verstijving die haar ranke lijfje in bedwang hield. Als je aan haar zat, zat je aan Anthony!
Toegegeven; het was de eerste keer dat hij er zo over dacht en dat hij ook oprecht bezorgd was. Doorgaans vond hij dat iedereen recht had op zijn eigen problemen, maar Aster! Het ging niet om het eerste het beste pukkelige Pufje of om een depressieve Zwad, maar om het mooiste meisje van de school. Zijn mooiste meisje van de school!
“Zeg op of ik vervloek je!” riep hij radeloos.

IP IP gelogd
Terug naar boven
PinkyTonks
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 29 september 2016
Online status: Offline
Berichten: 1266
bullet Geplaatst op: 02 juni 2019 om 15:02
Het was een hele gezellige middag geweest. Na het eten had Aster nog even pauze voor haar volgende les begon. Dus had ze zich samen met Emilien buiten in het vroege februari zonnetje gezet en hadden ze nog vrolijk zitten kletsen over Morrison en Anthony. Zulke praatjes moesten nu ook eenmaal gebeuren. En aangezien ze nu allebei een vriendje hadden, hadden ze de laatste tijd nogal weinig tijd gehad om onder hun tweetjes bij te kletsen. Zo waren ze tijdens het gesprek op het idee gekomen om misschien een dubbeldate te doen. Dat was min of meer ook gebeurd op het Halloweenfeestje, behalve dat Aster daar toen nog helemaal geen zin in had gehad. Maar na het Kerstbal was alles een beetje anders. Daarbij kwam het Valentijnsbal eraan, dus dat was misschien wel een perfecte gelegenheid voor een dubbeldate. Dan moest ze het enkel nog aan Anthony vragen en Emilien aan Morrison.
"Ik ga het nu vragen!" riep ze opgelaten naar haar vriendin. Ze wist dat Anthony nu Gedaanteverwisseling had en dat lokaal lag niet zover van het Bezweringslokaal waar zij zo dadelijk les had. Ze kon Anthony misschien op gaan wachten aan het lokaal, hem vragen voor het Valentijnsbal, hem dan nog een vluchtige kus geven en zich dan haasten naar haar eigen les.
Ze was net voorbij de gang van het bezweringslokaal, toen ze zijn stem hoorde. Dat maakte het een stuk makkelijker om op tijd in haar eigen les te komen. Maar zijn woorden klonken boos... Woedend zelfs. Een beetje geschrokken keek Aster de hoek om. En daar stond hij, terwijl hij Noah van haar klas furieus tegen de muur duwde.
"Merlijns baard!" riep Aster vol paniek. Ze liep naar het duo toe en trok met een helse beweging de twee jongens uit elkaar.
"Wat heeft dat te betekenen?" Ze keek Anthony kwaad aan, terwijl hij Noah nog vernietigende blikken stuurde.
Ze wist wel dat Anthony een heftig persoon kon zijn, hij zat niets voor niets bij het Zwerkbalteam van Griffoendor. Daar geraakte je niet in als je niet een beetje temperament toonde. Maar anderzijds wist ze ook dat hij normaal nooit iemand voor het minste of geringste zou vervloeken. Of dat dacht ze toch...
"Waarom?" riep ze heftig tegen hem. Ze kon niet geloven dat Noah Athony zou bedreigd hebben. Ze kende hem niet erg goed, maar hij was altijd een stille jongen in de leerlingenkamer en in de les. Aster kon dus op geen enkele manier bedenken hoe Noah Anthony zo kwaad had gekregen. Maar er moest vast wel een goede reden voor zijn, ze kon namelijk ook niet geloven dat Anthony zo'n ordinaire pestkop was.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Lukas
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
What up, ding dongs?

Lid geworden: 10 februari 2010
Online status: Offline
Berichten: 923
bullet Geplaatst op: 07 juni 2019 om 20:47
Letterlijk alles dat mislopen kon, was misgelopen. Het was al erg genoeg dat hij zich had laten overtuigen om de Wisseldrank uit te testen, het feit dat hij dan nog eens letterlijk in de handen was gevallen van de slechts mogelijke persoon, had Noahs dag er niet beter opgemaakt.
De knappe, sterke en nu ook zeer boze vriend van Aster hield Noah hard tegen de koude kasteelmuren gedrukt. In de ogen van zijn aanvaller zag hij vurige passie. Het leek er op dat de jongen niet zozeer boos was dat hij net zijn (mogelijk) eerste homoseksuele ervaring had gehad, maar dat Noah op een of andere manier zijn Aster iets had aangedaan. Desondanks dat Noah zich liever niet in deze letterlijk en figuurlijke pijnlijke situatie bevond, kon hij de liefde die jongen voor Aster had wel appreciëren. Als hij niet enkele minuten verwijderd was van een trip naar de ziekenboeg, dan was Noah nu ongetwijfeld aan het dromen van zijn eigen prins op het witte paard, van iemand die evenveel van hem kon houden als de jongen tegenover hem van Aster hield. Maar dat leek praktisch een onmogelijkheid.
Noah kreeg geen woord uit zijn mond. Een krop ter grootte van een Amerikaanse voetbal had zich gevormd in zijn keel en was niet van plan om snel te verdwijnen.
Gelukkig hoorde Noah links van hen een verlossende Merlijns Baard. Ondanks dat hij weer Noah was, had hij het gevoel dat hij in de spiegel keek.  Met veel kracht bevrijdde Aster Noah van zijn aanvaller. Opgelucht haalde hij adem, maar het was bijna een zekerheid dat hij nu moest uitleggen wat er allemaal gaande was. Hij zou liefst de hele affaire vergeten en de rest van dag in bed kruipen en tegen niemand meer spreken. Maar nadat Aster aandrong wat heel de situatie te beteken had, wist Noah dat hij er niet onderuit zou kunnen komen.
Met hangende schouders en zielige oogjes zei Noah: “Dat is een héél lang verhaal…”, en begon hij te vertellen.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Pagina  van 2 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum