Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
Hall of Fame (Forum gesloten Forum gesloten)
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : De RPG : Hall of Fame
Onderwerp: (AF) Two Hours Before Christmas Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Pagina  van 2 Volgende >>
Schrijver Bericht
PinkyTonks
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 29 september 2016
Online status: Offline
Berichten: 1266
Quote PinkyTonks Beantwoordbullet Onderwerp: (AF) Two Hours Before Christmas
    Geplaatst op: 24 december 2019 om 17:41
Two Hours Before Christmas


Emilien was super opgewonden. Ze ging Kerst met Morrison vieren. Dat had ze wel al eerder gedaan. Vorig jaar hadden ze nog samen op het Kerstbal van de school gedanst in lichtgevende kledij. Maar dit keer ging ze echt Kerst bij hem vieren. Bij zijn thuis in Bristol. Ook had Emilien Morrisons naaste familie al ontmoet, zoals zijn vader, stiefmoeder en natuurlijk zijn stiefzus Nathalie. Maar dit keer ging er zelfs wat van zijn familie uit Amerika langskomen, zoals zijn oma en opa en een tante ofzo. Alleszins het zou erg gezellig worden.
Emilien had ook een leuk, origineel cadeau voor Morrison gekocht, vond ze zelf. Na lang zoeken had ze hem een pot altijd bijvullende shortbread fingers gekocht. Typische Britse koekjes in een magisch jasje, perfect. Wel had ze de pot zelf betoverd zodat hij na drie koekjes een ingesproken boodschap kreeg dat dat wel genoeg was voor de dag. Het was namelijk niet de bedoeling dat hij na een maand 10 kilo bijgekomen was.
Er was echter één probleempje. Toen ze kerstochtend klaarwakker uit haar bed gesprongen was, bleek er een paar meter sneeuw te liggen. Wat betekende dat al het vervoer waarschijnlijk dicht lag. Als Emilien al mocht verschijnselen zou dat niet zozeer een probleem geweest zijn, maar dat was jammer genoeg niet het geval. En andere tovernaarsvervoermiddelen waren ook geen optie, omdat Morrison bij een Dreuzelfamilie woonde. Het zou dus de trein worden. Twee uur vroeger dan normaal vertrok Emilien dus richting King's Cross. Zo was ze tenminste zeker dat een beetje vertraging geen kwaad kon.

De vertraging bleef uit en twee uur vroeger dan ze verwacht werd, stond ze voor Morrisons voordeur. Even had ze getwijfeld om al zo vroeg te komen. Als ze niet haar valies en een groot pak bij zich had, was ze waarschijnlijk nog even een koffie gaan drinken. Maar door haar bagage en het inkomende nieuws dat er waarschijnlijk een sneeuwstorm in aankomst was, had ze zich toch maar naar haar vriendjes huis gehaast. Misschien kon ze nog meehelpen met hapjes klaarmaken.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 24 december 2019 om 18:00
“I’M GONNA ROCK YOUR JINGLE-BELLS BABYYYYY, WOOOOOHOOOOOO-OOOOHHOOOOOHHH, I WILL GIVE YOU THE GREATEST PRESENT AND THAT IS MEEEEEEEEEEEE-“
Tingelingeling!
Nathalie schrok zo van het onverwachte geklingel van haar deurbel dat ze bijna van haar bed was gevallen. Ze stond in haar ondergoed naar de kerstsingles van haar favoriete band, de Lijpe Lotto’s, te luisteren. Ze had in het komende uur in ieder geval nog niemand verwacht. Mam was haar familie aan het ophalen vanuit Wales en haar stiefvader en Morrison waren hun Amerikaanse familie aan het ophalen vanuit Londen. Ze zou de hele dag het huis voor zichzelf halen, voordat het in de komende dagen gevuld zou worden met allerlei familie en dat vriendinnetje van Morrison… hoe heette ze ook alweer? Emma of zo?
Dus ja, eigenlijk had Nathalie niet zien aankomen dat ook maar iemands hand in de richting van de deurbel zou gaan. En toch was het zo. Nathalie besloot het te negeren, maar toen werd er weer geklingeld. Ze rolde met haar ogen en besloot dat ze toch maar eens moest kijken. Waarschijnlijk waren het van die armoedzaaiers van het goede doel, of misschien de buren, of misschien had de uil een pakketje bij het verkeerde adres bezorgd… Ze zette haar radiospeler uit en deed haastig een broek en een kersttrui aan. De bel klingelde nog een keer. “Ja-ja-ja, ik kom eraan!” riep Nathalie geïrriteerd.
Ze haastte de trap af en rende naar de deur. Toen ze open deed, kon ze niet anders dan fronsen. Ze keek weer op de klok aan de muur. Het was geen collectant, of een buurtje. Het was die vriendin van Morrison.
“Uh… je bent echt veel te vroeg,” zei ze koeltjes. Ze had sterk de neiging de deur weer dicht te doen, maar een koude wervelwind ging langs haar neus. Ze keek het meisje aan. Ze had geen al te dikke jas, ondanks het feit dat er een enorme berg sneeuw in de tuin – en daarachter – lag.
Hoewel de makkelijke oplossing om de deur voor Emiliens neus dicht te slaan aanlokkelijk was, had ze ook wel ergens medelijden. Je bent te goed voor deze wereld.
“Goed,” zei Nathalie fronsend. “Kom maar binnen dan. Voordat je dood vriest.”
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
PinkyTonks
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 29 september 2016
Online status: Offline
Berichten: 1266
Quote PinkyTonks Beantwoordbullet Geplaatst op: 26 december 2019 om 15:13
Het duurde best wel lang vooraleer de voordeur van Morrisons huis open zwaaide om een chagrijnige Nathalie te tonen. Rillend probeerde Emilien toch een grijns op haar gezicht te toveren.
"Vrolijk kerstfeest!" zei Emilien, terwijl Nathalie haar er op wees dat ze veel te vroeg was.
"Wel," antwoordde Emilien, toen Morrisons stiefzus eindelijk besloot haar binnen te laten: "Met de sneeuw dacht ik dat de treinen vertraging zouden hebben, bleek niet het geval. Dus hier ben ik dan!"
Ze zette haar valies keurig in de hoek van de gang en hing haar jas zelf aan de kapstok, omdat Nathalie het niet aanbood. Het was gelukkig niet de eerste keer dat ze in Morrisons huis was.
"Ben je alleen thuis?" vroeg Emilien nieuwsgierig, terwijl ze achter Nathalie door richting de woonkamer probeerde te kijken: "Als je wilt kan ik je nog wel helpen met de hapjes of de tafel te dekken ofzo, maar kan ik eerst ergens mijn cadeautjes kwijt?"
Het was nog een verrassing, maar Emilien had ook een cadeautje voor Nathalie. Ze was immers te gast in hun huis, dus vond ze het ook maar passend om de gastvrouw een cadeautje te doen. Net zoals Morrisons vader en Nathalies moeder, ook al had ze voor hen iets te samen gekocht.
"Ik leg ze wel even onder de kerstboom," stelde ze voor.
Emilien schopte haar door de sneeuw doorweekte schoenen uit en liep naar de woonkamer. Er lagen al een heleboel pakjes onder de boom en ze verwonderde zich of één er van voor haar zou zijn. Ze legde haar drie pakjes naast de rest. Het cadeau voor Morrison sprong er direct tussenuit, met de extravagante, kitscherige kerstverpakking met zingende kerstbomen. Wel ja, enkel als je het pakje probeerde open te scheuren. Anders zouden de Dreuzels op de trein nogal raar opgekeken hebben.
"Goed," glimlachte Emilien Nathalie toe, terwijl ze de mouwen van haar paarse reistrui opstroopte: "Met wat kan ik je helpen?"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 27 december 2019 om 20:08
Emilien was pas net binnen en Nathalie irriteerde zich nu al; ze zei zo veel dingen! Ze rolde met haar ogen. Hier had ze dus echt geen trek in. Ze zou eindelijk een dagje alleen thuis zijn, geen gezeik, gewoon haarzelf die lekker haar eigen ding kon doen. Geen stiefbroer, geen (stief)ouders, geen leerlingen om haar heen, zoals 24/7 op Zweinstein… gewoon zichzelf, een drankje, wat snacks en goede muziek die ze luid kon spelen!
Waarom ik nou weer? Dat mens praat zo ongelofelijk veel! Morrison, beter ben je snel thuis!
Ze probeerde een zo vriendelijk mogelijke glimlach op te zetten. “Alles is al geregeld. Het eten hoeft niet langer dan een minuutje op te staan, want het is magisch voedsel en de tafel heb ik vanmorgen al gedekt. Dussehm. Ik denk dat ik je wat te drinken ga aanbieden en dan weer naar boven ga.”
Ze liep naar de keuken. Daar hadden ze een magische kraan die kon inschenken wat je maar wilde (met uitzondering van alcoholische dranken). “Wat wil je drinken?”
Ze draaide de kraan en gaf haar een glas. “Nou, ga lekker op de bank zitten. Dan ga ik weer naar boven en dan zie ik je wel bij het avondeten.”
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
PinkyTonks
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 29 september 2016
Online status: Offline
Berichten: 1266
Quote PinkyTonks Beantwoordbullet Geplaatst op: 28 december 2019 om 11:42
Emilien was een beetje teleurgesteld dat al het eten al gereed was en de tafel al gedekt. Ze vond het altijd leuk om toastjes te smeren of servetten te plooien. Ze was wel onder de indruk dat de familie Craig al volledig klaar was met hun kerstvoorbereidingen. Bij haar eigen thuis was het altijd pure chaos tot twee minuten voor de gasten arriveerden.
"Ehm, heb je iets warms?" vroeg Emilien toen Nathalie haar iets te drinken aanbood. Ondanks het warme huis was Emilien nog steeds niet helemaal opgewarmd. Ze bedankte Nathalie toen die haar een warme chocomelk met marshmallow aanbood.
"Als je wil kan ik je ook wel wat gezelschap bieden hoor!" lachte ze, toen Nathalie voorstelde om naar boven te gaan: "Dankzij die lekkere chocomelk ben ik al bekomen van mijn reis."
Ze volgde Morrisons stiefzus de trap op: "Nu er geen jongens zijn, kunnen we het over wat meisjeszaken hebben. Zoals wat je gaat aandoen vanavond?"
Emilien geloofde namelijk niet dat Nathalie een kerstfeestje ging vieren in een jogging en een kersttrui.
"Ikzelf heb met Morrison afgesproken dat we het simpel houden dit jaar. Op Zweinstein is het niet zo erg om met lichtgevende kledij rond te lopen, maar ik weet niet hoe jullie familie daarover denkt. Ik heb dus een simpel donkerblauw kleedje bij met enkele pareltjes aan de bovenkant. En natuurlijk een glinsterende haarspeld. Ik ben ik niet zonder iets glimmend natuurlijk. Ga jij wat met je haar doen? Het opsteken of gewoon los? Gestijld, gekruld? En make-up? Je gaat toch iets van make-up doen, anders heb ik wel bij dat je mag lenen. Ik heb een palet oogschaduw in een paar verschillende tinten, het meeste wel met glinsters. Ik heb ook mascara, blush en lipgloss. En doe je iets van juwelen? Ik dacht gewoon aan oorbellen en een kettinkje, maar ik kon niet goed kiezen. Misschien kun jij me wel helpen. Wacht ik ga ze even halen!"
Emilien spurtte de trap weer af om haar valies die ze in de gang had laten staan op te halen en spurtte vervolgens de trap weer op naar Nathalies kamer. Ondanks dat Emilien al een paar keer bij Morrison thuis was geweest, was ze nog nooit in Nathalies kamer geweest. Nieuwsgierig stak ze haar hoofd om het hoekje. "Hier zijn ze dan, tijd voor een modeshow!"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 28 december 2019 om 15:35
Voordat Nathalie er überhaupt erg in kon hebben, volgde Emilien haar al de trap op, naar haar kamer. Ze wilde protesteerde, maar besefte dat dit waarschijnlijk alleen maar in haar nadeel ging werken. Heb ik weer! Waarom moest James kerst nou zo nodig in verweggistan vieren? Anders was ze wel met hem meegegaan.
Maar goed. Ze kon moeilijk zeggen “Nee, je mag niet mee, je blijft hier twee uur wachten tot er iemand komt” en dat besefte ze zich ook wel. Bovendien zou Emilien uit verveling misschien zelfs nog wat slopen. Dat mocht dus absoluut niet gebeuren. Met spijt zei ze in stilte vaarwel tegen haar dagje alleen thuis en zei: “Kom maar mee dan.”
Emilien vertelde dat zij en Morrison het redelijk nuchter zouden houden in verhouding tot voorgaande kerstvieringen op Zweinstein. Thank god! Ze zou zo beschaamd zijn als ze met twee wandelende glimmende kerstballen aan tafel had moeten zitten! Maar dat was gelukkig niet het geval dus.
“Ik ga waarschijnlijk een jurk aandoen,” zei Nathalie schouderophalend bij Emiliens vraag op wat ze ging aandoen. “Ik weet alleen niet zo goed wat. En natuurlijk ook make-up,” vervolgde ze toen Emilien over make-up vroeg. Het meisje snelde de trap af en op om haar eigen tas te pakken en toen kwamen ze bij Nathalies kamer aan. Emilien was nog nooit in Nathalies kamer geweest en Nathalie had het helemaal niet erg gevonden als dat zo gebleven was.
Maar goed, ze was hier nu en het was nu te laat om nog nee te zeggen. Ze deed de deur open en liet haar haar kamer zien.
Het was een kamer die nog erg hetzelfde was gebleven sinds voor haar tijd op Zweinstein: veel roze en groen, haar favoriete kleuren. Aan de muren overal posters van populaire zangers en bands, een tafeltje met allemaal make-up spullen, een grote wandkast met allerlei kleding en een kast vol met boeken.
“Nou, welkom in mijn kamer,” zei Nathalie opgelaten terwijl ze het meisje voorging haar eigen kamer in. “De wandversieringen zijn nog heel erg zoals, nou ja, voordat ik naar Zweinstein ging dus let er niet teveel op.” Haastig zwaaide ze buiten het gezichtsveld van Emilien met haar toverstok om een stel poppen die op haar bureau lagen onder haar bed te toveren. “Wat eh, wil je doen? Je mag wel even naar mijn kledingkast kijken…”
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
PinkyTonks
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 29 september 2016
Online status: Offline
Berichten: 1266
Quote PinkyTonks Beantwoordbullet Geplaatst op: 28 december 2019 om 19:16
Emilien was best onder de indruk van Nathalies kamer. Hij was helemaal anders dan wat ze bij Nathalie had voorgesteld. Ook al kon Emilien, als ze er langer over nadacht, niet direct iets bij Nathalie kon voorstellen. Hoewel ze ondertussen wel al vaker activiteiten met Morrisons stiefzus had gedaan, kende ze haar niet erg goed. Nathalie was eerder teruggetrokken en als ze er niet bij moest zijn, dan verdween ze zo snel mogelijk. Zelfs op Zweinstein kwam Emilien haar niet vaak tegen.
"Ik vind het wel leuk!" glimlachte Emilien, omdat Nathalie wat oncomfortabel leek met haar 'personal space' te tonen.
Emilien keek Nathalie verbaasd aan toen die voorstelde om in haar kledingkast te kijken.
"Oh, tuurlijk, ik kan je wel helpen kiezen met een leuke outfit voor straks."
Emilien staarde naar de deur van de grote wandkast. Het was toch een beetje vreemd om zomaar in de kledingkast van een ander te gaan neuzen. Daarentegen had Nathalie het wel zelf voorgesteld. Haar blik viel op de enkele kleine, bewegende fotootjes die op de kast geplakt waren. Een aantal waren duidelijk van Nathalie met een aantal van haar Zwadderich vriendinnen. Emilien herkende de meisjes, maar kon er niet direct een naam opplakken. Ze was al blij dat Elfoy er niet bijstond. Anders had ze Nathalie nog moeten waarschuwen met wie ze bevriend was.
Op een aantal foto's stonden Nathalie en Emiliens afdelingsgenoot James. Ze was het even vergeten maar Nathalie had inderdaad een relatie met de Ravenklauw en aangezien de foto's er nog hingen was dat waarschijnlijk nog steeds zo.
"Komt James ook vanavond?" vroeg Emilien vriendelijk, terwijl ze de kleerkast open maakte.
"Je hebt echt wel veel kleren," merkte ze vervolgens wat overweldigd op: "Ik eigenlijk ook wel, het is alleen zo anders. Ik bedoel vooral de kleuren. Bij jou is het zo groenig en bruinig en ook veel zwart, terwijl bij mij het vooral zilver en paars is enzo."
De ene helft bestond vooral uit allemaal verschillende topjes en ook een heleboel spijkerbroeken. Hier en daar wat comfortabelere kledij, zoals een joggingsbroek of oversized sweater. Ook bestond een groot deel uit wat rokjes en oeh, dat moest wel een cadeautje van James geweest zijn. Emilien schuifelde het snel achter een hoopje T-shirts voordat Nathalie opmerkte dat ze dat gezien had.
"Je wou een jurk voor vanavond toch?" vroeg ze, terwijl ze de kleedjes inspecteerde: "Had je iets speciaals in gedachte of... Wat is dit?"
Giechelend haalde Emilien een jurk uit de kast met luipaardprint: "Zeg niet dat je dit ooit gedragen hebt!"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 28 december 2019 om 19:32
“James komt helaas niet,” zei Nathalie tot haar spijt toen Emilien haar klerenkast in gluurde. “Hij moest per sé met zijn familie zijn die aan de andere kant van het land zit.” Ze probeerde niet bitter te klinken. “Maar we gaan wel samen oud en nieuw vieren,” zei ze wat vrolijker.
Ze probeerde het schaamrood op haar gezicht te verbergen toen Emilien haar panterjurkje tevoorschijn haalde. Ze moest onbeholpen glimlachen. “Dat was in mijn panterfase,” zei ze opgelaten toen ze het weer haastig terug stopte in de kast. “Ik heb zo mijn fases… leerfase, panterfase, punkfase… ik heb zelfs een keer een gothfase gehad,” zei Nathalie met een glimlachje, terugdenkend aan het feit dat ze iedereen met die looks de stuipen op het lijf had gejaagd. “Maar nu heb ik niet echt… iets.” Ze haalde haar schouders op. “We zien wel wat de mode brengt in 2020. Maar eh… ja, ik heb het wel eens gedragen,” zei ze met een nerveus lachje. “Heb jij trouwens wel eens zo’n gekke fase gehad? Ik zou jou wel eens als goth willen zien,” zei ze nieuwsgierig.
Ze keek naar Emilien. “Jij draagt inderdaad heel vaak wat feller gekleurde dingen ja. Die zilver-obsessie van je kan niemand ontgaan zijn,” zei ze met een lachje. “Ik heb wel een zilveren jurkje… maar die heeft zo’n kort rokje dat het ongepast is voor vanavond, met familie en zo.” Ze duwde wat jurkjes opzij en kwam bij het zilveren jurkje dat ze ooit, drie jaar geleden, had gekocht. “Echt heel fout.” Ze hief haar wenkbrauwen op. “Misschien wel wat voor jou? Ik denk dat je hem wel zou passen, qua maat!”
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
PinkyTonks
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar

Lid geworden: 29 september 2016
Online status: Offline
Berichten: 1266
Quote PinkyTonks Beantwoordbullet Geplaatst op: 28 december 2019 om 20:04
"Een panterfase?" Emilien trok een gek gezicht. Blijkbaar had Nathalie al een heleboel kledingstijlen uitgeprobeerd.
"Je huidige kledij is nochtans top, niet veranderen zou ik zo zeggen. Ikzelf leef nu eenmaal in de zilveren fase al vanaf mijn vijf jaar en ik weet niet of die zo snel over gaat gaan. Als je het mij vraagt heb ik soms veel gelijk van een Delfstoffer, oh laten we het zo noemen, de Delfstofferfase."
Ze moest grinniken toen Nathalie een zilveren jurk uit haar kast tevoorschijn toverde.
"Oh daar zie ik je helemaal niet in rondlopen, hoewel het wel grappig zou zijn als je zo in huis rondloopt en Morrison denkt dat je in mijn valies gezeten hebt."
Emilien nam het jurkje over van Nathalie: "Ik kan het wel eens passen als je wilt."
Qua lichaamsbouw verschilden ze inderdaad niet zoveel, maar Nathalie was bijna 8 centimeter groter dan Emilien, dus misschien dat het kleedje haar wel zou passen.
"Ik trek het wel even aan, ik weet de badkamer zijn."
In sneltempo verwisselde Emilien van kleren en haastte zich terug naar Nathalies kamer.
"En wat denk je?" vroeg ze terwijl ze een rondje draaide: "Win ik een prijs?"
Ze bestudeerde zichzelf in de spiegel en Emilien moest toegeven dat ze best wel stond met Nathalies zilveren jurk. Hij paste haar perfect en was ook iets gewaagder dan haar andere kleren, een iets lager uitgesneden hals en wat strakker rond haar benen. Maar ze zag er niet slecht uit.
"We waren eigenlijk hier om iets voor jou uit te zoeken, toch? Ik kleed me terug om en dan is het aan jou!"

Vijf minuten later stond Emilien terug in haar comfortabele paarse trui in Nathalies kast te neuzen tussen de jurkjes.
"Je hebt veel groen en groen is een mooie kerstkleur. Als jij ermee akkoord gaat zou ik daarvoor gaan!"
Samen begonnen ze de groene kleedjes op Nathalies bed te leggen.
"Felgroen is te zomers, dus skip."
Na een kleine selectie bleven er nog drie kleedjes over. Een strak donkergroen exemplaar met een rolkraag. Een elegant kakigroen kleedje dat wat weg had van een verlengd hemd met een mooie zwarte riem in het midden en ten slotte nog een smaragdgroen fluwelen geval.
"Deze drie vind ik het mooist," besloot Emilien: "Passen maar!"
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4965
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 29 december 2019 om 10:14
Het veranderde helemaal in een modeshow. Uiteindelijk vond Nathalie het nog best leuk. Ze ging dan weer even haar kamer uit om zich om te kleden, deed de nieuwe jurk aan en terug was ze weer met een nieuwe look. Dan zei ze “Tadaaaa,” en dan zou Emilien zeggen wat ze ervan vond. Nathalie vond het leuk om nu iemand te hebben om over mode te praten; normaal kon dat niet echt. Nou ja, haar moeder was een modebewuste heks, maar zij droeg ander soort kleren dan haarzelf.
“Ik vond die eerste het leukste denk ik,” zei ze toen ze zichzelf in het smaragdgroende fluwelen jurkje bekeek. Ze keek glimlachend naar Emilien. “Laat ik die even aandoen weer!”
Even later stond ze in haar groende jurk met de rolkraag. “Wel leuk toch?” zei ze terwijl ze zichzelf nog één keer in de spiegel bekeek. Glimlachend keek ze weer naar Emilien. Dankjewel! Ik zal zo meteen nog een passende panty eronder aandoen en wat passende schoenen. Ze dacht eraan hoe moeilijk die keuze zou worden, met haar verzameling van schoenen.
“Wil je misschien wat muziek luisteren?” vroeg Nathalie. “En dan doen we ondertussen de make-up. Doe ik eerst die van jou, want gasten komen eerst, natuurlijk.”
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Pagina  van 2 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum