Actieve onderwerpenActieve onderwerpen  Toon de lijst met forumledenLedenlijst  KalenderKalender  Doorzoek dit forumZoeken  HelpHelp
  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen
De Magische Wereld
 Het Harry Potter Forum : De Toren der Creatievelingen : RPG 3.0 : De Magische Wereld
Onderwerp: <ORPG> Café Mispoes Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Pagina  van 2 Volgende >>
Schrijver Bericht
Kirst
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
We are all stories in the end

Lid geworden: 29 november 2005
Online status: Offline
Berichten: 1632
Quote Kirst Beantwoordbullet Onderwerp: <ORPG> Café Mispoes
    Geplaatst op: 06 april 2020 om 19:46

Café Mispoes

Tussen de Dreuzelwereld en de Wegisweg in staat een onopvallende bruine kroeg. Gouden letters sieren glinsterend de naam van het café; Mispoes. De entree bestaat uit een grote houten deur, met daarachter een rood gordijn. Wanneer je het gordijn opzij schuift, kom je in een half donkere ruimte met dansvloer en een grote eikenhouten bar. Neem plaats op één van de roodfluwelen barkrukken, duik een hoekje in op één van de ronde banken of laat je danskunsten op de dansvloer zien. Eigenaar LoLa neemt graag je bestelling op.

Deze 'openbare' RPG is enkel voor volwassen personages of personages die zich volwassen genoeg kunnen gedragen.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Kirst
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
We are all stories in the end

Lid geworden: 29 november 2005
Online status: Offline
Berichten: 1632
Quote Kirst Beantwoordbullet Geplaatst op: 06 april 2020 om 20:00
Rood gelakte nagels op donker hout. Tik, tik, tik. Ongeduldig trommelden ze op de bar. De nagels behoorden tot een donkere man, die met nauwe ogen naar de jazzband keek. “Bijna klaar, heren?” zei de man, beter bekend als LoLa. Een bandlid trok aan een snaar en knikte richting LoLa. Opgelucht draaide hij met zijn ogen. “Ik dacht dat ik nooit open kon gaan”, zei hij en hij zwiepte zijn lange paarse sjaal naar achteren. De deur van het café zat nog dicht, maar zodra hij het bordje van gesloten naar open draaide, kwamen de eerste gasten al binnen. Groot, klein, donker, wit, man, vrouw en alles wat daar tussenin zat. De band begon te spelen en LoLa schonk voor zichzelf een Oude Klare’s Jonge Borrel in. Zijn eerste slok van vanavond voelde aan als een verlichting. Ondanks dat hij dol was op zijn kroeg, waren de avonden soms lang en slopend. Hij hoopte vooral op een gezellig gesprek, een dansje op de bar en een knappe man of twee, maar de avond kon ook anders lopen. Dat wist hij dondersgoed. Een te jonge knul die het toch probeerde om binnen te komen, een verdrietige vrouw vol uitgesmeerde mascara of een vechtpartij… hij had het allemaal al eens meegemaakt. Al fluitend op de muziek paste hij de menukaart aan op de muur. Speciaal voor vanavond: knetterende vuurwhisky, een soepele chardonnay en twee verschillende tosti’s als dagmenu. Verder bood hij een hoop gezelligheid aan. Afwachtend op wat de avond zal brengen, waste LoLa alvast een paar glazen af.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Merdyff
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
Tolk van Martijn

Lid geworden: 27 februari 2007
Online status: Offline
Berichten: 3736
Quote Merdyff Beantwoordbullet Geplaatst op: 06 april 2020 om 21:59
Met een zucht van verlichting liet Tariq zich op één van de barkrukken in Café Mispoes zakken. Hij liet zijn voeten bengelen, hij hield van het gevoel dat het hem gaf als langzaamaan de bloeddoorstroming weer op gang kwam in zijn voetzolen. Hij had er een shift opzitten van bijna 36 uur; twee 'gewone' werkdagen aan elkaar gelijmd door een drukke wachtdienst 's nachts. Gelukkig had hij morgen een dagje om te recupereren.
Hij wist dat het beter zou zijn om meteen naar huis te gaan en te genieten van een welverdiende nachtrust, maar hij wist ook dat hij niks in huis had om te eten en dat zijn laatste iet of wat normale maaltijd gisterenmiddag in het personeelsrestaurant van Sint-Holisto was geweest. De rest van de tijd had hij zijn maag moeten vullen met snelle happen tussen twee patiënten door. Daarbij kon hij het gebruiken om even zijn gedachten te verzetten.
Hij bekeek de menukaart die voor zijn neus was verschenen op het moment dat hij was gaan zitten.
"Doe mij maar een glas van de Chardonnay," zei hij. "En wat zit er op de Tosti Mispoes? Vast geen kat, neem ik aan?"
De barman was geen onbekende voor Tariq. De flamboyante LoLa had samen met hem op Zweinstein gezeten en hoewel ze in verschillende afdelingen hadden gezeten, kende iedereen LoLa wel. Intussen was Café Mispoes zo'n beetje Tariqs stamcafé geworden; het lag zo'n beetje halverwege tussen het ziekenhuis en Tariqs flat. En hoewel ze op Zweinstein amper een paar woorden met elkaar gewisseld hadden, was LoLa nu één van de weinige jaargenoten die Tariq nog af en toe sprak. Degenen die op Sint-Holisto werkten niet meegerekend dan.
Iets eten, één glas wijn, even van de muziek genieten en dan naar huis, nam Tariq zich voor. Het was zeker niet zijn bedoeling om de hele avond te blijven.
“I kind of lost track of time..."
"For two hours?"
Elend nodded sheepishly. "There were books involved.”

- The Well of Ascension, Brandon Sanderson
IP IP gelogd
Terug naar boven
Joël
Dreuzel
Dreuzel
Avatar
Semper Fi

Lid geworden: 05 augustus 2011
Locatie: Netherlands
Online status: Offline
Berichten: 3312
Quote Joël Beantwoordbullet Geplaatst op: 07 april 2020 om 12:03

Haar appartement was niet ver van hier en hoewel ze tijdens haar periode als wandelende slijterij zo een beetje alle kroegen in Londen had gehad was deze aan haar aandacht voorbij gegaan. Wat jammer was, want het tentje zag er leuk uit vond Maggie. De sierlijke gouden letters deden haar denken aan het handschrift uit haar chique ganzenveer waarmee ze belangrijke brieven ondertekende.
Ze schoof het gordijn opzij en keek de ruimte rond. De roodfluwelen barkrukken leken haar comfortabel, althans in hoeverre een barkruk comfortabel kon zijn voor iemand die praktisch alleen maar mantelpakjes in haar kast had hangen. Haar huidige paarse outfit vloekte ook enorm met de rode kleur in de kroeg, maar zodra ze een blik had geworpen op de ogenschijnlijke eigenaar maakte dat haar weinig meer uit. De man had een flamboyante en vriendelijke uitstraling. Iemand die anderen niet zou veroordelen op hun kledingstijl, kapsel of attributen. Maggie hees zichzelf op een barkruk en liet haar ellebogen op de bar rustten. Ze bekeek het menu. Vuurwhiskey en Chardonnay lieten haar alcoholische alarmbellen rinkelen, maar ze weerstond de verleiding.
’Doet u mij maar een non-alcoholische cocktail, alstublieft,’ vroeg ze met een vriendelijke glimlach. ‘Met een kleurtje. De wereld is al zo zwart-wit.’
De woorden hadden haar mond verlaten, voordat ze opmerkte wat ze nu precies had gezegd. Ze hoopte maar dat de man doorhad dat ze geen flauw grapje probeerde te maken en dat het kleurtje wel degelijk over de cocktail ging! Onverstaanbaar mompelde ze iets wat op excuses moesten lijken en ze griste daarna maar haastig naar haar handtas om haar lippenstift bij te werken.
’Wat een prachtige kroeg heeft u hier in hartje Londen. U zult een behoorlijke klandizie hebben om de huur ervan te kunnen bekostigen.’
Goed zo, Maggie, way to go,' dacht ze beschamend.

IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4942
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 07 april 2020 om 16:58
Gezien River nu nog geen huisgenootje had, was het nog best wel ongezellig bij haar in huis. Gelukkig had zich wel iemand aangemeld, die zou over een paar dagen arriveren, maar tot die tijd… tot die tijd moest ze het maar doen met de mensen die ze op straat tegenkwam. Normaliter sprak ze dan af met vrienden; dan gingen ze ergens wat eten of drinken, of ze gingen feesten in een club, maar vanavond hadden al haar vrienden al wat gepland. Vandaar dat ze maar besloot om maar in haar eentje op kroegentocht te gaan. Misschien kwam ze nog een oud-klasgenootje tegen, of een andere bekende…
Eenmaal met haar eigen one-person kroegentocht begonnen, stuitte River op een onopvallend bruin gebouwtje, om de hoek van de befaamde Wegisweg. Met gouden, gekrulde letters stond er “Café Mispoes”. Op het plakkaatje op de deur stond “Adults only”. Nu was zij nog maar net van Zweinstein af, maar ze vond dat ze met haar 19 jaar oud toch wel bij de categorie “volwassenen” hoorde. Sowieso was je volgens tovenaarswet al bij zeventien jaar oud volwassen – betekende nog niet dat je je als volwassene gedroeg.
Ze ging naar binnen, hing haar jas op en nam plaats bij de bar. Het was er best gezellig, er waren best wel wat mensen aanwezig en er speelde een bandje. “Hi,” zei ze toen ze bij de bar was aangekomen en ze kwam de barman, een flamboyante jonge man, zag, “mag ik misschien een…” Ze keek even naar de menukaart, “Cocktail Coco?” vroeg ze, met opgetrokken wenkbrauw. Het klonk apart, maar zelf hield ze wel van kokos, dus misschien zou dat er wel inzitten.
Ze zag nog wat figuren. Zou één van hen bij St. Holisto’s werken? Daar zou ze binnenkort beginnen, als psychologe, om psychische ziektes te genezen. Ze keek de andere kant op. Zou een oud-klasgenoot ergens hier rondhangen? Dan zou het nog best gezellig kunnen worden. Of zou ze haar, wellicht niet zo sterke, maar desalniettemin, Occlumentiekrachten toe kunnen passen, om te oefenen? Of misschien kon ze gewoon een leuk gesprek met iemand beginnen. En wie weet, wie weet, zou ze nog vrienden kunnen maken. Of misschien een vriend! Niet dat ze daar tijd voor had, met een studie die op het punt stond te beginnen, maar, zoals zijzelf altijd zei, sluit niks uit!
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Kirst
Griffoendor
Griffoendor
Avatar
We are all stories in the end

Lid geworden: 29 november 2005
Online status: Offline
Berichten: 1632
Quote Kirst Beantwoordbullet Geplaatst op: 07 april 2020 om 19:33
Voor hij het wist had hij meer gasten dan hij eigenlijk aankon, al kon je nooit aan LoLa merken of hij gestrest was of niet. Nonchalant gooide hij de vaatdoek over zijn schouder en maakte hij rustig zijn klusje af door de glazen netjes in de kast te zetten. Een opgewonden standje stond met geld naar hem te zwaaien, iets waar hij echt een hekel aan had. Gelukkig vond hij iemand die het eerder verdiende om geholpen te worden. Arrogant stak hij zijn wijsvinger op naar de vervelende klant - één moment, ja - terwijl hij Tariq bleef volgen tot de man aan zijn bar zat. Tariq was een graag geziene gast in Café Mispoes, althans door LoLa. Knap, sociaal en bovendien een Heler. En die kon je maar beter te vriend houden.
“Wat kan het voor je zijn, schatje”, vroeg hij terwijl hij nog steeds met zijn vinger van links naar rechts zwiepte naar de ongeduldige klant. Nee, jouw beurt komt zo. “Jaaaa, dat is voor mij een weet en voor jou een vraag knapperd”, reageerde LoLa plagend op de vraag wat voor een soort tosti Mispoes was. “Zonder dollen, het is de lekkerste tosti die je ooit gaat eten. Een stukje hemel voor je maag, een engeltje dat op je tong piest, een orgasme in je mond.” Ondeugend keek hij de man aan. “Gemaakt met kaas, spek, stroop en heel veel liefde.” Bij dit laatste draaide hij zich dramatisch om op zijn hielen om de chardonnay in te schenken en zette hem voor zijn neus neer. “Cheers.” Vervolgens hielp hij Ongeduldige Klant die nu Boze Klant was geworden. Hij klakte met zijn tong en rolde met zijn ogen toen hij van Boze Klant wegliep, helemaal klaar met die vent.
“Sommige mensen”, zuchtte hij naar een iets oudere dame die net was komen zitten. “Die denken echt dat ik niks beter te doen heb… Heb ik eigenlijk ook niet.” Hij knipoogde naar haar. “Alcoholvrij zei je, hmm?” Hij fikste snel een drankje in elkaar met passievrucht, mango, pitaja, sinaasappelsap en een vleugje roze limonade. “Alsjeblieft mop, een tropische verrassing voor deze grauwe dag.” De vrouw maakte terloops een opmerking over zijn kroeg en LoLa moest hardop lachen. “Bhahahah”, bulderde hij. “Dat is één manier om Mispoes te omschrijven. Het is misschien mooi van lelijkheid, maar hé, het is wel mijn lelijke eendje. Ik betaal geen huur, want ik heb het huurvrij over kunnen nemen van de vorige eigenaar. Schat van een man. Maar de zaken gaan goed, ja. Ik mag niet klagen”. Hij pakte een parasolletje en drukte die nog in het drankje van zijn gesprekspartner. “Ik zou graag verder willen praten pop, maar eerst help ik haar even”, zei hij en hij knikte richting een jong meisje met bruin haar en bizar blauwe ogen.
“Hhmmm, hmm. Een cocktail Coco? Mag ik eerst even je ID zien, meisje”, vroeg hij haar. “Ik heb mannen zo breed als een klerenkast onderuit zien gaan door mijn Coco, dus je snapt dat ik niet in de problemen wil komen door te schenken aan minderjarige.” Hij schonk haar een knipoog. “Zie het als een compliment, schoonheid. Je ziet er zo jong uit dat ik je leeftijd niet kan schatten. Sowieso een lastig iets, leeftijd. Kijk, als deze mooie dame geen alcoholvrije cocktail had besteld, had ik ook om haar ID gevraagd!” Breed glimlachte hij naar de iets oudere en ontzettend stijlvolle dame.
IP IP gelogd
Terug naar boven
Merdyff
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
Tolk van Martijn

Lid geworden: 27 februari 2007
Online status: Offline
Berichten: 3736
Quote Merdyff Beantwoordbullet Geplaatst op: 09 april 2020 om 20:31

De werkweek van Edmund zat er op en wonder boven wonder had hij eens geen weekendwerk. Toen hij besloot om op café te gaan, was dat dan ook puur als ontspanning en niet in het kader van één of andere surveillance-opdracht. Een collega had hem Café Mispoes aangeraden en er zou die avond zelfs een live bandje spelen. Dat klonk op zich niet slecht. En wie weet leerde hij nog iemand leuk kennen.
Uitgedost in een spijkerbroek, een geruit overhemd en sneakers besloot hij het erop te wagen om zich in het Londense nachtleven te begeven. Hij had zich die ochtend gladgeschoren, wat vermoedelijk zou willen zeggen dat hij om zijn ID gevraagd zou worden als hij alcohol zou bestellen, want zonder stoppelbaard zag hij er jonger uit dan hij was. (Of misschien zag hij er met gewoon ouder uit dan hij was.) Hij had zijn Protego Accustico-bezwering die ochtend nog zitten oefenen voor het geval de muziek te luid stond, een handige bezwering die hem toeliet een eventuele gesprekspartner perfect te verstaan terwijl de muziek en het omgevingsgeluid een stuk gedempt werd.
Toen Edmund de kroeg binnenkwam, was er al best wat volk aanwezig. Een aantal onder hen herkende hij. Niet omdat het bekenden waren, maar omdat hij voor hij vertrok even kort de kroeg had nagetrokken. Hij was graag voorbereid op wie of wat hij kon aantreffen, zelfs als het niet om een surveillance-opdracht ging. Beroepsmisvorming, en dat terwijl hij nog niet eens afgestudeerd was.
Uiteraard was er de barman en eigenaar Lorenzo Lamar. Heler Attwood stond bekend als een geregelde stamgast - of toch in de dossier van MI-7 - dus het was geen verrassing om hem aan te treffen. Wel enigszins verbaasd was hij om Maggie Rich aan te treffen. Als rechter van de Wikenweegschaar had zij een dossier dat dikker was dan dat van de twee andere heren samen (en dat terwijl er over ‘LoLa’ ook best wat geschreven was) en gezien haar voormalige alcoholprobleem was ze niet meteen iemand die hij hier verwachtte. Geen van de drie hoorde hem te kennen, dus begroette hij hen met een afstandelijke hoofdknik en nam plaats naast de vierde persoon aan de bar, een meisje dat hij niet kende uit de dossiers, maar wel van Zweinstein.
Edmund had een bijna feilloos geheugen voor namen en gezichten, iets was hem van pas kwam in zijn job, maar wel eens behoorlijk creepy kon overkomen in het dagelijkse leven. River Blink was drie jaar jonger dan hijzelf en hoewel ze beiden in Griffoendor hadden gezeten, verwachtte zij waarschijnlijk niet dat hij haar bij naam kende.
“Ken ik jou ergens van?” vroeg hij daarom, toen hij naast haar ging zitten. Terwijl hij de woorden uitsprak, besefte hij dat dat klonk als een enorm foute openingszin.
“Ik bedoel… niet dat ik je wil versieren of zo… ik wil alleen maar zeggen…”
Hij keek de knappe River aan en bedacht dat zij nu misschien zou denken dat hij haar niet aantrekkelijk vond, wat hij absoluut wel vond.
“Ik bedoel… Het is ook niet dat ik je niet wil versieren, maar…”
Great, creepy stalker modus… geactiveerd.
Wanhopig wendde hij zich tot de barman.
“Mag ik alsjeblieft een boterbiertje?”
Misschien moest hij maar gewoon ter plekke Verdwijnselen en een andere kroeg opzoeken.

“I kind of lost track of time..."
"For two hours?"
Elend nodded sheepishly. "There were books involved.”

- The Well of Ascension, Brandon Sanderson
IP IP gelogd
Terug naar boven
Joël
Dreuzel
Dreuzel
Avatar
Semper Fi

Lid geworden: 05 augustus 2011
Locatie: Netherlands
Online status: Offline
Berichten: 3312
Quote Joël Beantwoordbullet Geplaatst op: 09 april 2020 om 21:16

Haar cocktail met veelal fruitsmaken beviel prima. Ondanks dat Maggie al maandenlang geen druppel meer had aangeraakt kon ze het niet laten elk alcoholisch drankje dat over de bar ging hongerig met haar ogen te volgen. Mensen die haar verleden niet kenden, moesten vast en zeker denken dat ze een arme huisvrouw was die haar laatste paar centen van de maand liever aan een glas wijn besteedde, maar vanwege de prijs een glas limonade moest bestellen. Ze wist niet welk gedeelte hiervan ze erger vond. Dat mensen haar als een huisvrouw zagen of meenden dat ze geen alcohol kon betalen. Hoofdschuddend zette ze de domme gedachte opzij en dronk van haar cocktail.
De bareigenaar had haar joviaal te woord gestaan en ze voelde zich hierdoor erg welkom in de kroeg. Hij had groot gelijk de ID-kaart te vragen van het meisje aan de bar. Maggie schatte de jongedame zelf ook amper meerderjarig en ze knikte de bareigenaar dan ook instemmend toe. Sterker nog, had de bareigenaar niet om haar ID-kaart gevraagd dan had de rechter in Maggie zijn avond waarschijnlijk een stuk vervelender gemaakt en dat wilde ze helemaal niet!
Het gordijn schoof opnieuw opzij en automatisch draaide Maggie haar hoofd. Nog een jongeling kwam binnen. Ze moest grinniken, aangezien deze observatie vast en zeker de rest van de avond standaard zou zijn. Ze was nu eenmaal niet meer de jongste en dat vond ze al erg genoeg. De jongeman kende ze niet, maar ze beantwoordde zijn knik met een vriendelijke glimlach. Aangezien de twee jongvolwassenen met elkaar aan de praat raakten, besloot ze sociaal te doen met de man aan haar andere zijde.
’Smaakt u tosti, meneer?’ vroeg ze aan de man. ‘Die Chardonnay is overheerlijk, maar met tosti’s ben ik niet zo bekend. U komt hier vaker?’
Goed zo, Maggie, dacht ze daarna. Gooi er anders nog een slechte openingszin in.

Ze keek schaapachtig naar de man, terwijl ze nog eens een slok nam.

IP IP gelogd
Terug naar boven
Merdyff
Ravenklauw
Ravenklauw
Avatar
Tolk van Martijn

Lid geworden: 27 februari 2007
Online status: Offline
Berichten: 3736
Quote Merdyff Beantwoordbullet Geplaatst op: 11 april 2020 om 22:15
“Als er liefde op het brood zit, kan het niet slecht zijn,” glimlachte Tariq nadat LoLa de ingrediënten van de Tosti Mispoes had opgenoemd. “Doe maar meteen twee, ik heb al lang niks normaals meer gegeten.”
In het begin dat hij LoLa kende, had Tariq zich wel eens ongemakkelijk gevoeld bij diens manier van doen. Hij had op een bepaald moment gedacht dat LoLa écht met hem aan het flirten was en had op een bepaald moment serieus overwogen om hem te vertellen dat hij toch echt wel hetero was. Hij had absoluut niets tegen homo’s, maar zou niet gewild hebben dat de sympathieke barman gekwetst raakte doordat hij zijn verliefdheid niet beantwoordde. Gelukkig was hij er net op tijd achter gekomen dat LoLa gewoon zo’n beetje iedereen zo behandelde. Het had een zeer gênant gesprek op het nippertje voorkomen.
Intussen had er een wat oudere dame plaatsgenomen naast Tariq aan de bar. Haar gezicht kwam hem vaag bekend voor, maar hij kon haar niet plaatsen. Misschien ooit een patiënt van hem geweest? Ze leek rond de vijftig, voor zover hij dat kon inschatten, en was het type persoon dat je in je hoofd automatisch 'dame' noemde in plaats van 'vrouw'. Ze vroeg of hij hier wel vaker kwam.
Tariq was intussen echter afgeleid door de scène iets verder aan de bar, waar een jonge kerel zich onsterfelijk belachelijk aan het maken was terwijl hij een meisje aansprak. Hij wist niet goed of hij medelijden moest hebben met het meisje of met de jongen of met allebei tegelijk.
"Gast, ooit gehoord van gewoon hallo zeggen?" vroeg hij.
Hij sprong van zijn barkruk en trok even een pijnlijk grimas toen hij zijn gewicht weer op zijn vermoeide voeten moest laten rusten. Gelukkig had hij thuis nog een pot 'Auntie Eda's Verkwikkende Voetbalsem', dat spul deed wonderen voor vermoeide voeten.
"Ik zal het even voordoen."
Hij wendde zich tot de blonde dame.
"Goedenavond Schoonheid, mijn naam is Tariq Attwood. Ik werk als Heler in Sint-Holisto. Aangename kennismaking."
En met een speelse knipoog in de richting van de dame nam hij haar hand en drukte er een vluchtige kus op.
"Zo moeilijk is dat," zei hij tegen de stuntelige jongeman, en hij ging weer op zijn plaats aan de bar zitten.
"Eh ja, ik kom hier wel vaker," pikte hij de draad van het gesprek weer op. "Lorenzo hier is een oude jaargenoot van mij en ik werk en woon hier vlakbij. En u? Ik denk niet dat ik u hier al gezien heb. Maar goed, ik zit hier ook niet constant."
“I kind of lost track of time..."
"For two hours?"
Elend nodded sheepishly. "There were books involved.”

- The Well of Ascension, Brandon Sanderson
IP IP gelogd
Terug naar boven
Timsel
Moderator
Moderator
Avatar
Aartsvijand van het Spammelding

Lid geworden: 08 november 2007
Locatie: Italy
Online status: Offline
Berichten: 4942
Quote Timsel Beantwoordbullet Geplaatst op: 12 april 2020 om 14:03
“Ik kom redelijk recent van Zweinstein af, dus u heeft al het recht om even mijn ID te bekijken,” zei River lachend toen de barman haar om haar identiteitsbewijs vroeg. Ze was immers “slechts” 19 – in de tovenaarswereld net volwassen, maar op het eerste oog was dat natuurlijk lastig om te zeggen.
Glimlachend rommelde ze in haar tasje en haalde haar portemonnee tevoorschijn, waar haar gloednieuwe St Holisto kaartje net uitviel en op de bar belandde. “Oh oeps, niet die…” zei ze, maar ze liet hem eventjes liggen. “Even kijken… oh, daar zo.” Ze haalde het kaartje tevoorschijn. Het was een foto die ze vorig jaar had laten maken, vlak na haar laatste jaar op Zweinstein. Het was een gekke periode geweest waarin ze een tijdlang kort haar had gehad, maar ze had het warme gevoel in haar nek van een dikke haarbos gemist en had toen ook maar weer besloten om gewoon haar haren weer te laten groeien. “Zelfde persoon,” zei ze met een glimlach. Ze tikte op de geboortedatum.
Terwijl de barman haar kaartje bekeek kwam er een oudere jongen bij haar zitten. Ze schatte hem… nou ja, wat zou hij zijn? Niet heel veel ouder dan zijzelf. Misschien vijf jaartjes?
Ze fronste haar wenkbrauwen toen hij de meest cliché openingszin naar haar toegooide en moest vervolgens lachen toen hij maar besloot dat hij zijn mond moest houden en een biertje moest drinken. Ze vond het wel grappig. Vooral het feit dat hij duidelijk probeerde te maken dat hij niet aan het flirten was, al wist River niet helemaal of ze dat moest geloven. Een man aan de bar moest lachen en deed een openingszin bij een andere dame – die wel werkte.
Ze grinnikte. “Geeft niks,” zei ze glimlachend, kijkend naar de onhandig klungelende jongen naast haar. “We zouden elkaar best kunnen kennen. Ik kom net van Zweinstein af – misschien dat we elkaar wel eens op de gangen tegengekomen zijn? Jij ziet er ook uit als iemand die niet al te lang geleden het kasteel verlaten hebt…”
La scimmia nuda balla
IP IP gelogd
Terug naar boven
Pagina  van 2 Volgende >>
Beantwoord bericht Plaats een nieuw onderwerp
Printbare versie Printbare versie

Spring naar forum
je kan niet nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
je kan niet antwoorden plaatsen in dit forum
je kan niet berichten verwijderen in dit forum
je kan niet berichten bewerken in dit forum
je kan niet enquêtes creëren in dit forum
je kan niet stemmen in enquêtes in dit forum